Shloka 17
Mohinī-mūrti Distributes Amṛta; Rāhu is Severed; Results Differ by Shelter
प्राङ्मुखेषूपविष्टेषु सुरेषु दितिजेषु च । धूपामोदितशालायां जुष्टायां माल्यदीपकै: ॥ १६ ॥ तस्यां नरेन्द्र करभोरुरुशद्दुकूल- श्रोणीतटालसगतिर्मदविह्वलाक्षी । सा कूजती कनकनूपुरशिञ्जितेन कुम्भस्तनी कलसपाणिरथाविवेश ॥ १७ ॥
prāṅ-mukheṣūpaviṣṭeṣu sureṣu ditijeṣu ca dhūpāmodita-śālāyāṁ juṣṭāyāṁ mālya-dīpakaiḥ
ఓ రాజా! దేవతలు, దితిజులు తూర్పుముఖంగా కూర్చుని ఉండగా, ధూపసువాసనతో పరిమళించే, పుష్పమాలలు దీపాలతో అలంకరించిన సభామండపంలో ఆ స్త్రీ ప్రవేశించింది. అతి సుందరమైన వస్త్రం ధరించి, భారమైన నితంబాల వల్ల నెమ్మదిగా నడుస్తూ, యౌవనమదంతో చంచలమైన కళ్లతో, బంగారు నూపురాల మ్రోగుతో కూయుతూ వచ్చింది. ఆమె స్తనాలు కలశాలవలె, తొడలు ఏనుగు తొండాలవలె, చేతిలో జలకలశం ధరించింది.
FAQs
Mohinī-mūrti is Lord Viṣṇu’s enchanting female form, who enters the assembly of devas and daityas to manage the distribution of amṛta (nectar) in a way that protects the devas and upholds dharma.
In the nectar episode, both parties temporarily cooperate after churning the ocean; this verse sets the scene of the shared assembly just as Viṣṇu, as Mohinī, arrives to take charge of the amṛta distribution.
The verse highlights that divine intelligence can resolve conflict and protect righteousness—teaching that dharma is preserved not only by strength, but also by clarity, strategy, and surrender to the Lord’s guidance.