Shloka 15
Balarāma Humbles the Kurus and Rescues Sāmba
सान्त्वयित्वा तु तान् राम: सन्नद्धान् वृष्णिपुङ्गवान् । नैच्छत् कुरूणां वृष्णीनां कलिं कलिमलापह: ॥ १४ ॥ जगाम हास्तिनपुरं रथेनादित्यवर्चसा । ब्राह्मणै: कुलवृद्धैश्च वृतश्चन्द्र इव ग्रहै: ॥ १५ ॥
sāntvayitvā tu tān rāmaḥ sannaddhān vṛṣṇi-puṅgavān naicchat kurūṇāṁ vṛṣṇīnāṁ kaliṁ kali-malāpahaḥ
అప్పుడు ఆయన సూర్యకాంతి గల రథంపై బ్రాహ్మణులు, కులవృద్ధులతో కలిసి హస్తినాపురానికి వెళ్లాడు. గ్రహాలతో చుట్టబడిన చంద్రునిలా ఆయన శోభించాడు.
FAQs
This verse shows Balarāma deliberately preventing a destructive feud between the Kurus and Vṛṣṇis, teaching that dharmic leaders restrain quarrel and protect social harmony.
Because he did not want a calamity of internecine conflict; as a protector of dharma, he pacified his own side first to prevent escalation.
Before reacting, first calm your own group, reduce inflammatory speech, and prioritize reconciliation—stopping “kali” (needless conflict) early.