Shloka 40
Kṛṣṇa Arrives at Kuṇḍina and Abducts Rukmiṇī
Rukmiṇī-haraṇa Prelude
पद्भ्यां विनिर्ययौ द्रष्टुं भवान्या: पादपल्लवम् । सा चानुध्यायती सम्यङ्मुकुन्दचरणाम्बुजम् ॥ ४० ॥ यतवाङ्मातृभि: सार्धं सखीभि: परिवारिता । गुप्ता राजभटै: शूरै: सन्नद्धैरुद्यतायुधै: । मृदङ्गशङ्खपणवास्तूर्यभेर्यश्च जघ्निरे ॥ ४१ ॥
padbhyāṁ viniryayau draṣṭuṁ bhavānyāḥ pāda-pallavam sā cānudhyāyatī samyaṅ mukunda-caraṇāmbujam
రుక్మిణీ పాదచారిగా నిశ్శబ్దంగా బయలుదేరి భవానీ దేవి పాదపద్మాలను దర్శించేందుకు వెళ్లింది. అయితే ఆమె మనస్సు సంపూర్ణంగా ముకుందుడు శ్రీకృష్ణుని చరణకమలాలలో లీనమై ఉండింది.
FAQs
Rukmiṇī went to Bhavānī’s temple as part of her customary worship, praying for Kṛṣṇa; yet even while honoring the goddess, her mind remained fixed on Mukunda’s lotus feet.
It means “the lotus feet of Mukunda (Kṛṣṇa),” indicating Rukmiṇī’s exclusive devotional meditation on Kṛṣṇa as the giver of liberation.
While performing duties or rituals, keep the inner focus steady on the Lord—external actions may vary, but devotion is measured by remembrance and meditation.