Shloka 26
Bali Liberated, Prahlāda Blessed, and Vāmana Accepted as Universal Protector
ब्रह्मा शर्व: कुमारश्च भृग्वाद्या मुनयो नृप । पितर: सर्वभूतानि सिद्धा वैमानिकाश्च ये ॥ २६ ॥ सुमहत् कर्म तद् विष्णोर्गायन्त: परमद्भुतम् । धिष्ण्यानि स्वानि ते जग्मुरदितिं च शशंसिरे ॥ २७ ॥
brahmā śarvaḥ kumāraś ca bhṛgv-ādyā munayo nṛpa pitaraḥ sarva-bhūtāni siddhā vaimānikāś ca ye
ఓ రాజా! బ్రహ్మ, శర్వుడు (శివుడు), కుమారుడు (కార్త్తికేయుడు), భృగువు మొదలైన మునులు, పితృలోకవాసులు, సిద్ధులు, విమానికులు మరియు అక్కడున్న సమస్త జీవులు—అందరూ విష్ణువు యొక్క పరమాద్భుతమైన మహత్కార్యాన్ని, వామనదేవ లీలలను, గానముచేసి స్తుతించారు. స్తుతిస్తూ వారు తమ తమ లోకాలకు వెళ్లి, అదితి స్థితిని కూడా ప్రశంసించారు.
FAQs
This verse lists Brahmā, Śiva, the Kumāras, sages like Bhṛgu, the Pitṛs, all beings, and perfected and celestial residents (Siddhas and Vaimānikas) as participants in the glorification.
In this narrative, the foremost cosmic administrators also acknowledge Viṣṇu’s supreme, wondrous deeds, showing that all orders of beings unite in honoring Him.
It teaches that glorifying the Lord is universal and unifying—devotion is not limited by status, learning, or realm, and sincere praise is the shared dharma of all.