Adhyaya 313
Tvaritājñānam (Knowledge of Tvaritā, the Swift Goddess) — Agni Purana, Adhyāya 314 (as introduced after 313)
అగ్నిదేవుడు ముందరి మంత్రసంగ్రహం నుండి మారి, త్వరితా దేవి సంబంధిత తాంత్రిక-కర్మవిధానాన్ని, రక్షణ/వశీకరణ సాధనాలను వివరిస్తాడు. బీజసమృద్ధ త్వరితా మంత్రం, న్యాసపూజ, ద్విభుజ–అష్టభుజ ధ్యానభేదాలు, ఆధారశక్తి స్థాపన, పద్మాసనం, సింహవాహనం, హృదయాది అంగన్యాసం చెప్పబడతాయి. దిక్కుల మణ్డలక్రమంలో గాయత్రీ మరియు స్త్రీశక్తుల పూజ, మధ్యస్థాపనలు, ద్వారపాలకులు—జయా, విజయా, కింకర—నిర్దేశం ఉంది. అనంత, కులికా, వాసుకి, శంఖపాల, తక్షక, మహాపద్మ, కర్కోట, పద్మ/పద్మా వంటి నాగరాజులకు నామ-వ్యాహృతి సహిత ఆహుతులు చెప్పబడతాయి. 81 పదాల నిగ్రహచక్రం రేఖనం, వ్రాయు పదార్థాలు, సాధ్యనామం ఉంచే స్థానం; తదుపరి ఉగ్రరక్షణ, మారణోన్ముఖ ప్రయోగాలు, కాళీ/కాలరాత్రి తత్త్వాలు, యమసీమా ప్రతీకలు, గూఢ రక్షోచ్చారణలు, మసి తయారీ, శ్మశానం/చౌరస్తా వంటి సీమాంత స్థలాల్లో లేఖనం, కుంభం కింద, పుట్ట, విభీతక వృక్షం వద్ద స్థాపన వివరాలు ఉన్నాయి. శుభద్రవ్యాలతో అనుగ్రహచక్రం, రుద్ర/విద్య అక్షరక్రమ జాలంతో ప్రత్యంగిరా రూపకల్పన, 64 స్థానాల సంయుక్త నిగ్రహ–అనుగ్రహ చక్రం కూడా చెప్పబడుతుంది. చివరగా ‘క్రీం సః హూం’ అమృతీ/విద్య బీజం, త్రిహ్రీం ఆవరణం, తాయితు ధారణ, చెవిలో మంత్రోపదేశం వంటి ప్రయోగాలతో శత్రునివారణం, విషాదహరణం ధర్మనియమంతో చేయాలని ఉపదేశం ఉంది.
Shlokas
Verse 1
ं फट् स्वाहा इत्य् आग्नेये महापुराणे नानामन्त्रा नाम द्वादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रयोदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरिताज्ञानम् अग्निर् उवाच ॐ ह्रीं हूं खे छे क्षः स्त्रीं ह्रूं क्षे ह्रीं फट् त्वरितायैनमः त्वरितां पूजयेन्न्यस्य द्विभुजाञ्चाष्टवाहुकां आधारशक्तिं पद्मञ्च सिंहे देवीं हृदादिकम्
“...ం ఫట్ స్వాహా”—ఇట్లు అగ్ని మహాపురాణంలో ‘నానామంత్ర’ అనే 312+ (అంటే 313వ) అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు 313+ (అంటే 314వ) ‘త్వరితాజ్ఞానం’ అధ్యాయం ప్రారంభం. అగ్ని పలికెను—“ఓం హ్రీం హూం ఖే ఛే క్షః స్త్రీం హ్రూం క్షే హ్రీం ఫట్—త్వరితాయై నమః।” న్యాసం చేసి త్వరితాను పూజించాలి—ఆమెను ద్విభుజా మరియు అష్టబాహు రూపంగా ధ్యానించాలి; ఆధారశక్తి, పద్మం, సింహాసనం న్యాసం చేసి దేవిని హృదయాది స్థానాలలో స్థాపించాలి।
Verse 2
पूर्वादौ गायत्रीं यजेन्मण्डले वै प्रणीतया हुंकारां खेचरीं चण्डां छेदनीं क्षेपणींस्त्रियाः
తూర్పు దిక్కు మొదలుకొని, నియమిత విధానంతో మণ্ডలంలో గాయత్రీని పూజించాలి; అలాగే హుంకారా, ఖేచరీ, చండా, ఛేదనీ, క్షేపణీ అనే స్త్రీ-శక్తులను కూడా పూజించాలి।
Verse 3
हुंकारां क्षेमकारीञ्च फट्कारीं मध्यतो यजेत् जयाञ्च विजयां द्वारि किङ्करञ्च तदग्रतः
మధ్యభాగంలో హుంకారా, క్షేమకారీ, ఫట్కారీ దేవతలను పూజించాలి. ద్వారంలో జయా, విజయాలను స్థాపించి పూజించి, వాటి ముందర కింకరుని పూజించాలి.
Verse 4
लिलैहीमैश् च सर्वाप्त्यै नामव्याहृतिभिस् तथा अनन्ताय नमः स्वाहा कुलिकाय नमः स्वधा
మృదువైన (ఆనందకరమైన) ఉచ్చారణలతో, ‘హీం’ బీజంతో కూడి, సర్వార్థసిద్ధి కోసం నామ-వ్యాహృతులను ఇలా ప్రయోగించాలి— “అనంతాయ నమః స్వాహా”; “కులికాయ నమః స్వధా” అని.
Verse 5
स्वाहा वासुकिराजाय शङ्खपालाय वौषट् तक्षकाय वषन्नित्यं महापद्माय वै नमः
వాసుకి రాజునకు స్వాహా; శంఖపాలునకు వౌషట్; తక్షకునకు నిత్యం వషట్ (ఆహుతి); మరియు మహాపద్మునకు నిజంగా నమస్కారం.
Verse 6
स्वाहा कर्कोटनागाय फट् पद्माय च वै नमः लिखेन्निग्रहचक्रन्तु एकाशीतिपदैर् नरः
“కర్కోట నాగాయ స్వాహా; ఫట్; మరియు పద్మాయ వై నమః”—ఈ మంత్రాన్ని వ్రాయాలి. మనిషి ఎనభై ఒక పాదాలతో (అక్షర-ఖండాలతో) నిగ్రహ-చక్రాన్ని లిఖించాలి.
Verse 7
वस्ते पटे तरौ भूर्जे शिलायां यष्टिकासु च मध्ये कोष्ठे साध्यनाम पूर्वादौ पट्टिकासु च
వస్త్రంపై, పటంపై, చెట్టుపై, భూర్జపత్రంపై, రాతిపై మరియు చిన్న కఱ్ఱలపై కూడా వ్రాయాలి. యంత్రం మధ్య కోష్ఠంలో సాధ్యుని పేరు వ్రాసి, తూర్పు నుండి ప్రారంభించి పట్టికలపై కూడా క్రమంగా వ్రాయాలి.
Verse 8
ॐ ह्रीं क्षूं छन्द छन्द चतुरः कण्ठकान् कालरात्रिकां ऐशादावम्बुपादौ च यमराज्यञ्च वाह्यतः कालीनारवमाली कालीनामाक्षमालिनी
ఓం—హ్రీం, క్షూం బీజములతో—నాలుగు ఛందస్సులను పునఃపునః ఆహ్వానించాలి; కంఠరక్షక న్యాసం చేయాలి; కాలరాత్రికాను స్మరించాలి. ఈశాన దిక్కు మొదలుకొని జలపాదములు (శుద్ధి ఆధారము) స్థాపించి, బాహ్యంగా యమరాజ్యాన్ని ఆవరించాలి. అట్లే కాళీ నాదమాలాతో అలంకృతురాలై, అక్షరమాల (అక్షమాల) ధరించునది।
Verse 9
मामोदेतत्तदोमोमा रक्षत स्वस्व भक्षवा यमपाटटयामय मटमो टट मोटमा
నన్ను రక్షించండి—ఈ మంత్రం విఫలమవకూడదు. అన్ని వైపులా కాపాడండి. ఓ మీ మీ భాగాన్ని భక్షించువారలారా, తొలగిపోండి. యముని మార్గ/దూతలను తరిమివేసి, వ్యాధి-పీడను తొలగించండి—హానికర శక్తులు ప్రతిహతమగునుగాక।
Verse 10
वामो भूरिविभूमेया टट रीश्व श्वरी टट यमराजाद्वाह्यतो वं तं तोयं मारणात्मकं
ఇది వామాచారము (వామక్రియ)—‘భూరివిభూమేయా టట రీశ్వ శ్వరీ టట’ మరియు ‘వం తం’. ఇలా సంస్కరించిన జలం యమరాజుని నుండి బాహ్యంగా తీసినట్లుగా, మారణ స్వభావమును పొందుతుంది।
Verse 11
कज्जलं निम्बनिर्यासमज्जासृग्विषसंयुतम् काकपक्षस्य लेखन्या श्मशाने वा चतुष्पथे
కాజలాన్ని వేప నిర్యాసం, మజ్జ, రక్తం, విషం కలిపి, కాకి ఈకతో చేసిన లేఖనితో, శ్మశానంలో గానీ నాలుగు దారుల కూడలిలో గానీ వ్రాయాలి।
Verse 12
निधापयेत् कुम्भाधस्ताद्वल्मीके वाथ निक्षिपेत् विभीतद्रुमशास्वाधो यन्त्रं सर्वारिमर्दनम्
యంత్రాన్ని కుంభం (కలశం) క్రింద నిధానించాలి, లేదా వల్మీకంలో (చీమల పుట్ట) నిక్షిప్తం చేయాలి; లేక విభీతక వృక్ష శాఖల క్రింద స్థాపించాలి. ఈ యంత్రం ‘సర్వారిమర్దన’—అన్ని శత్రువులను నశింపజేయునది।
Verse 13
लिखेच्चानुग्रहञ्चक्रं शुक्लपत्रे ऽथ भूर्जके लाक्षया कुङ्कुमेनाथ स्फटिकाचन्दनेन वा
తెల్లని పత్రంపై గాని, భూర్జపత్రంపై గాని లాక్షా, కుంకుమ లేదా స్ఫటిక-చందన లేపనంతో ‘అనుగ్రహ-చక్రం’ చిత్రించాలి।
Verse 14
भुवि भित्तौ पूर्वदले नाम मध्यमकोष्ठके खण्डे तु वारिमध्यस्थं ॐ हंसो वापि पट्टिशम्
భూమిపై గాని గోడపై గాని—తూర్పు దళంలో నామాన్ని, మధ్యకోష్ఠకంలోనూ వ్రాయాలి; నిర్దిష్ట ఖండంలో జలమధ్యంలో ‘ఓం హంసః’ లేదా ‘పట్టిశ’ (యుద్ధ-కుఠారం) అని లిఖించాలి।
Verse 15
लक्ष्मीश्लोकं शिवादौ च राक्षसादिक्रमाल्लिखेत् श्रीःसाममोमा सा श्रीः सानौ याज्ञे ज्ञेया नौसा
‘శివ’తో ప్రారంభమయ్యే లక్ష్మీ-శ్లోకాన్ని ‘రాక్షస’ మొదలైన క్రమంలో వ్రాయాలి। ఈ మంత్రంలో ‘శ్రీః’ను ‘సామ’గా గ్రహించాలి; ‘ఓమా’ అదే ‘శ్రీః’; యజ్ఞంలో అది ‘సానౌ’ (లేదా ‘నౌసా’)గా తెలిసికొనాలి।
Verse 16
माया लीला लाली यामा याज्ञे ज्ञेया नौसा माया यत्र ज्ञेया वहिः शीघ्रा दिक्षुरं कलसं वहिः
‘మాయా, లీలా, లాలీ, యామా’—ఇవి యజ్ఞవిధిలో గ్రహించవలసినవి. ‘నౌసా’ మాయ; అది ఎక్కడ జ్ఞేయమో అక్కడ బాహ్యంగా. ‘శీఘ్రా’ కూడా బాహ్యంగా; అలాగే ‘దిక్షురం’ మరియు ‘కలశం’ కూడా బాహ్యంగా తీసుకోవాలి।
Verse 17
पद्मस्थं पद्मचक्रञ्च भृत्युजित् स्वर्गगन्धृतिं शान्तीनां परमा सान्तिः सौभाग्यादिप्रदायकम्
పద్మాసనస్థుడు, పద్మచక్రధారి, దాస్యాన్ని జయించినవాడు, స్వర్గసుగంధాన్ని ధారించే వాడు—ఇది శాంతులలో పరమ శాంతి; సౌభాగ్యాది శుభఫలాలను ప్రసాదిస్తుంది।
Verse 18
रुद्रे रुद्रसमाः कार्याः कोष्ठकास्तत्र ता लिखेत् ओमाद्याह्रूंफडन्ता च आदिवर्णमथानुतः
రుద్రారాధనార్థం రుద్రసమానమైన కోష్ఠకాలు (మంత్ర-గ్రిడ్) నిర్మించాలి. అందులో ‘ఓం’తో ప్రారంభించి ‘హ్రూం ఫడ్’తో ముగియునట్లు వ్రాసి, అనంతరం ఆదివర్ణాలను క్రమంగా వ్రాయాలి.
Verse 19
विद्यावर्णक्रमेनेव संज्ञाञ्च वषडन्तिकां पूर्वपदे इति ञ अधस्थात् प्रत्यङ्गिरैषा सर्वकामार्थसाधिका
విద్యామంత్రంలోని అక్షరక్రమానుసారంగా ‘వషట్’తో ముగియు సంజ్ఞ (నామ-చిహ్నం)ను కూడా స్థాపించాలి; మరియు పూర్వపదంలో ‘ఞ’ అక్షరాన్ని చేర్చాలి. అధఃస్థాన న్యాసంలో ఇదే ప్రత్యఙ్గిరా, సర్వకామార్థసాధిక.
Verse 20
एकाशीतिपदे सर्वामादिवर्णक्रमेण तु आदिमं यावदन्तं स्याद्वषडन्तञ्च नाम वै
ఎనభై ఒకటవ పదంలో సమస్త నామాలను ఆదివర్ణక్రమంలోనే స్థాపించాలి. ఆది నుండి అంతం వరకు ఉన్న నామం నిజంగా ‘వషట్’తో ముగియునదే.
Verse 21
एषा प्रत्यङ्गिरा चान्या सर्वकार्यादिसाधनी निग्रहानुग्रहञ्चक्रञ्चतुःषष्टिपदैर् लिखेत्
ఇది ప్రత్యఙ్గిరా యొక్క మరో రూపం; ఇది సమస్త కార్యాదులను సాధించగలది. ‘నిగ్రహ–అనుగ్రహ చక్రం’ను అరవై నాలుగు పదాలు/కోష్ఠకాలతో లిఖించాలి.
Verse 22
अमृती सा च विद्या च क्रीं सः हूं नामाथ मध्यतः फट्काराद्यां पत्रगतां त्रिह्रींकारेण वेष्टयेत्
అది ‘అమృతీ’ కూడా, ‘విద్య’ కూడా. మధ్యలో ‘క్రీం’ బీజంతో పాటు ‘సః’ మరియు ‘హూం’ను స్థాపించాలి. ‘ఫట్’తో ప్రారంభమై ఆకు/పత్రంపై లిఖితమైనదాన్ని ‘హ్రీం’ను మూడుసార్లు ఉచ్చరించి చుట్టుముట్టాలి.
Verse 23
कुम्भववद्धारिता सर्वशत्रुहृत् सर्वदायिका विषन्नश्येत् कर्णजपादक्षराद्यैश् च दण्डकैः
ఇది కుంభంలా దృఢంగా ధారించబడినప్పుడు, సమస్త శత్రువులను హరించే శక్తిగా, అన్ని దానాలను ప్రసాదించే దాతగా మారుతుంది. చెవిలో మృదుజపం చేయుటవలన విషాదం నశిస్తుంది; అక్షరాది ఛందోమంత్రాలు మరియు దండకపాఠములచేత కూడా అదే ఫలం కలుగుతుంది.
Frequently Asked Questions
Precise ritual engineering: dik-krama maṇḍala placements, āvaraṇa-śakti listing, and the construction/inscription rules for multiple cakras (Nigraha 81-pada; Nigraha–Anugraha 64-pada), including substrates, central sādhya-name placement, and bīja-sequence/letter-order grids tied to vidyā-mantras.
It frames tantric efficacy as disciplined sādhana: nyāsa and mantra precision cultivate concentration and sacralize the body-mind, while protective/restraint-and-grace diagrams model dharmic control of forces—channeling worldly aims (bhukti) through regulated rites aligned to spiritual steadiness and ethical containment.