Adhyaya 309

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितापूजा नामाष्टाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ नवाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितामन्त्रादिः अग्निर् उवाच अपरां त्वरिताविद्यां वक्ष्ये ऽहं भुक्तिमुक्तिदां पुरे वज्राकुले देवीं रजोभिर्लिखिते यजेत्

ఇట్లు అగ్ని మహాపురాణంలో ‘త్వరితాపూజ’ అనే మూడు వందల తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు మూడు వందల పదవ అధ్యాయం—‘త్వరితా మంత్రాది’ ప్రారంభం. అగ్ని పలికెను—భోగమోక్షాలను ప్రసాదించే అపర (గూఢ) త్వరితావిద్యను నేను వివరిస్తాను. నగరంలో వజ్రాకులా రూపిణీ దేవిని రజస్సు (ధూళి/చూర్ణం)తో గీసిన రూపంలో పూజించాలి.

Verse 2

पद्मगर्भे दिग्विदिक्षु चाष्टौ वज्राणि वीथिकां द्वारशोभोपशोभाञ्च लिखेच्छ्रीघ्रं स्मरेन्नरः

పద్మగర్భంలో, అలాగే ఎనిమిది దిక్కులు మరియు విదిక్కుల్లో వజ్రచిహ్నాలను గీయాలి; ప్రదక్షిణ మార్గం (వీథికా) మరియు ప్రధాన-ఉపద్వార అలంకారాలను కూడా చిత్రించాలి. ఇవి గీసిన తరువాత సాధకుడు శీఘ్రంగా స్మరణ (ఆవాహన/ధ్యానం) చేయాలి.

Verse 3

अष्टादशभुजां सिंहे वामजङ्घा प्रतिष्ठिता दक्षिणा द्विगुणा तस्याः पादपीठे समर्पिता

అష్టాదశభుజా దేవి సింహారూఢగా ప్రతిష్ఠితమై ఉంది. ఆమె ఎడమ జంఘ సింహంపై స్థిరంగా, కుడి జంఘ మరింత మడిచి పాదపీಠంపై ఉంచబడింది.

Verse 4

नागभूषां वज्रकुण्डे खड्गं चक्रं गदां करमात् शूलं शरं तथा शक्तिं वरदं दक्षिणैः करैः

నాగాభరణాలతో అలంకృతమై వజ్రాకార కుండలాలు ధరించిన (దేవి) కుడి చేతుల్లో క్రమంగా ఖడ్గం, చక్రం, గద; అలాగే శూలం, శరం, శక్తి మరియు వరదముద్రను ధరింపజేయాలి.

Verse 5

धनुः पाशं शरं घण्टां तर्जनींशङ्खमङ्कुशम् अभयञ्च तथा वर्जं वामपार्श्वे धृतायुधम्

ఎడమ వైపున ధరించిన ఆయుధాలు/ఉపకరణాలుగా ధనుస్సు, పాశం, శరం, గంట, తర్జనీ ముద్ర, శంఖం, అంకుశం, అభయముద్ర మరియు వజ్రం కూడా చూపాలి.

Verse 6

पूजनाच्छत्रुनाशः स्याद्राष्ट्रं जयति लीलया दीर्घायूराष्ट्रभूतिः स्याद्दिव्यादिसिद्धिभाक्

సమ్యక్ పూజ వల్ల శత్రునాశం కలుగుతుంది; రాజ్యాన్ని లీలగా జయించగలరు. దీర్ఘాయువు, రాజ్యసంపద లభించి, దివ్యాది సిద్ధులను పొందుతారు.

Verse 7

वज्रार्गले इति ञ तलेतिसप्तपातालाः कालाग्निभुवनान्तकाः ॐ कारादिस्वरारभ्य यावद्ब्रह्माण्डवाचकम्

‘వజ్రార్గలే’ అనేది ఞ-కారానికి గూఢసంజ్ఞ; ‘తల’ అనగా సప్త పాతాళాలు, వీటిని ‘కాలాగ్ని’ మరియు ‘భువనాంతక’ అని కూడా అంటారు. ఓంకారాది స్వరాల నుండి ‘బ్రహ్మాండ’ వాచక పదం వరకు పవిత్ర వర్ణక్రమాన్ని గ్రహించి/జపించాలి.

Verse 8

ॐ काराद्भ्रामयेत्तोयन्तोतला त्वरिता ततः प्रस्तावं सम्प्रवक्ष्यामि स्वरवर्गं लिखेद्भुवि

ఓంకారంతో ప్రారంభించి జలాన్ని తిప్పి/మథించి కలపాలి; తరువాత త్వరగా లతా-రేఖను సిద్ధం చేయాలి. అనంతరం ప్రస్తావాన్ని సమ్యక్‌గా వివరిస్తాను; భూమిపై స్వరవర్గాన్ని వ్రాయాలి.

Verse 9

तालुर्वर्गः कवर्गः स्यात्तृतीयो जिह्वतालुकः चतुर्थस्तालुजिह्वाग्रो जिह्वादन्तस्तु पञ्चमः

తాలువర్గమే కవర్గమని చెప్పబడింది; మూడవది జిహ్వా–తాలువు సంయోగంతో ఏర్పడుతుంది. నాలుగవది తాలువు–జిహ్వాగ్రంతో; ఐదవది జిహ్వా–దంతాలతో ఏర్పడుతుంది.

Verse 10

षष्ठो ऽष्टपुटसम्पन्नो मिश्रवर्गस्तु सप्तमः ऊष्माणः स्याच्छ्वर्गस्तु उद्धरेच्च मनुं ततः

ఆరవ వర్గం అష్ట-పుటాలతో సమృద్ధిగా ఉంటుంది; ఏడవది మిశ్రవర్గం. ఊష్మ ధ్వనులు శ్వవర్గం; ఆ తరువాత ఆ క్రమం నుండి ‘మను’ అనగా అంతఃస్థ (అర్ధస్వరాలు)ను కూడా గ్రహించాలి.

Verse 11

षष्ठस्वरसमारूढं ऊष्मणान्तं सविन्दुकम् तालुवर्गद्वितीयन्तु स्वरैकादशयोजितम्

దీనిని ఆరవ స్వరంపై స్థాపించి, ఊష్మ అక్షరంతో ముగించి, బిందువుతో కూడినదిగా చేయాలి. మరల తాలువర్గంలోని రెండవ అక్షరంతో అంతమై, పదకొండవ స్వరంతో సంయుక్తం కావాలి.

Verse 12

जिह्वातालुसमायोगः प्रथमं केवलं भवेत् तदेव च द्वितीयन्तु अधस्ताद्विनियोजयेत्

మొదటి అభ్యాసం జిహ్వా–తాలువు సంయోగాన్ని మాత్రమే చేయడం. రెండవది అదే సంయోగాన్ని క్రిందివైపు (అధస్తాత్) వినియోగించి స్థాపించడం.

Verse 13

एकादशस्वरैर् युक्तं प्रथमं तालुवर्गतः ऊष्माणस्य द्वितीयन्तु अधस्ताद् दृश्य योजयेत्

మొదటి వరుసను పదకొండు స్వరాలతో కలిసి తాలువర్గం నుండి ప్రారంభించి ఏర్పాటు చేయాలి; ఉష్మాణ (శ్/ష్/స్/హ్) యొక్క రెండవ వరుసను సంప్రదాయంగా కనిపించే విధంగా క్రింద అమర్చాలి.

Verse 14

षोडशस्वरसंयुक्तमूष्माणस्य द्वितीयकम् जिह्वादन्तसमायोगे प्रथमं योजयेदधः

ఉష్మాణ అక్షరాల రెండవ భాగాన్ని పదహారు స్వరాలతో కలిపి జిహ్వా–దంత సంయోగంతో ఉచ్చరించాలి/ప్రయోగించాలి; మొదటి భాగాన్ని క్రింద ఉంచాలి.

Verse 15

मिश्रवर्गाद् द्वितीयन्तु अधस्तात् पुनरेव तु चतुर्थस्वरसम्भिन्नं तालुवर्गादिसंयुतम्

మిశ్రవర్గం క్రింద రెండవ విన్యాసం మళ్లీ చెప్పబడింది; అది తాలువర్గం మొదలైన వాటితో సంయుక్తమై, చతుర్థ స్వరభేదంతో ప్రత్యేకమవుతుంది.

Verse 16

ऊष्मणश् च द्वितीयन्तु अधस्ताद्विनियोजयेत् स्वरैकादशभिन्नन्तु ऊष्मणान्तं सविन्दुकम्

ఉష్మాణ సమూహంలోని రెండవ భాగాన్ని క్రింద నియోగించాలి; పదకొండు స్వరాలతో భిన్నంగా గుర్తింపబడినదాన్ని ఉష్మాణాంతంలో బిందువుతో (అనుస్వారంతో) కలిసి స్థాపించాలి.

Verse 17

पञ्चस्वरसमारूढं ओष्ठसम्पुटयोगतः द्वितीयमक्षरञ्चान्यज्जिह्वाग्रे तालुयोगतः

ఐదు స్వరధ్వనుల ఆధారంగా, పెదవులను మూసే సంయోగం (ఓష్ఠ-సంపుట) వల్ల ఇది ఉత్పన్నమవుతుంది; రెండవ అక్షరం మాత్రం జిహ్వాగ్రం తాలువును తాకినప్పుడు ఉత్పన్నమవుతుంది.

Verse 18

ऊष्माणस्येत्ययं पाठो न साधुः प्रथमं पञ्चमे योज्यं स्वरार्धेनोद्धृता इमे ओंकाराद्या नमोन्ताश् च जपेत् स्वाहाग्निकार्यके

“ఊష్మాణస్య …” అనే పాఠం శుద్ధం కాదు. మొదటిదాన్ని ఐదవదానితో యోజించాలి. స్వరార్ధం నుండి ఉద్ధరించబడిన, ఓంకారాది “నమః”ాంతమైన ఈ అక్షర/మంత్రాలను “స్వాహా”తో అగ్నికార్యంలో జపించాలి.

Verse 19

ॐ ह्रीं ह्रूं ह्रः हृदयं हां हृश्चेति शिरः ह्रीं ज्वल ज्जलशिखा स्यात् कवचं हनुद्वयम् ह्रीं श्रीं क्षून्नेत्रत्रयाय विद्यानेत्रं प्रकीर्तितम् क्षौं हः खौं हूं फडस्त्राय गुह्याङ्गानि पुरा न्यसेत् त्वरिताङ्गानि वक्ष्यामि विद्याङ्गानि शृणुष्व मे आदिद्विहृदयं प्रोक्तं त्रिचतुःशिर इष्यते

“ఓం హ్రీం హ్రూం హ్రః”—ఇది హృదయ-న్యాసం. “హాం హృశ్”—ఇది శిరో-న్యాసం. “హ్రీం జ్వల జ్వలశిఖా”—ఇది కవచం; దవడల రెండింటిపై న్యసించాలి. “హ్రీం శ్రీం క్షూం”—త్రినేత్రునికి ‘విద్యా-నేత్రం’గా ప్రకటితం. “క్షౌం హః ఖౌం హూం ఫడ్”—ఇది అస్త్ర-మంత్రం; ముందుగా గుహ్యాంగాల న్యాసం చేయాలి. త్వరితా అంగాలను నేను చెబుతాను—విద్యా అంగాలను విను: ‘ఆది-ద్వి-హృదయం’ చెప్పబడింది; శిరస్సు మూడు లేదా నాలుగు విధాలుగా భావించబడింది.

Verse 20

पञ्चषष्ठः शिखा प्रोक्ता कवचं सप्तमाष्टमम् तारकन्तु भवेन्नेत्रं नवार्धाक्षरलक्षणं

అరవై ఐదవ మంత్రం ‘శిఖా’గా ప్రకటించబడింది; ఏడవ మరియు ఎనిమిదవ మంత్రాలు ‘కవచం’. అయితే ‘తారక’ ‘నేత్ర-మంత్రం’; అది తొమ్మిది నర అక్షర లక్షణంతో ఉంటుంది.

Verse 21

तोतलेति समाख्याता वज्रतुण्डे ततो भवेत् ख ख हूं दशवीजा स्याद्वज्रतुण्डेन्द्रद्रूतिका

ఇది “తోతలా” అని పిలువబడుతుంది; అనంతరం అది వజ్రతుణ్డ మంత్రంగా మారుతుంది. “ఖ ఖ హూం” ఇది దశ-బీజం; ఇది వజ్రతుణ్డేంద్రుని శీఘ్ర-ప్రభావక ద్రూతికా ఆహ్వానం.

Verse 22

खेचरि ज्वालिनीज्वाले खखेति ज्वालिनीदश वर्चे शरविभीषणि खखेति च शवर्यपि

‘ఖేచరీ’, ‘జ్వాలినీ-జ్వాలా’, ‘ఖఖేతి’, ‘జ్వాలినీ-దశా’, ‘వర్చా’, ‘శర-విభీషణీ’, ‘ఖఖేతి’ మరియు ‘శవరీ’—ఇవి రక్షణార్థం మంత్రప్రయోగంలో పఠించబడే నామాలు.

Verse 23

छे छेदनि करालिनि खखेति च कराल्यपि वक्षःश्रवद्रवप्लवनी ख ख दूतीप्लवं ख्यपि

“ఛే! హే ఛేదనీ, హే కరాలినీ, హే ఖఖేతీ మరియు హే కరాళీ! వక్షస్థలమునుండి స్రవించే ద్రవాన్ని ఉప్పొంగించి ప్రవహింపజేయునది! ‘ఖ ఖ’; అలాగే దూతీ-శక్తి యొక్క ప్లవము, ‘ఖ్య’ కూడ।”

Verse 24

स्त्रीबालकारे धुननि शास्त्री वसनवेगिका क्षे पक्षे कपिले हस हस कपिला नाम दूतिका

స్త్రీలు, బాలల పరిధిలో దూతీ ‘ధుననీ’; శాస్త్రజ్ఞులలో ‘శాస్త్రీ’; వస్త్రాలకు వేగం కలిగించునది ‘వసనవేగికా’; ‘క్ష’ మరియు ‘పక్ష’ విభాగాలలో ‘కపిలా’; ‘హస హస’ ఉచ్చారణతో దూతీ పేరు ‘కపిలా’ అని చెప్పబడింది।

Verse 25

ह्रूं तेजोवति रौद्री च मातङ्गरौद्रिदूतिका पुटे पुटे ख ख खड्गे फट् ब्रह्मकदूतिका

“హ్రూం! హే తేజోవతీ, హే రౌద్రీ, మరియు హే మాతంగ-రౌద్రీ దూతికా! పుటే పుటే రక్షణ కలుగజేయుము; ‘ఖ ఖ’; ఖడ్గముపై ‘ఫట్’; హే బ్రహ్మకా-దూతికా!”

Verse 26

वैतालिनि दशार्णाः स्युस्त्यजान्यहिपलालवत् हृदादिकन्यासादौ स्यान् मध्ये नेत्रे न्यसेत्सुधीः

వైతాలినీ విన్యాసంలో పది అక్షరాలు ఉన్నాయని చెప్పబడింది; అవి మాద, సర్పం, గడ్డి వలె త్యజ్యములు. హృదయాది న్యాస ఆరంభంలో, జ్ఞాని సాధకుడు వాటిని మధ్యంలో—నేత్రాలపై—న్యసించాలి।

Verse 27

पादादरभ्य मूर्दान्तं शिर आरभ्य पादयोः वक्षःश्रवद्रवप्लवनीथथेति ख , छ च अङ्घ्रिजानूरुगुह्ये च नाभिहृत्कण्ठदेशतः

పాదములనుండి మూర్ధాంతం వరకు, అలాగే శిరస్సునుండి పాదముల వరకు (దేహభాగాల క్రమం) చెప్పబడింది. వక్షస్థలం, శ్రవణ-ప్రాంతం సహా ‘ద్రవ’, ‘ప్లవనీ’, ‘ఈథ’, ‘థే’ మరియు ‘ఖ’, ‘ఛ’ వంటి సూచనలు; ఇంకా అంగ్రి, జాను, ఊరు, గుహ్యము, అలాగే నాభి, హృదయం, కంఠదేశ స్థానములు కూడా పేర్కొనబడ్డాయి।

Verse 28

वज्रमण्डलबूर्धे च अघोर्धे चादिवीजतः सोमरूपं ततो गावं धारामृतसुवर्षिणम्

వజ్రమండలమున పైభాగమున, అఘోరప్రదేశమున క్రిందభాగమున—ఆదిబీజమంత్రమునుండి ఆరంభించి—సాధకుడు సోమరూపిణీ గోవును ధ్యానించవలెను; ఆమె అమృతధారలను శుభ్రమైన వర్షంలా కురిపించును।

Verse 29

विशन्तं ब्रह्मरन्ध्रेण साधकस्तु विचिन्तयेत् मूर्धास्यकण्ठहृन्नाभौ गुह्योरुजानुपादयोः

సాధకుడు బ్రహ్మరంధ్రం ద్వారా ప్రవేశించే ప్రాణప్రవాహాన్ని విచింతించవలెను; తదనంతరం అది శిరస్సు, ముఖం, కంఠం, హృదయం, నాభి, గుహ్యస్థానం, తొడలు, మోకాళ్లు, పాదాలు గుండా సాగుతున్నట్లు ధ్యానించవలెను।

Verse 30

आदिवीजं न्यसेन्मन्त्री तर्जन्यादि पुनः पुनः ऊर्धं सोममधः पद्मं शरीरं वीजविग्रहं

మంత్రసాధకుడు తర్జనీ మొదలైన వేళ్లపై ఆదిబీజన్యాసాన్ని పునఃపునః చేయవలెను. పైగా సోమచంద్రుని, క్రింద పద్మాన్ని, మరియు శరీరాన్ని బీజమంత్రం యొక్క సాకార విగ్రహంగా ధ్యానించవలెను।

Verse 31

यो जानाति न मृत्युः स्यात्तस्य न व्याधयो ज्वरा यजेज्जपेत्तां विन्यस्य ध्यायेद्देवीं शताष्टकम्

ఈ విధిని తెలిసి సమ్యకంగా ఆచరించువానికి మరణం ఉండదు; వ్యాధులు, జ్వరములు కూడా ఉండవు. అతడు పూజ చేసి జపించవలెను; న్యాసం స్థాపించి దేవిని ధ్యానించవలెను—ఇది శతాష్టకం (108 యొక్క స్తోత్ర/సమూహం)।

Verse 32

मुद्रा वक्ष्ये प्रणीताद्याः प्रणीताः पञ्चधास्मृताः ग्रथितौ तु करौ कृत्वा मध्ये ऽङ्गुष्ठौ निपातयेत्

ఇప్పుడు ప్రణీతా మొదలైన ముద్రలను వివరిస్తాను. ప్రణీతా ముద్ర పంచవిధమని స్మరించబడింది. రెండు చేతులను గుచ్చి, మధ్యలో బొటనవేళ్లను నిలపవలెను।

Verse 33

तर्जनीं मूर्ध्निसंलग्नां विन्यसेत्तां शिरोपरि प्रणीतेयं समाख्याता हृद्देशे तां समानयेत्

తర్జనీని శిరోమధ్య శిఖరస్పర్శంతో తలపై స్థాపించాలి. దీనిని ‘ప్రణీతా’ అని అంటారు; అనంతరం దానిని హృదయదేశానికి తీసుకురావాలి.

Verse 34

ऊर्धन्तु कन्यसामध्ये सवीजान्तां विदुर्द्विजाः नियोज्य तर्जनीमध्ये ऽनेकलग्नां परस्पराम्

ద్విజులు ఇలా తెలుసుకొన్నారు—వేళ్లను పైకి ఎత్తి కనిష్ఠాన్ని మధ్యలో ఉంచి, అగ్రభాగాలను ‘బీజ’ంలా కలపాలి. తరువాత తర్జనీల మధ్యలో వాటిని నియోగించి, పరస్పరం అనేక స్పర్శబిందువులతో గుచ్చి కలపాలి.

Verse 35

ज्येष्टाग्रं निक्षिपेन्मध्ये भेदनी सा प्रकीर्तिता नाभिदेशे तु तां बद्ध्वा अङ्गुष्ठावुत्क्षिपेत्ततः

మధ్యంలో తర్జనీ అగ్రభాగాన్ని ఉంచడం ‘భేదనీ’ ముద్రగా ప్రకటించబడింది. దానిని నాభిదేశంలో బంధించి స్థిరపరచి, తరువాత రెండు బొటనవేళ్లను పైకి ఎత్తాలి.

Verse 36

कराली तु महामुद्रा हृदये योज्य मन्त्रिणः पुनस्तु पूर्ववद् बद्धलग्नां ज्येष्ठां समुत्क्षिपेत्

‘కరాళీ’ మహాముద్ర; మంత్రసాధకుడు దానిని హృదయంలో ప్రయోగించాలి. తరువాత మునుపటిలానే బంధించి స్థిరపరచిన ‘జ్యేష్ఠా’ (ముద్ర)ను పైకి ఎత్తాలి.

Verse 37

वज्रतुण्डा समाख्याता वज्रदेशे तु बन्धयेत् उभाभ्याञ्चैव हस्ताभ्यां मणिबन्धन्तु बन्धयेत्

ఇది ‘వజ్రతుణ్డా’ అని పిలవబడుతుంది; దీనిని వజ్రదేశంలో బంధించి ప్రయోగించాలి. అలాగే రెండు చేతులతో మణిబంధం—మణికట్టు సంధి—వద్ద స్థిరపరచాలి.

Verse 38

त्रीणि त्रीणि प्रसार्येति वज्रमुद्रा प्रकीर्तिता प्रसार्या चेति ट दण्डः खड्गञ्चक्रगदा मुद्रा चाकारतः स्मृता

మూడు మూడు వేళ్లను విస్తరించి చేయునది ‘వజ్రముద్ర’ అని ప్రకటించబడింది. ‘ప్రసార్యా’ ముద్ర దండాకార (ట-దండ) రూపముగా స్మరించబడుతుంది; అలాగే ఖడ్గ, చక్ర, గదా ముద్రలు తమ తమ ఆకారాల ప్రకారం తెలిసినవి।

Verse 39

अङ्गुष्ठेनाक्रमेत् त्रीणि त्रिशूलञ्चोर्ध्वतो भवेत् एका तु मध्यमोर्ध्वा तु शक्तिरेव विधीयते

బొటనవేలితో మూడు స్థానాలలో ముద్ర (చిహ్నం) వేయాలి; వాటి పైభాగంలో త్రిశూల చిహ్నం ఏర్పడుతుంది. ఒక రేఖ మధ్యలో ఉంటుంది; పై రేఖను ‘శక్తి’గా విధించబడింది।

Verse 40

शरञ्च वरदञ्चापं पाशं भारञ्च घण्टया शङ्खमङ्कुशमभयं पद्ममष्ट च विंशतिः

బాణం, వరదముద్ర, ధనుస్సు, పాశం, భార (బరువు) చిహ్నం, అలాగే గంట; శంఖం, అంకుశం, అభయముద్ర, పద్మం—ఇవి (కలిపి) ఇరవై ఎనిమిది (లక్షణాలు/ఆయుధాలు) అని చెప్పబడినవి।

Verse 41

मोहणी मोक्षणी चैव ज्वालिनी चामृताभया प्रणीताः पञ्चमुद्रास्तु पूजाहोमे च योजयेत्

మోహణీ, మోక్షణీ, జ్వాలినీ, అమృతా, అభయా—ఇవి ఐదు ముద్రలు విధించబడ్డాయి; వీటిని పూజలోను హోమంలోను వినియోగించాలి।