
Chapter 327 — छन्दःसारः (Chandas-sāra: The Essence of Metres)
ఈ అధ్యాయంలో దేవాలయ-మంత్రప్రయోగాల నుండి ముందుకు వెళ్లి, శ్రుతిని కాపాడే భాషాశాస్త్రమైన ఛందస్సు సారాన్ని వివరిస్తుంది. అగ్ని పింగళ సంప్రదాయానుసారంగా మాత్రలు, లఘు-గురు నియమాలు, గణ పద్ధతి (త్రయాలు) ద్వారా ఛంద నిర్మాణాన్ని నిర్వచిస్తాడు. వేద-శాస్త్ర పఠనంలో శుద్ధి కోసం నియమాధారిత అపవాదాలు కూడా చెబుతాడు—పాదాంతంలో లఘువును గురువుగా పరిగణించడం, సంయుక్తవ్యంజనాలు, విసర్గ, అనుస్వార, అలాగే జిహ్వామూలీయ-ఉపధ్మానీయ ధ్వనుల వల్ల గురుత్వం కలగడం. ధ్వని ఛంద పరిసరాల్లో ఎలా ప్రవర్తించాలో స్థిరపరచి, సాంకేతిక శాస్త్రాలు కూడా పవిత్ర ఆధారాలేనని, సరైన జపం మంత్రఫలితాన్ని, పాఠ విశ్వసనీయతను, కర్మజ్ఞాన పరంపరను రక్షిస్తుందని బోధిస్తుంది।
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे देवालयमाहत्म्यादिर्नाम षड्विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ सप्तविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः छन्दःसारः अग्निर् उवाच छन्दो वक्ष्ये मूलजैस्तैः पिङ्गलोक्तं यथाक्रमम् सर्वादिमध्यान्तगणौ म्लौ द्वौ जौ स्तौ त्रिकौ गणाः
ఇలా ఆగ్నేయ మహాపురాణంలో ‘దేవాలయమాహాత్మ్యాది’ అనే 326వ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు 327వ అధ్యాయం ‘ఛందస్సారము’ ప్రారంభమవుతుంది. అగ్ని పలికెను—పింగలుడు బోధించిన క్రమానుసారం మూల అక్షర‑ఘటకాలతో ఛందస్సును వివరిస్తాను. గణాలు: మ, ల; జ యొక్క రెండు రూపాలు; స, త; మరియు క యొక్క మూడు రూపాలు।
Verse 2
धनस्यान्नाथमेकन्त्विति ख ह्रस्वो गुरुर्वा पादान्ते पूर्वो योगाद् विसर्गतः अनुस्वाराद्व्यञ्जनात् स्थात् जिह्वामूलीयतस् तथा
‘ధనస्यान్ నాథమ్’, ‘ఏకంత్వితి‑ఖ’ వంటి ప్రయోగాల్లో పాదాంతంలో హ్రస్వాక్షరం కూడా ఐచ్ఛికంగా గురువుగా పరిగణించవచ్చు. ముందరి అక్షరం సంయోగం, విసర్గ (ః), అనుస్వార (ం), వ్యంజనం, అలాగే జిహ్వామూలీయ కారణంగా కూడా గురువవుతుంది।
Verse 3
उपाध्मानीयतो दीर्घो गुरुर्ग्लौ नौ गणाविह वसवोष्टौ च चत्वारो वेदादित्यादिलोपतः
ఉపధ్మానీయము (ఓష్ఠ్య ధ్వనుల ముందు వచ్చే ప్రత్యేక విసర్గ) ఉన్నప్పుడు దీర్ఘ స్వరం గురు (భారీ మాత్ర)గా గ్రహించాలి. ఇక్కడ గణాల పేర్లు ‘గ్లౌ’ మరియు ‘నౌ’. వసువులు ఎనిమిది, పెదవులు రెండు, దిక్కులు నాలుగు—‘వేద’, ‘ఆదిత్య’ వంటి పదాలలో ఆద్యాక్షర లోపంతో ఇది సూచించబడింది.
A Piṅgala-style prosody framework: gaṇa classification and operational rules that convert syllable weight via pāda-end position, consonant clusters, visarga/anusvāra, and special visarga allophones.
By ensuring metrical and phonetic correctness, it protects the integrity of mantra and śāstra recitation—supporting ritual efficacy, accurate transmission of Agneya Vidya, and disciplined speech as a dharmic practice.