Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 43
स्त्रीषु नर्मविवाहे च वृत्त्यर्थे प्राणसङ्कटे । गोब्राह्मणार्थे हिंसायां नानृतं स्याज्जुगुप्सितम् ॥ ४३ ॥
strīṣu narma-vivāhe ca vṛtty-arthe prāṇa-saṅkaṭe go-brāhmaṇārthe hiṁsāyāṁ nānṛtaṁ syāj jugupsitam
స్త్రీని వశపరచేందుకు మృదువైన చమత్కార మాటల్లో, హాస్యంలో, వివాహకర్మలో, జీవనోపాధి కోసం, ప్రాణాపాయంలో, గోరక్షణ మరియు బ్రాహ్మణ సంస్కృతి రక్షణలో, లేదా శత్రువు చేతిలోనుండి ఎవరికైనా రక్షణ కల్పించడంలో—ఇలాంటి సందర్భాల్లో అసత్యం నిందనీయం కాదు।
Thus end the Bhaktivedanta purports of the Eighth Canto, Nineteenth Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “Lord Vāmanadeva Begs Charity from Bali Mahārāja.”
FAQs
This verse states that in specific situations—joking, marriage dealings, livelihood, life-threatening danger, and protecting cows and brāhmaṇas—untruth is not counted as blameworthy.
He highlights that dharma is applied with discernment: preserving life and protecting sacred social pillars like cows and brāhmaṇas can override literal truth-telling when harm would result.
Use truth as the norm, but in genuine emergencies or to prevent serious harm, choose speech that protects life and wellbeing while avoiding selfish deception.