Shloka 32
Govardhana-pūjā: Kṛṣṇa Redirects Indra-yajña to Worship of Govardhana, Cows, and Brāhmaṇas
तथा च व्यदधु: सर्वं यथाह मधुसूदन: । वाचयित्वा स्वस्त्ययनं तद्द्रव्येण गिरिद्विजान् ॥ ३२ ॥ उपहृत्य बलीन् सम्यगादृता यवसं गवाम् । गोधनानि पुरस्कृत्य गिरिं चक्रु: प्रदक्षिणम् ॥ ३३ ॥
tathā ca vyadadhuḥ sarvaṁ yathāha madhusūdanaḥ vācayitvā svasty-ayanaṁ tad-dravyeṇa giri-dvijān
అప్పుడు గోపసమాజం మధుసూదనుడు చెప్పినట్లే అన్నీ నిర్వహించింది. బ్రాహ్మణులతో స్వస్త్యయన మంత్రాలు పఠింపజేసి, ఇంద్రయజ్ఞానికి ఉద్దేశించిన ద్రవ్యంతో గోవర్ధనగిరికీ బ్రాహ్మణులకూ భక్తితో బలులు సమర్పించారు. గోవులకు గడ్డి ఇచ్చారు; తరువాత గోవులు, ఎద్దులు, దూడలను ముందుంచి గోవర్ధనాన్ని ప్రదక్షిణ చేశారు।
The residents of Vṛndāvana were simply devoted to Lord Kṛṣṇa; that was the sum and substance of their existence. Being the Lord’s eternal associates, they were ultimately not concerned with Lord Indra or ritualistic sacrifice, and they were certainly not interested in the mechanistic philosophy that Kṛṣṇa had just spoken to them. They simply loved Kṛṣṇa, and out of intense affection they did exactly what He had requested.
FAQs
It describes how the Vrajavāsīs followed Kṛṣṇa’s instruction precisely—arranging the worship, reciting auspicious benedictions, and honoring the brāhmaṇas with the collected offerings.
To perform the worship in a fully dharmic, Vedic manner—invoking auspiciousness through mantras and expressing devotion and respect by properly satisfying qualified brāhmaṇas.
When undertaking any spiritual practice, follow authentic guidance carefully, keep the process sacred (prayerful intention), and support genuine spiritual teachers and service-minded communities.