Adhyaya 269

Verse 1

अ प्रणीतम् श्रीलश्री वङ्गदेशीयासियातिक्-समाजानुज्ञया श्रीराजेन्द्रलालमित्रेण परिशोधितम् कलिकाताराजधान्यां गणेशयन्त्रे मुद्रितञ्च संवत् अग्निपुराणम् अथोनसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः विष्णुपञ्जरं पुष्कर उवच त्रिपुरञ्जघ्नुषः पूर्वं ब्रह्मणा विष्णुपञ्जरं शङ्करस्य द्विजश्रेष्थ रक्षणाय निरूपितं

పుష్కరుడు పలికెను—త్రిపురవధకు ముందుగా, హే ద్విజశ్రేష్ఠా, బ్రహ్మ శంకరుని రక్షణార్థం ‘విష్ణుపంజర’ అనే కవచాన్ని విధించాడు. ఇది రెండువందల అరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయం—‘విష్ణుపంజరము’.

Verse 2

वागीशेन च शक्रस्य बलं हन्तुं प्रयास्यतः तस्य स्वरूपं वक्ष्यामि तत्त्वं शृणु जयादिमत्

వాగీశుడు శక్రుడు (ఇంద్రుడు) యొక్క సేనను సంహరించుటకు బయలుదేరినప్పుడు, అతని నిజ స్వరూపమును తత్త్వమును నేను వివరిస్తాను; హే జయాదిమత్, వినుము.

Verse 3

विष्णुः प्राच्यां स्थितश् चक्री हरिर्दक्षिनणतो गदी प्रतीच्यां शार्ङ्गधृग्विष्णुर्जिष्णुः खड्गी ममोत्तरे

తూర్పున చక్రధారి విష్ణువు, దక్షిణాన గదాధారి హరి; పడమరన శార్ఙ్గధారి విష్ణువు, ఉత్తరాన ఖడ్గధారి జిష్ణువు నన్ను రక్షించుగాక.

Verse 4

हृषीकेशो विकोणेषु तच्छिद्रेषु जनार्दनः क्रोडरूपी हरिर्भूमौ नरसिंहो ऽम्बरे मम

మధ్యదిశలలో హృషీకేశుడు నిలిచుగాక, రంధ్రాలు-చిద్రాలలో జనార్దనుడు కాపాడుగాక. భూమిపై వరాహరూప హరి, ఆకాశంలో నరసింహుడు నన్ను రక్షించుగాక.

Verse 5

क्षुरान्तममलञ्चक्रं भ्रमत्येतत् सुदर्शनं अस्यांशुमाला दुष्प्रेक्ष्या हन्तुं प्रेतनिशाचरान्

క్షురధార వంటి పదునైన అంచుతో ఈ నిర్మల సుదర్శన చక్రం వేగంగా భ్రమిస్తుంది. దీని కిరణమాల చూడలేనంత దుష్ప్రేక్ష్యము; ప్రేత-నిశాచరులను సంహరించుటకే ఇది నియుక్తము.

Verse 6

गदा चेयं सहस्रार्चिःप्रदीप्तपावकोज्ज्वला रक्षोभूतपिशाचानां डाकिनीनाञ्च नाशनी

ఈ గద సహస్రజ్వాలలతో ప్రకాశించి, ప్రజ్వలిత అగ్నివలె దగ్ధమై వెలుగుతుంది; ఇది రాక్షసులు, భూతాలు, పిశాచాలు మరియు డాకినీలను నశింపజేస్తుంది.

Verse 7

शार्ङ्गविस्फूर्जितञ्चैव वासुदेवस्य मद्रिपून् तिर्यङ्मनुष्यकुष्माण्डप्रेतादीन् हन्त्वशेषतः

మరియు వాసుదేవుని శార్ఙ్గ ధనుస్సు యొక్క గర్జనాత్మక టంకారం నా శత్రువులను—వారు జంతువులు, మనుష్యులు, కుష్మాండులు, ప్రేతాదులు ఏవైనా—అవశేషం లేకుండా సంహరించుగాక.

Verse 8

खड्गधारोज्ज्वलज्जो ऽत्स्नानिर्धूता ये समाहिताः ते यान्तु शाम्यतां सद्यो गरुडेनेव पन्नगाः

ఖడ్గధార వలె జ్వలించే వారు—స్నానక్రియచే తొలగింపబడి, సమాహిత ధ్యానబలంతో వశపడినవారు—వారు వెంటనే వెళ్లి శాంతించుగాక; గరుడునిచే పన్నగాలు అదుపులో పడినట్లుగా.

Verse 9

ये कुष्माण्डास्था यक्षा ये दैत्या ये निशाचराः प्रेता विनायकाः क्रूरा मनुष्या जम्भगाः खगाः

వారు కుష్మాండాశ్రిత సత్త్వాలు కావచ్చు, యక్షులు కావచ్చు, దైత్యులు కావచ్చు, నిశాచరులు కావచ్చు, ప్రేతలు కావచ్చు, వినాయకులు (విఘ్నకర ఆత్మలు) కావచ్చు, క్రూర మనుష్యులు కావచ్చు, జంభగులు లేదా శత్రు ఖగాలు కావచ్చు.

Verse 10

सिंहादयश् च पशवो दन्दशूकाश् च पन्नगाः सर्वे भवन्तु ते सौम्याः कृष्णशङ्खरवाहताः

సింహాది మృగాలు, కాటు చేసే జీవులు మరియు సర్పాలు—అన్నీ కృష్ణశంఖ నాదంతో వశమై నీ పట్ల సౌమ్యంగా మారుగాక.

Verse 11

चित्तवृत्तिहरा ये मे ये जनाः स्मृतिहारकाः बलौजसञ्च हर्तारश्छायाविभ्रंशकाश् च ये

నా చిత్తవృత్తులను హరించేవారు, నా స్మృతిని దోచేవారు, నా బలమును మరియు ప్రాణతేజస్సును అపహరించేవారు, నా ఛాయను వికృతం చేయువారు లేదా లుప్తం చేయువారు—వారందరూ నన్ను విడిచి దూరమగుదురు గాక।

Verse 12

ये चोपभोगहर्तारो ये च लक्षणनाशकाः कुष्माण्डास्ते प्रणश्यन्तु विष्णुचक्ररवाहताः

భోగాలను అపహరించేవారు, శుభలక్షణాలను నాశనం చేసేవారు—అటువంటి కుష్మాండులు విష్ణుచక్రం గర్జనతో దూసుకొచ్చే వేగానికి తాకి సంపూర్ణంగా నశించుగాక।

Verse 13

बुद्धिस्वास्थ्यं मनःस्वास्थ्यं स्वास्थ्यमैन्द्रियकं तथा ममास्तु देवदेवस्य वासुदेवस्य कीर्तनात्

దేవదేవుడైన వాసుదేవుని కీర్తనచేత నాకు బుద్ధి ఆరోగ్యం, మనస్సు ఆరోగ్యం, అలాగే ఇంద్రియాల ఆరోగ్యం కలుగుగాక।

Verse 14

पृष्ठे पुरस्तान्मम दक्षिणोत्तरे विकोणतश्चास्तु जनार्दनोहरिः तमीड्यमीशानमनन्तमच्युतं जनार्दनं प्रणिपतितो न सीदति

నా వెనుక, నా ముందు, నా కుడి, నా ఎడమ, అలాగే మధ్య (వికోణ) దిశలలో కూడా జనార్దన హరి ఉండుగాక. స్తుత్యుడైన ఆ ప్రభువు—జనార్దనుడు, ఈశానుడు, అనంతుడు, అచ్యుతుడు—కు నమస్కరించువాడు దుఃఖంలో పడడు.

Verse 15

यथा परं ब्रह्म हरिस् तथा परः जगत्स्वरूपश् च स एव केशवः सत्येन तेनाच्युतनामकीर्तनात् प्रणाशयेत्तु त्रिविधंममाशुभं

హరి పరబ్రహ్ముడైనట్లే ఆయన పరమోన్నతుడు; మరియు ఆ కేశవుడే జగత్తు స్వరూపము. ఆ సత్యబలంతో, అచ్యుతనామ కీర్తనచేత నా త్రివిధ అశుభం నశించుగాక।