Shloka 11
Kṛṣṇa Teases Rukmiṇī; Her Devotional Reply and the Lord’s Assurance
तान्प्राप्तानर्थिनो हित्वा चैद्यादीन् स्मरदुर्मदान् । दत्ता भ्रात्रा स्वपित्रा च कस्मान्नो ववृषेऽसमान् ॥ ११ ॥
tān prāptān arthino hitvā caidyādīn smara-durmadān dattā bhrātrā sva-pitrā ca kasmān no vavṛṣe ’samān
చైద్యుడు మొదలైన ఆ వరార్థులు కామమోహంతో మదించినవారై నీ ముందుకు వచ్చినప్పుడు, నీ అన్నయ్యയും తండ్రിയും నిన్ను వారికి ఇవ్వాలని నిర్ణయించినప్పటికీ, వారిని విడిచి మమ్మల్ని—నీకు సమానులు కానివారిని—ఎందుకు వరించావు?
FAQs
Rukmiṇī wonders why Kṛṣṇa rejected powerful, lust-driven suitors like Śiśupāla and chose her instead, highlighting that His choice is not based on worldly status but His own divine will.
In an intimate exchange, Rukmiṇī speaks with humility and affection, questioning Kṛṣṇa’s selection of her over renowned kings, reflecting her deep devotion and self-effacing mood.
It teaches humility and warns against pride and lust; it also encourages valuing sincere devotion and character over external power, status, or entitlement.