Shloka 20
Kṛṣṇa Arrives at Kuṇḍina and Abducts Rukmiṇī
Rukmiṇī-haraṇa Prelude
श्रुत्वैतद् भगवान् रामो विपक्षीयनृपोद्यमम् । कृष्णं चैकं गतं हर्तुं कन्यां कलहशङ्कित: ॥ २० ॥ बलेन महता सार्धं भ्रातृस्नेहपरिप्लुत: । त्वरित: कुण्डिनं प्रागाद् गजाश्वरथपत्तिभि: ॥ २१ ॥
śrutvaitad bhagavān rāmo vipakṣīya nṛpodyamam kṛṣṇaṁ caikaṁ gataṁ hartuṁ kanyāṁ kalaha-śaṅkitaḥ
వైరి రాజుల సన్నాహాలు విని, కృష్ణుడు ఒంటరిగా కన్యను అపహరించడానికి బయలుదేరాడని తెలిసి, భగవాన్ బలరాముడు కలహం జరుగుతుందేమోనని భయపడ్డాడు. అన్నపై ప్రేమతో నిండిపోయి, కాలాళ్లు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలతో కూడిన మహాసేనతో త్వరగా కుండినకు బయలుదేరాడు.
FAQs
It describes that opposing kings were making preparations, and Balarāma feared conflict because Kṛṣṇa had gone alone to bring Rukmiṇī.
Because hostile kings were ready to resist, and Kṛṣṇa’s solitary mission to carry Rukmiṇī could trigger a battle.
Even when outcomes seem uncertain, act with dharma and faith—while also preparing responsibly, as Balarāma does by anticipating danger.