Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 17
Raivata and Cākṣuṣa Manvantaras; Brahmā’s Prayers at Śvetadvīpa
Prelude to Samudra-manthana
निशाम्यैतत् सुरगणा महेन्द्रवरुणादय: । नाध्यगच्छन्स्वयं मन्त्रैर्मन्त्रयन्तो विनिश्चितम् ॥ १७ ॥ ततो ब्रह्मसभां जग्मुर्मेरोर्मूर्धनि सर्वश: । सर्वं विज्ञापयां चक्रु: प्रणता: परमेष्ठिने ॥ १८ ॥
niśāmyaitat sura-gaṇā mahendra-varuṇādayaḥ nādhyagacchan svayaṁ mantrair mantrayanto viniścitam
శ్రీశుకుడు పలికెను—ఈ పరిస్థితిని చూచి ఇంద్రుడు, వరుణుడు మొదలైన దేవగణాలు పరస్పరం మంత్రించుకున్నా, తమ ఆలోచనలతో ఏ నిర్ణయానికీ రాలేకపోయారు. అప్పుడు అందరు దేవతలు సమవేతులై సుమేరు పర్వత శిఖరంపై ఉన్న బ్రహ్మసభకు వెళ్లి, పరమేష్ఠి బ్రహ్మదేవునికి సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి జరిగిన సమస్త వృత్తాంతాన్ని నివేదించారు।
FAQs
Because the situation was beyond their independent capacity; even after deliberation, they could not reach certainty and thus needed higher guidance.
It teaches humility—when one’s own intelligence and group counsel fail, one should approach a higher, divinely guided authority rather than act impulsively.
Pause, avoid rash action, and seek clarity through śāstra, prayer, and guidance from a qualified teacher—aiming for a settled, dharmic decision.