Shloka 17
Ambikā-vana Śiva-pūjā; Nanda Saved from the Serpent; Śaṅkhacūḍa Slain
ब्रह्मदण्डाद्विमुक्तोऽहं सद्यस्तेऽच्युत दर्शनात् । यन्नाम गृह्णन्नखिलान् श्रोतृनात्मानमेव च । सद्य: पुनाति किं भूयस्तस्य स्पृष्ट: पदा हि ते ॥ १७ ॥
brahma-daṇḍād vimukto ’haṁ sadyas te ’cyuta darśanāt yan-nāma gṛhṇann akhilān śrotṝn ātmānam eva ca sadyaḥ punāti kiṁ bhūyas tasya spṛṣṭaḥ padā hi te
హే అచ్యుతా! నీ దర్శనమాత్రంతోనే నేను బ్రాహ్మణదండం నుండి వెంటనే విముక్తుడనయ్యాను. నీ నామాన్ని జపించేవాడు వినేవారినీ తననూ తక్షణమే పవిత్రం చేస్తాడు; మరి నీ కమలపాదస్పర్శ ఎంత మహా మంగళకరం!
FAQs
This verse states that merely uttering Kṛṣṇa’s name immediately purifies both the listener and the one who chants.
After Kṛṣṇa’s appearance and intervention, Varuṇa acknowledges that the Lord’s darśana instantly freed him from divine chastisement and glorifies the purifying power of Kṛṣṇa’s name and feet.
Make sincere nāma-japa and kīrtana a daily practice, trusting that remembrance and chanting of Kṛṣṇa steadily purify consciousness and character.