Adhyaya 200
Dīpadāna-vrata (The Vow of Offering Lamps)
భగవాన్ అగ్ని దీపదానవ్రతాన్ని భుక్తి–ముక్తి ఫలప్రదమని ఉపదేశిస్తాడు. దేవాలయంలో గానీ బ్రాహ్మణుని గృహంలో గానీ ఒక సంవత్సరం దీపం సమర్పించి వెలిగిస్తే సమగ్ర సమృద్ధి లభిస్తుంది; ప్రత్యేకంగా చాతుర్మాస్యము, కార్తీకమాసములలో దీపదానం అత్యుత్తమ పుణ్యమై విష్ణులోకప్రాప్తి మరియు స్వర్గసుఖాలను ప్రసాదిస్తుంది. అనంతరం లలితా కథలో విష్ణుమందిరంలోని దీపంతో సంబంధించి ఉద్దేశం లేకుండా జరిగిన చిన్న కార్యమే మహాఫలమిచ్చి ఆమె రాజకులంలో పునర్జన్మించి దాంపత్యసమృద్ధిని పొందింది. దీపచౌర్యం ఘోర నిందనీయం—మూక/జడ జన్మ మరియు అంధకార నరకపాతం ఫలితం. ఇంద్రియాసక్తి, దుష్కామం, పరస్త్రీగమనాన్ని త్యజించి హరినామజపం మరియు సులభమైన అర్పణగా దీపదానం చేయమని బోధ. చివరగా దీపదానం అన్ని వ్రతఫలాలను వృద్ధి చేస్తుందని, ఈ బోధను వినీ ఆచరిస్తే ఉత్తమగతి కలుగుతుందని నిర్ధారిస్తుంది.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
Offer a lamp—ideally sustained as a yearly practice—in a deity’s shrine (especially Viṣṇu’s) or a brāhmaṇa’s home; the act is taught as a high-merit vrata granting prosperity, longevity, clarity of sight, and higher worlds, ultimately supporting liberation.
Kārttika is presented as a peak season of ritual potency: lamp-giving then is said to yield exceptional heavenly results, surpassing ordinary times and amplifying vrata-fruit.
It demonstrates that even an unpremeditated or indirect contribution to a lamp-offering in a Viṣṇu temple can generate powerful puṇya, underscoring the vow’s efficacy and the sacredness of temple-based offerings.
The chapter condemns dīpa-theft with severe karmic outcomes and uses hell imagery to caution against negligence, sense-addiction, and sexual misconduct (adultery), redirecting the practitioner toward dharmic restraint and Hari-nāma.