
Chapter 323 — The Six-Limbed Aghora Astras (षडङ्गान्यघोरस्त्राणि)
ఈ అధ్యాయం షడంగాలతో కూడిన అఘోరాస్త్ర మంత్రాన్ని సంక్షిప్తమైన, సాంకేతిక సూత్రరూపంలో ప్రతిపాదిస్తూ ముగుస్తుంది; ఇది బలమైన రక్షణాత్మక ప్రయోగంలో భయంకరమైన విఘ్నాలను నిర్వీర్యం చేయడానికి ఉపయోగపడుతుంది. ఆగ్నేయ మంత్రశాస్త్ర ప్రవాహంలో ‘అస్త్రం’ అనేది విధివిధానాలతో జాగృతం చేసే కర్మోపకరణం; దాని ఫలితం శుద్ధ ఉచ్చారణ, సంకల్పం, అలాగే అంగ/న్యాస నిర్మాణంలో సరైన స్థాపనపై ఆధారపడుతుంది. రుద్రశాంతికి వెంటనే ముందు దీనిని ఉంచడం ఒక బోధనా క్రమాన్ని సూచిస్తుంది—ముందుగా తೀಕ್ಷ్ణమైన అపోత్రాసక అస్త్ర-మంత్ర సాంకేతికతతో ప్రమాదాలను నివారించడం, తరువాత శాంతికర మరియు పునరుద్ధరణ కర్మలతో సాధకుడు, పరిసరాలు స్థిరపడటం. ఇలా ఈ అధ్యాయం దాడి-రక్షణ నుంచి సమన్వయాత్మక పరిహారానికి వంతెనగా నిలిచి, శుద్ధి, భద్రత, ఆధ్యాత్మిక సిద్ధత అనే ధార్మిక నిరంతరతలో మంత్రక్రియల సమన్వయాన్ని చూపిస్తుంది.
Verse 1
उरूप चट प्रचट कट वम घातय हूं फट् अघोरास्त्रम् इत्य् आग्नेये महापुराणे षडङ्गान्यघोरस्त्राणि नाम द्वाविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रयोविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः रुद्रशान्तिः ईश्वर उवाच शिवशान्तिं प्रवक्ष्यामि कल्पाघोरप्रपूर्वकम् सप्तकोट्यधिपो घोरो ब्रह्महत्याद्यघार्दनः
‘ఉరూప, చట్, ప్రచట్, కట్, వమ్, ఘాతయ, హూం, ఫట్’—ఇది అఘోరాస్త్ర మంత్రం. ఇలా అగ్ని మహాపురాణంలో ‘షడంగ అఘోరాస్త్రాలు’ అనే 323వ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు 324వ అధ్యాయం ‘రుద్రశాంతి’ ప్రారంభం. ఈశ్వరుడు పలికెను: “అఘోరకల్పానికి ముందుగా ఉండే శివశాంతి విధానాన్ని నేను చెప్పుదును. ఏడు కోట్లు గణాలకు అధిపతి అయిన భయంకర (అఘోర) రుద్రుడు బ్రహ్మహత్యాదిపాపాలను నశింపజేస్తాడు।”
Verse 2
उत्तमाधमसिद्धीणामालयो ऽखिलरोगनुत् दिव्यान्तरीक्षभौमानामुत्पातानां विमर्दनः
ఆయన ఉత్తమ-అధమ సమస్త సిద్ధులకు ఆశ్రయము, అన్ని రోగాలను తొలగించువాడు, మరియు దివ్య, అంతరిక్ష, భౌమ—ఈ మూడు స్థాయిల నుండి కలిగే ఉపద్రవాలను అణచివేయువాడు।
Verse 3
विषग्रहपिशाचानां ग्रसनः सर्वकामकृत् प्रायश्चित्तमघौघार्तौ दौर्भाग्यार्तिविनाशनम्
ఇది విషం, గ్రహపీడ, పిశాచాలను గ్రసించి నిర్వీర్యం చేస్తుంది; సమస్త కోరికలను నెరవేర్చుతుంది. పాపప్రవాహంతో బాధపడినప్పుడు ఇది ప్రాయశ్చిత్తమై, దౌర్భాగ్యవేదనను నశింపజేస్తుంది.
Verse 4
एकवीरन्तु विन्यस्य ध्येयः पञ्चमुखः सदा ब्रह्महर्यादिमर्दन इति ख शान्तिके पौष्टिके शुक्लो रक्तो वश्ये ऽथ पीतकः
ఏకవీర న్యాసం చేసి ఎల్లప్పుడూ పంచముఖ దేవుని ధ్యానించాలి; ఆయన “బ్రహ్మ-హరి మొదలైనవారిని మర్దించువాడు” అని ప్రసిద్ధుడు. శాంతి, పౌష్టిక కర్మల్లో శ్వేతవర్ణంగా, వశ్య కర్మలో పీతవర్ణంగా, సంప్రదాయానుసారం రక్తవర్ణంగా భావించాలి।
Verse 5
स्तम्भने धूम्र उच्चाटमारणे कृष्णवर्णकः कर्षणः कपिलो मोहे द्वात्रिंशद्वर्णमर्चयेत्
స్తంభన కర్మలో ధూమ్ర (బూడిద) వర్ణంతో, ఉచ్చాటన మరియు మారణ కర్మల్లో కృష్ణవర్ణంతో, కర్షణ కర్మలో కపిల (తామ్ర-గోధుమ) వర్ణంతో, మోహ కర్మలో ముప్పై రెండు వర్ణసమూహంతో పూజించాలి।
Verse 6
त्रिंशल्लक्षं जपेन्मन्त्रं होमं कुर्याद्दशांशतः गुग्गुलामृतयुक्तेन सिद्धो ऽसिद्धो ऽथ सर्वकृत्
మంత్రాన్ని ముప్పై లక్షల సార్లు జపించి, దాని పదవ భాగం మేర హోమం చేయాలి. గుగ్గులు మరియు అమృతముతో కూడిన ఆహుతుల వల్ల సాధకుడు సిద్ధుడవుతాడు; ముందుగా అసిద్ధుడైనా అన్ని కార్యాలు సాధించగలవాడవుతాడు।
Verse 7
अघोरान्नापरो मन्त्रो विद्यते भुक्तिमुक्तिकृत् अब्रह्मचारी ब्रह्मचारी अस्नातः स्नातको भवेत्
అఘోర మంత్రానికి మించిన మంత్రం లేదు—ఇది భుక్తి మరియు ముక్తిని ప్రసాదిస్తుంది. దీని ప్రభావంతో అబ్రహ్మచారి కూడా బ్రహ్మచారిగా మారుతాడు; స్నానం చేయనివాడైనా స్నాతకునివలె శుద్ధుడవుతాడు।
Verse 8
अघोरास्त्रमघोरन्तु द्वाविमौ मन्त्रराजकौ जपहोमार्चनाद्युद्धे शत्रुसैन्यं विमर्दयेत्
‘అఘోరాస్త్ర’ మరియు ‘అఘోర’—ఈ రెండూ మంత్రరాజులు. జపం, హోమం, అర్చన మొదలైన ప్రయోగాలతో, యుద్ధంలో కూడా, శత్రుసేనను చూర్ణం చేయవచ్చు।
Verse 9
रुद्रशान्तिं प्रवक्ष्यामि शिवां सर्वार्थसाधनीं पुत्रर्थं ग्रहनाशार्थं विषव्याधिविनष्टये
ఇప్పుడు నేను రుద్రశాంతిని వివరిస్తాను—శివమయమైనది, మంగళకరమైనది, సమస్త ప్రయోజనాలను సిద్ధిచేసేది; పుత్రప్రాప్తి, గ్రహదోషనివారణ, విషమూ వ్యాధుల నాశనార్థం ఇది చేయబడుతుంది.
Verse 10
दुर्भिक्षमारीशान्त्यर्थे दुःस्वप्नहरणाय च बलादिराज्यप्राप्त्यर्थं रिपूणां नाशनाय च
దుర్భిక్షం, మహమ్మారి శాంతి కోసం, అలాగే దుష్స్వప్నాల నివారణ కోసం; బలం మరియు రాజ్యప్రాప్తి కోసం, శత్రువుల నాశనం కోసం కూడా (ఇది చేయబడుతుంది).
Verse 11
अकालफलिते वृक्षे सर्वग्रहविमर्दने पूजने तु नमस्कारः स्वाहान्तो हवने तथा
ఒక వృక్షం అకాలంలో ఫలిస్తే—అది సమస్త గ్రహాల కలతకు సూచకం—అప్పుడు పూజలో నమస్కారం (ప్రణామం) చేయాలి; హోమంలో ఆహుతి మంత్రం ‘స్వాహా’తో ముగియాలి.
Verse 12
आप्यायने वषट्कारं पुष्टौ वौषन्नियोजयेत् चकारद्वितयस्थाने जातियोगन्तु कारयेत्
ఆప్యాయన (పోషణ/తృప్తి) కర్మలో ‘వషట్’ను ప్రయోగించాలి; పుష్టి (వృద్ధి-సమృద్ధి) కర్మలో ‘వౌషట్’ను నియోగించాలి. ‘చ’ ద్విత్వం వచ్చే స్థానంలో తగిన జాతి-వర్ణంతో సంధి (జాతియోగం) చేయించాలి.
Verse 13
ॐ रुद्राय च ते ॐ वृषभाय नमः अविमुक्ताय असम्भवाय पुरुषाय च पूज्याय ईशानाय पौरुषाय पञ्च चोत्तरे विश्वरूपाय करालाय विकृतरूपाय अविकृतरूपाय विकृतौ चापरे काले अप्सु माया च नैरृते अ सर्वभूतसुखप्रद वायुपत्रे ऽथ नियतौ पुरुषे चोत्तरेन च सर्वसान्निध्यकर ब्रह्मविष्णुरुद्रपर अनर्चित अस्तुतस्तु च साक्षिन तुरु पतङ्ग पिङ्ग ज्ञान शब्द सूक्ष्म शिव सर्वप्रद ॐ नमःशिवाय ॐ नमो नमः शिवाय ॐ नमो नमः ईशाने प्राकृते तत्त्वे पूजयेज्जुहुयाज्जपेत् ग्रहरोगादिमायार्तिशमनी सर्वसिद्धिकृत्
“ఓం రుద్రాయ చ తే; ఓం వృషభాయ నమః. అవిముక్త, అసంభవ, పూజ్య పురుష, ఈశాన, పౌరుష—మరియు పంచోత్తర (నామములు); విశ్వరూప, కరాళ, వికృతరూప, అవికృతరూప, అలాగే పరకాలంలో మళ్లీ వికారం ప్రదర్శించువాడు; జలాలలోని మాయ, నైరృత (దక్షిణ-పడమర) శక్తి; సర్వభూతసుఖప్రద; ‘వాయుపత్ర’లో, నియత పురుషలో, మరియు ఉత్తర (దిక్కు/ముఖం)లో కూడా; సర్వసాన్నిధ్యకర, బ్రహ్మ-విష్ణు-రుద్రపర; అనర్చితుడైనా స్తుత్యుడు; సాక్షి; తురు, పతంగ, పింగ; జ్ఞానం, శబ్దం, సూక్ష్మం; శివ, సర్వప్రద। ‘ఓం నమః శివాయ; ఓం నమో నమః శివాయ; ఓం నమో నమః ఈశానే।’ ఈశానుని ప్రాకృత తత్త్వంలో దీనితో పూజ, హోమ, జపం చేయాలి—ఇది గ్రహ, రోగాది మరియు మాయాజన్య ఆర్తులను శమింపజేసి, సమస్త సిద్ధులను ప్రసాదిస్తుంది.”
It presents the Aghorāstra-weapon mantra and frames it within a six-limbed (ṣaḍaṅga) mantra-technology used for protection and forceful neutralization.
By emphasizing disciplined mantra-use for protection and purification, it supports dharmic stability (safer ritual space and mind), which the text treats as a prerequisite for higher sādhana and liberation-oriented practice.