Adhyaya 175
Chapter 175 — प्रायश्चित्तानि (Prāyaścittāni: Expiations)
ఈ అధ్యాయం ప్రాయశ్చిత్త ఉపదేశచక్రాన్ని ముగించి, వాటిని అగ్ని పురాణంలోని ధర్మ-రక్షణ అనే విస్తృత కార్యక్రమంలో భాగంగా స్థాపిస్తుంది. ఆగ్నేయ విధానంలో ప్రాయశ్చిత్తం కేవలం శిక్ష కాదు; అపరాధానంతరం సాధకుణ్ని శాస్త్రీయ క్రమంలో మళ్లీ స్థిరపరచే పునరుద్ధరణాత్మక కర్మ-విజ్ఞానం. వ్రత నిర్వచనం మొదలుకాకముందే ప్రాయశ్చిత్తం ముగియడం ఒక నిరంతరతను సూచిస్తుంది—శాసనం విఫలమైతే ప్రాయశ్చిత్తం సరిదిద్దుతుంది, శాసనం స్వీకరించితే వ్రతం నివారించి రూపాంతరం చేస్తుంది. అగ్ని వసిష్ఠునికి ఉపదేశక స్వరంతో, నైతిక సంకల్పం, ఆచారక్రియ, సామాజిక బాధ్యతలను ఖచ్చితమైన, పునరావృత విధానాలతో అనుసంధానించి ఆధ్యాత్మిక పురోగతిని చూపిస్తాడు. ఈ మార్పు తదుపరి అధ్యాయంలోని కాల-నిర్ణయ, నియమావళి నిర్మాణానికి సిద్ధం చేస్తూ, కాలం, ఆహారం, శుద్ధి, మంత్రం, దానం వంటి నియమాలు—శుద్ధీకరణకూ ఆచరణకూ ఒకే సాంకేతిక ఆధారమని, లోకస్థైర్యం మరియు మోక్షం రెండింటికీ దిశానిర్దేశమని తెలియజేస్తుంది.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
Its placement as a formal colophon and transition: prāyaścitta is treated as a structured, śāstra-governed corrective technology that leads directly into the systematic definitions of vrata in the next chapter.
It establishes purification through expiation as a prerequisite for stable vrata-practice, enabling ethical repair (dharma) that supports both worldly order (bhukti) and the purity needed for liberation (mukti).