Shloka 35
The Deliverance of Nalakūvara and Maṇigrīva
Yamala-Arjuna Līlā Prelude and Culmination
यस्यावतारा ज्ञायन्ते शरीरेष्वशरीरिण: । तैस्तैरतुल्यातिशयैर्वीर्यैर्देहिष्वसङ्गतै: ॥ ३४ ॥ स भवान्सर्वलोकस्य भवाय विभवाय च । अवतीर्णोंऽशभागेन साम्प्रतं पतिराशिषाम् ॥ ३५ ॥
yasyāvatārā jñāyante śarīreṣv aśarīriṇaḥ tais tair atulyātiśayair vīryair dehiṣv asaṅgataiḥ
సాధారణ చేప, కూర్మం, వరాహం వంటి దేహాలలో అవతరించినట్లుగా కనిపించినా, మీరు వాటికి అసాధ్యమైన, అతుల్యమైన, అపూర్వమైన పరాక్రమాలతో దివ్య లీలలను ప్రదర్శిస్తారు. అందువల్ల మీ దేహాలు భౌతిక తత్త్వాలతో తయారైనవి కావు; అవి మీ పరమ పురుషోత్తమ స్వరూప అవతారాలే. మీరు అదే పరమేశ్వరుడు; సమస్త జీవుల మంగళార్థం ఇప్పుడు సంపూర్ణ శక్తితో అవతరించారు, ఆశీర్వాదాధిపతి।
As stated in Bhagavad-gītā (4.7-8):
FAQs
This verse explains that although the Lord is essentially bodiless (transcendent), He is recognized through His avatāras in embodied forms, displaying incomparable powers untouched by material association.
They emphasize that Krishna’s visible form is not a product of karma or matter; His appearance is a divine descent, and His potency remains unconditioned even while He plays among embodied beings.
It strengthens faith that the Divine can enter our world without being limited by it—encouraging devotion, surrender, and remembrance rather than reducing God to merely human categories.