Shloka 1
The Appearance of Lord Viṣṇu (Kṛṣṇa) and the Divine Exchange with Yoga-māyā
श्रीशुक उवाच अथ सर्वगुणोपेत: काल: परमशोभन: । यर्ह्येवाजनजन्मक्षन शान्तर्क्षग्रहतारकम् ॥ १ ॥ दिश: प्रसेदुर्गगनं निर्मलोडुगणोदयम् । मही मङ्गलभूयिष्ठपुरग्रामव्रजाकरा ॥ २ ॥ नद्य: प्रसन्नसलिला ह्रदा जलरुहश्रिय: । द्विजालिकुलसन्नादस्तवका वनराजय: ॥ ३ ॥ ववौ वायु: सुखस्पर्श: पुण्यगन्धवह: शुचि: । अग्नयश्च द्विजातीनां शान्तास्तत्र समिन्धत ॥ ४ ॥ मनांस्यासन् प्रसन्नानि साधूनामसुरद्रुहाम् । जायमानेऽजने तस्मिन् नेदुर्दुन्दुभय: समम् ॥ ५ ॥
śrī-śuka uvāca atha sarva-guṇopetaḥ kālaḥ parama-śobhanaḥ yarhy evājana-janmarkṣaṁ śāntarkṣa-graha-tārakam
శ్రీశుకుడు పలికెను—తదుపరి ప్రభువు అవతరణకు అత్యంత శోభనమైన సమయం వచ్చింది; సమస్త విశ్వం సత్త్వగుణం, సౌందర్యం, శాంతితో నిండిపోయింది. రోహిణీ నక్షత్రం, అశ్వినీ మొదలైన తారకా-గ్రహాలు ప్రశాంతంగా ఉన్నాయి; సూర్యచంద్రులు కూడా ప్రసన్నంగా ఉన్నారు. దిశలు మనోహరంగా కనిపించాయి; మేఘరహిత నిర్మల ఆకాశంలో నక్షత్రగణం మెరిసింది. పట్టణాలు, గ్రామాలు, గనులు, వ్రజ-మేతభూములతో అలంకృతమైన భూమి సర్వమంగళమయంగా అనిపించింది. నదులు స్వచ్ఛజలంతో ప్రవహించాయి; సరస్సులు పద్మ-కుముద శోభతో వెలిగాయి; వనాల్లో పక్షులు, తేనెటీగలు మధురధ్వనితో గానమాడాయి. పుణ్యసుగంధాన్ని మోసుకొచ్చే శుభ్రమైన సుఖస్పర్శ వాయువు వీచింది; బ్రాహ్మణుల యజ్ఞాగ్నులు గాలికి కలత చెందకుండా స్థిరంగా మండాయి. కంసాది అసురుల వల్ల కలత చెందిన సాధువుల హృదయాలు శాంతించాయి; అజన్ముడైన విష్ణువు ప్రकटించబోతున్న వేళ పైలోకాల నుండి దుందుభులు ఒకేసారి మ్రోగాయి।
As stated in the Bhagavad-gītā, the Lord says that His appearance, birth, and activities are all transcendental and that one who factually understands them is immediately eligible to be transferred to the spiritual world. The Lord’s appearance or birth is not like that of an ordinary man, who is forced to accept a material body according to his past deeds. The Lord’s appearance is explained in the previous chapter: He appears out of His own sweet pleasure.