Adhyaya 310

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितामन्त्रादिर्नाम नवाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितामूलमन्त्रादिः अग्निर् उवाच दीक्षादि वक्ष्ये विन्यस्य सिंहवज्राकुले ऽब्जके हे हुति वज्रदन्त पुरु लुलु गर्ज इह सिंहासनाय नमः तिर्यगूर्ध्वगता रेखाश् चत्वारश् चत्वारश् चतुरो भवेत्

ఇట్లు ఆగ్నేయ మహాపురాణంలో ‘త్వరితా-మంత్రాది’ అనే మూడు వందల పదవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు మూడు వందల పదకొండవ అధ్యాయం—‘త్వరితా-మూలమంత్రాది’ ప్రారంభమగుచున్నది. అగ్ని పలికెను: “దీక్ష మొదలైనవి నేను వివరిస్తాను. సింహ–వజ్ర కులానికి చెందిన పద్మ-యంత్రంలో న్యాసం చేసి (జపించాలి): ‘హే, హుతి, వజ్రదంత, పురు, లులు, గర్జ; ఇహ—సింహాసనాయ నమః।’ అడ్డంగా నాలుగు, పైకి నాలుగు రేఖలు గీయాలి; అప్పుడు నాలుగు విభాగాలు ఏర్పడతాయి।”

Verse 2

नवभागविभागेन कोष्ठकान् कारयेद्बुधः ग्राह्या दिशागताः कोष्ठा विदिशासु विनाशयेत्

స్థలాన్ని తొమ్మిది భాగాలుగా విభజించి బుద్ధిమంతుడు కోష్ఠాలను నిర్మించాలి. ప్రధాన దిశలలో ఉన్న కోష్ఠాలు గ్రాహ్యాలు; విదిశలలో (ఉపదిశలలో) పడిన కోష్ఠాలను తొలగించాలి.

Verse 3

वाह्ये वै कोष्ठकोणेषु वाह्यरेखाष्टकं स्मृतम् वाह्यकोष्ठस्य वाह्ये तु मध्ये यावत् समानयेत्

బాహ్య వలయంలో కోష్ఠాల మూలల వద్ద ‘బాహ్య అష్టరేఖలు’ విధిగా చెప్పబడ్డాయి. బాహ్య కోష్ఠం వెలుపల నుంచి రేఖలను గీసి లోపల మధ్య వరకు తీసుకురావాలి.

Verse 4

वज्रस्य मध्यमं शृङ्गं वाह्यरेखा द्विधार्धतः वाह्यरेखा भवेद्वक्रा द्विभङ्गा कारयेद्बुधः

వజ్రంలో మధ్య శృంగాన్ని బాహ్య రేఖను రెండు భాగాలుగా విభజించి రూపొందించాలి. ఆ బాహ్య రేఖ వంకరగా ఉండాలి; నిపుణుడు దానిని ద్విభంగం (రెండు మడతలు)తో ఆకృతిచేయాలి.

Verse 5

मध्यकोष्ठं भवेत्पद्मं पीतकर्णिकमुज्ज्वलम् कृष्णेन रजसा लिख्य कुलिशासिशितोर्धता

మధ్య కోష్ఠంలో పసుపు కర్ణికతో ప్రకాశించే పద్మం ఉండాలి. దానిని నల్ల రజస్సు/పొడితో చిత్రించి, రేఖలను వజ్రం లేదా ఖడ్గధారల వలె పదునుగా, ఉబ్బెత్తుగా చేయాలి.

Verse 6

वाह्यतश् चतुरस्रन्तु वज्रसम्पुटलाञ्छितम् द्वारे प्रदापयेन्मन्त्री चतुरो वज्रसम्पुटान्

బాహ్య భాగంలో దానిని చతురస్రంగా చేసి వజ్ర-సంపుట లాంఛనంతో గుర్తించాలి. ద్వారమున మంత్రజ్ఞుడు నాలుగు వజ్ర-సంపుటాలను ప్రతిష్ఠించాలి.

Verse 7

पद्मनाम भवेद्वामवीथी चैव समा भवेत् गर्भं रक्तं केशराणि मण्डले दीक्षिताः स्त्रियः

దీనిని “పద్మం” అని నామకరణం చేయాలి; వామవీథి (ఎడమ మార్గం) సమంగా, సమమితంగా చేయాలి. గర్భం (మధ్యకోర్) ఎర్రగా ఉండాలి; మండలంలో కేశర తంతువులు చూపాలి; మరియు స్త్రీలు విధివిధానంగా దీక్షితులై ఉండాలి।

Verse 8

जयेच्च परराष्ट्राणि क्षिप्रं राज्यमवाप्नुयात् मूर्तिं प्रणवसन्दीप्तां हूंकारेण नियोजयेत्

అతడు పరరాజ్యాలను జయించి త్వరగా రాజ్యాధికారాన్ని పొందుతాడు. ప్రణవం (ఓం)తో ప్రకాశించే మూర్తిని ‘హూం’ బీజాక్షరంతో విధివిధానంగా నియోజించి/ప్రతిష్ఠించాలి।

Verse 9

मूलविद्यां समुच्चार्य मरुद्व्योमगतां द्विज प्रथमेन पुनश् चैव कर्णिकायां प्रपूजयेत्

హే ద్విజా! మూలవిద్యను స్పష్టంగా ఉచ్చరించి, వాయువు మరియు ఆకాశంలో స్థితమైన ఆ శక్తిని మొదటి విధానంతో మళ్లీ పద్మ కర్ణికలో సమ్యక్‌గా పూజించాలి।

Verse 10

एवं प्रदक्षिणं पूज्य एकैकं वीजमादितः दलमध्ये तु विद्याङ्गा आग्नेय्यां पञ्च नैरृतम्

ఇలా ప్రదక్షిణ క్రమంలో పూజ చేసి, మొదటినుంచి ఒక్కొక్క బీజాక్షరాన్ని న్యాసం/పఠనం చేయాలి. దళ మధ్యంలో విద్యాంగాలు ఉండాలి; ఆగ్నేయ దిశలో ఐదును స్థాపించాలి, మరియు నైరృతి దిశలో నైరృత నియోగాన్ని విధివిధానంగా చేయాలి।

Verse 11

मध्ये नेत्रं दिशास्त्रञ्च गुह्यकाङ्गे तु रक्षणम् हुतयः केशरस्थास्तु वामदक्षिणपार्श्वतः

మధ్యంలో నేత్రాన్ని న్యసించాలి; దిక్కుల రక్షణార్థం దిశాస్త్రాన్ని స్థాపించాలి. గుహ్యకాంగంపై రక్షణను ఏర్పాటు చేయాలి. హుతులు కేశరస్థానాల్లో, ఎడమ మరియు కుడి పార్శ్వాలలో ఉండాలి।

Verse 12

पञ्च पञ्च प्रपूज्यास्तु स्वैः स्वैर् मन्त्रैः प्रपूजयेत् लोकपालान्न्यसेदष्टौ वाह्यतो गर्भमण्डले

నిర్దిష్ట దేవతలను ఐదేసి సమూహాలుగా విధివిధానంగా పూజించాలి; ప్రతి దేవతను తన తన మంత్రంతో పూజించాలి. అనంతరం గర్భమండలపు బాహ్య భాగంలో అష్ట లోకపాలులను న్యాసంగా స్థాపించాలి.

Verse 13

वर्णान्तमग्निमारूटं षष्ठस्वरविभेदितं पञ्चदशेन चाक्रान्तं स्वैः स्वैर् नामभि योजयेत्

వర్ణాల చివర అగ్నిని స్థాపించి, ఆరవ స్వరభేదంతో విభజింపబడినదిగా మరియు పదిహేనవంతో ఆవరించబడిన అక్షరసమూహాన్ని, వాటి వాటి నామాల ప్రకారం యోజించాలి.

Verse 14

शीघ्रं सिंहे कर्णिकायां यजेद् गन्धादिभिः श्रिये आग्नेयावन्नैरृतमिति ञ ज्येष्ठस्वरविभूषितमिति ख , छ च नामभिर्योजयेदित्ययं पाठः समीचीनो भवितुमर्हति नीलेति ञ श्रियमिति ञ अष्टाभिर् वेष्टयेत् कुम्मैर् मन्त्राष्टशतमन्त्रितैः

సింహాసనంపై ఉన్న కర్ణికా (మధ్యపద్మం)లో శ్రీ (లక్ష్మీ)ని గంధాది ఉపచారాలతో త్వరగా పూజించాలి. ఆగ్నేయ దిశ నుండి నైరృత దిశ వరకు పాఠానుసారం నామాలను యోజించి, ‘జ్యేష్ఠ’ స్వరచిహ్నంతో అలంకృతమైన మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి. అనంతరం ఒక్కొక్కటి వంద మంత్రజపాలతో అభిమంత్రితమైన ఎనిమిది కుంభాలతో చుట్టుముట్టాలి.

Verse 15

मन्त्रमष्टसहस्रन्तु जप्त्वाङ्गानां दशांशकम् तोमं कुर्यादग्निकुण्डे वह्निमन्त्रेण चालयेत्

మంత్రాన్ని ఎనిమిది వేలసార్లు జపించి, అంగమంత్రాల కోసం దాని దశాంశ పరిమాణంలో హోమాన్ని అగ్నికుండంలో చేయాలి; అలాగే వహ్ని (అగ్ని) మంత్రంతో అగ్నిని ప్రేరేపించి ప్రజ్వలింపజేయాలి.

Verse 16

निक्षिपेद् हृदयेनाग्निं शक्तिं मध्ये ऽग्निगां स्मरेत् गर्भाधानं पुंसवनं जातकर्म च होमयेत्

హృదయభావంతో అగ్నిని స్థాపించాలి; మధ్యలో అగ్నిలో సంచరించే శక్తిని ధ్యానించాలి. అనంతరం గర్భాధానం, పుంసవనం, జాతకర్మ—ఈ సంస్కారాల కోసం హోమం చేయాలి.

Verse 17

हृदयेन शतं ह्य् एकं गुह्येकं गुह्याङ्गे जनयेच्छिखिम् पूर्णाहुत्या तु विद्यायाः शिवाग्निर्ज्वलितो भवेत्

హృదయ మంత్రంతో శతసార్లు జపం/ఆహుతులు చేయాలి; గుహ్య మంత్రంతో ఒకసారి; గుహ్యాంగ మంత్రంతో అగ్నిశిఖను ఉద్భవింపజేయాలి. ఆ విద్యకు సంబంధించిన పూర్ణాహుతితో శుభ శివాగ్ని సంపూర్ణంగా ప్రజ్వలిస్తుంది.

Verse 18

होमयेम्मूलमन्त्रेण शतञ्चाङ्गं दशांशतः निवेदयेत्ततो देव्यास्ततः शिष्यं प्रवेशयेत्

మూలమంత్రంతో శత ఆహుతులతో హోమం చేయాలి; తరువాత అంగమంత్రాలను దశాంశంగా (ప్రతి మంత్రానికి పది) ఆహుతులు ఇవ్వాలి. ఆపై దేవికి నివేదనం చేయాలి; తరువాత శిష్యుని ప్రవేశం/దీక్షలో చేర్చాలి.

Verse 19

अस्त्रेण ताडनं कृत्वा गुह्याङ्गानि ततो न्यसेत् विद्याङ्गैश् चैव सन्नद्धं विद्याङ्गेषु नियोजयेत्

అస్త్ర మంత్రంతో తాడన (ఆఘాత-క్రియ) చేసి, తరువాత గుహ్యాంగాలపై న్యాసం చేయాలి. విద్యాంగాలతో సన్నద్ధుడై (రక్షితుడై), ఆ రక్షణను విద్యాంగాలపైనే నియోగించాలి.

Verse 20

पुष्पं क्षिपाययेच्छिष्यमानयेदग्निकुण्डकम् यवैर् द्वान्यैस्तिलैर् आज्यैर् मूलविद्याशतं हुनेत्

పుష్పక్షేపం చేయించి, శిష్యునితో అగ్నికుండాన్ని తెప్పించాలి. తరువాత యవాలు, ధాన్యాలు, నువ్వులు, నెయ్యితో మూలవిద్యను శతసార్లు జపిస్తూ శత ఆహుతులు సమర్పించాలి.

Verse 21

स्थावरत्वं पुरा होमं सरीसृपमतः परं पक्षिमृगपशुत्वञ्च मानुषं ब्राह्ममेव च

మొదట స్థావరత్వం (అచల/వృక్షాది స్థితి); తరువాత సరిసృపత్వం. ఆపై పక్షిత్వం, మృగత్వం, పశుత్వం; తరువాత మానవత్వం; చివరికి బ్రాహ్మ పదం (ఉన్నత స్థితి) లభిస్తుంది.

Verse 22

विष्णुत्वञ्चैव रुद्रत्वमन्ते पूर्णाहुतिर्भवेत् एकया चैव ह्य् आह्त्या शिष्यः स्याद्दीक्षितो भवेत्

అంతంలో విష్ణుత్వం మరియు రుద్రత్వాన్ని ఆహ్వానిస్తూ పూర్ణాహుతి చేయవలెను. ఒక్క ఆహుతితోనే శిష్యుడు దీక్షితుడవుతాడు.

Verse 23

अधिकारो भवेदेवं शृणु मोक्षमतः परम् सुमेरुस्थो यदा मन्त्री सदाशिवपदे स्थितः

ఇలా అర్హత కలుగుతుంది; ఇకపై పరమ మోక్షతత్త్వాన్ని వినుము. మంత్రసాధకుడు సుమేరుపై నిలిచి సదాశివపదంలో స్థిరపడినప్పుడు.

Verse 24

परे च होमयेत् स्वस्थो ऽकर्मकर्मशतान् दश पूर्णाहुत्या तु तद्योगी धर्माधर्मैर् न लिप्यते

తదుపరి ఆరోగ్యంగా, సమాహితుడై అకర్మస్వరూపమైన కర్మ యొక్క పది శతాలు (అంటే వెయ్యి) ఆహుతులతో హోమం చేయవలెను. ఆ పూర్ణాహుతితో యోగి ధర్మాధర్మాలతో లిప్తుడుకాడు.

Verse 25

मोक्षं याति परंस्थानं यद्गत्वा न निवर्तते यथा जले जलं क्षिप्तं जलं देही शिरस् तथा

అతడు మోక్షమనే పరమస్థానాన్ని పొందుతాడు; అక్కడికి వెళ్లినవాడు తిరిగి రాడు. నీటిలో పోసిన నీరు నీరే అయినట్లు, దేహి లయమై అదే పరమతత్త్వమవుతాడు.

Verse 26

कुम्भैः कुर्याच्चाभिषेकं जयराज्यादिसर्वभाक् कुमारी ब्राह्मणी पूज्या गुर्वादेर्दक्षिणां ददेत्

కుంభాలతో అభిషేకం చేయవలెను; అలా చేస్తే జయం, రాజ్యం మొదలైన సమస్త ఫలాలకు భాగస్వామి అవుతాడు. కన్యా బ్రాహ్మణిని పూజించి, గురువు మొదలైన వారికి యథోచిత దక్షిణ ఇవ్వాలి.

Verse 27

यजेत् सहस्रमेकन्तु पूजां कृत्वा दिने दिने तिलाज्यपुरहोमेन देवी श्रीः कामदा भवेत्

ప్రతిరోజూ పూజ చేసి ఈ కర్మను పూర్తిగా వెయ్యిసార్లు చేయాలి. నువ్వులు, నెయ్యి, పుర (తీపి పిండివంట) ఆహుతులతో హోమం చేస్తే దేవీ శ్రీ కోరిన ఫలాలను ప్రసాదిస్తుంది.

Verse 28

ददाति विपुलान् भोगान् यदन्यच्च समीहते जप्त्वा ह्य् अक्षरलक्षन्तु निधानाधिपतिर्भवेत्

ఇది అపారమైన భోగాలను, అలాగే సాధకుడు కోరిన ఇతరమేదైనా ప్రసాదిస్తుంది. నిజంగా ఒక లక్ష అక్షరాల జపం చేసినవాడు నిధుల అధిపతి, అంటే ధనాధిపతి అవుతాడు.

Verse 29

द्विगुणेन भवेद्राज्यं त्रिगुणेन च यक्षिणी चतुर्गुणेन ब्रह्मत्वं ततो विष्णुपदं भवेत्

ద్విగుణ పుణ్యంతో రాజ్యసిద్ధి కలుగుతుంది; త్రిగుణంతో యక్షిణీ పదం లభిస్తుంది; చతుర్గుణంతో బ్రహ్మత్వం పొందుతాడు; ఆపై విష్ణుపదం, అంటే పరమధామం లభిస్తుంది.

Verse 30

षड्गुणेन महासिद्धिर् लक्षेणैकेन पापहा दश जप्त्वा देहशुद्ध्यै तीर्थस्नानफलं शतात्

షడ్గుణ జపంతో మహాసిద్ధి కలుగుతుంది; ఒక లక్ష జపంతో ఇది పాపనాశకమవుతుంది. దేహశుద్ధి కోసం పది సార్లు జపిస్తే వంద తీర్థస్నానాల ఫలం లభిస్తుంది.

Verse 31

पटे वा प्रतिमायां वा शीघ्रां वै स्थण्डिले यजेत् शतं सहस्रमयुतं जपे होमे प्रकीर्तितम्

పటము (చిత్రరూపం) లేదా ప్రతిమ ముందు, లేక స్థండిలం (సిద్ధం చేసిన యజ్ఞభూమి) పై త్వరగా పూజ చేయాలి. జపం మరియు హోమం కోసం సంఖ్యలు—వంద, వెయ్యి, పది వేల—అని ప్రకటించబడినవి.

Verse 32

एवं विधानतो जप्त्वा लक्षमेकन्तु होमयेत् महिषाजमेषमांसेन नरजेन पुरेण वा

ఇలా విధివిధానంగా జపం చేసి, తరువాత లక్ష ఆహుతులతో హోమం చేయాలి—గేదెమేక/మహిష, మేక లేదా గొర్రె మాంసంతో, లేదా నరజ (మనవోత్పన్న) ద్రవ్యంతో, లేక నెయ్యితో।

Verse 33

तिलैर् यवैस् तथा लाजैर् व्रीहिगोधूमकाम्रकैः श्रीफलैर् आज्यसंयुक्तैर् होमयित्वा व्रतञ्चरेत्

నువ్వులు, యవాలు, లాజాలు, బియ్యం, గోధుమలు, మామిడి మొదలైనవి, అలాగే శ్రీఫలం (కొబ్బరి) నెయ్యితో కలిపి అగ్నిలో ఆహుతులు సమర్పించి, తరువాత వ్రతాన్ని ఆచరించాలి।

Verse 34

अर्धरात्रेषु सन्नद्धः खड्गचापशरादिमान् एकवासा विचित्रेण रक्तपीतासितेन वा

అర్ధరాత్రి సమయమున సంపూర్ణంగా సన్నద్ధుడై—ఖడ్గం, ధనుస్సు, బాణాలు మొదలైనవి ధరించి—ఒకే వస్త్రం ధరించాలి; అది విచిత్రవర్ణమై ఉండవచ్చు, లేదా ఎరుపు, పసుపు, నలుపు కావచ్చు।

Verse 35

नीलेन वाथ वस्त्रेण देवीं तैर् एव चार्चयेत् व्रजेद्दक्षिणदिग्भागं द्वारे दद्याद्बलिं बुधः

నీల వస్త్రంతో (లేదా నీల వేషధారణతో) అదే ద్రవ్యాలతో దేవిని ఆరాధించాలి। తరువాత దక్షిణ దిశాభాగానికి వెళ్లి, ద్వారమున బుద్ధిమంతుడు బలి సమర్పించాలి।

Verse 36

तिलाज्यप्लवहोमेनेति ख , छ च प्लवेनेति ख , छ च दूतीमन्त्रेण द्वारादौ एकवृक्षे श्मशानके एवञ्च सर्वकामाप्तिर्भुङ्क्ते सर्वां महीं नृपः

కొన్ని పాఠాలలో “నువ్వులు-నెయ్యి ప్లవ (తేలియాడే) ద్రవ్యంతో హోమం” అని, మరికొన్నింటిలో కేవలం “ప్లవంతో” అని ఉంది. దూతీ-మంత్రాన్ని ఉపయోగించి ద్వారమున మొదలైన చోట్ల, ఒంటరి వృక్షం వద్ద, శ్మశానంలో కర్మాచరణం చేస్తే సర్వకామసిద్ధి కలుగుతుంది; రాజు సమస్త భూమిని భోగించునట్లు (ఆధిపత్యం) పొందుతాడు।