Shloka 23
Trivakrā’s Transformation and the Breaking of Kaṁsa’s Bow
Mathurā-līlā Prelude
तयोर्विचरतो: स्वैरमादित्योऽस्तमुपेयिवान् । कृष्णरामौ वृतौ गोपै: पुराच्छकटमीयतु: ॥ २३ ॥
tayor vicaratoḥ svairam ādityo ’stam upeyivān kṛṣṇa-rāmau vṛtau gopaiḥ purāc chakaṭam īyatuḥ
వారు స్వేచ్ఛగా విహరిస్తుండగా సూర్యుడు అస్తమించసాగాడు. అప్పుడు కృష్ణరాములు గోపబాలులతో కలిసి నగరాన్ని విడిచి గోపుల బండిశిబిరానికి తిరిగి వెళ్లారు।
FAQs
It describes Kṛṣṇa and Balarāma roaming freely until sunset and then returning, surrounded by the cowherd boys, to the cart encampment as they had done before.
The verse emphasizes the simplicity and continuity of their Vraja routine—after playful wandering, they naturally return with their friends to the familiar cart-camp setting.
It highlights a devotional mood where daily life becomes sacred through companionship with Kṛṣṇa—encouraging steadiness, simplicity, and remembrance of God in ordinary routines.