Adhyaya 305

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे पञ्चपञ्चाशद्विष्णुनामानि नाम चतुरधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नारसिंहादिमन्त्राः अग्निर् उवाच स्तम्भो विद्वेषणोच्चाट उत्सादो भ्रममारणे व्याधिश्चेति स्मृतं क्षुत्रं तन्मोक्षो वक्ष्यते शृणु

ఇట్లు అగ్ని మహాపురాణంలో ‘విష్ణునామాలు యాభై ఐదు’ అనే 304వ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు 305వ అధ్యాయం—‘నరసింహాది మంత్రాలు’ ప్రారంభం. అగ్ని పలికెను: స్థంభ, విద్వేషణ, ఉచ్చాట, ఉత్సాద, భ్రమ, మారణ, వ్యాధి—ఇవి ‘క్షుద్ర’ కర్మలుగా స్మరింపబడినవి; వీటినుండి విమోచనాన్ని నేను చెప్పుదును, విను.

Verse 2

ॐ नमो भगवते उन्मत्तरुद्राय भ्रम भ्रामय अमुकं वित्रासय उद्भ्रामय रौद्रेण रूपेण हूं फठ् ठ श्मशाने निशि जप्तेन त्रिलक्षं मधुना हुनेत् चिताग्नौ धूर्तसमिदुभिर्भ्राम्यते सततं रिपुः

‘ఓం నమో భగవతే ఉన్మత్తరుద్రాయ...’ అని స్మశానంలో రాత్రిపూట మూడు లక్షల సార్లు జపించి, చితి మంటలలో ఉమ్మెత్త పుల్లలతో తేనెను హోమం చేయాలి; దీనివల్ల శత్రువు నిరంతరం భ్రమలో తిరుగుతుంటాడు.

Verse 3

हेमगैरिकया कृष्णा प्रतिमा हैमसूचिभिः जप्त्वा विध्येच्च तत्कण्ठे हृदि वा मियते रिपुः

మంత్ర జపం చేసిన తరువాత, కావి రాయి (గేరు)తో చేసిన నల్లని ప్రతిమను బంగారు సూదులతో శత్రువు కంఠంలో లేదా హృదయంలో గుచ్చాలి; దీనివల్ల శత్రువు మరణిస్తాడు.

Verse 4

खरबालचिताभस्म ब्रह्मदण्डी च मर्कटी गृहे वा मूर्ध्नि तच्चूर्णं जप्तमुत्सादकृत क्षिपेत्

గాడిద వెండ్రుకలు, చితి భస్మం, బ్రహ్మదండి మరియు దూలగొండి - వీటి పొడిని మంత్రంతో అభిమంత్రించి, ఉచ్చాటన (వెళ్లగొట్టడం) కోసం శత్రువు ఇంటిలో లేదా తలపై చల్లాలి.

Verse 5

भृग्वाकाशौ सदीप्ताग्निर्भृगुर्वह्निश् च वर्म फट् एवं सहस्रारे हूं फट् आचक्राय स्वाहा हृदयं विचक्राय शिवः शिखाचक्रायाथ कवचं विचक्रायाथ नेत्रकम्

‘భృగు’ మరియు ‘ఆకాశ’: ప్రజ్వరిల్లుతున్న అగ్ని; ‘భృగు’ మరియు ‘వహ్ని’—(ఈ విధంగా) కవచ మంత్రం: “ఫట్”. సహస్రారంలో “హూం ఫట్”; ఆ-చక్రానికి “స్వాహా”. హృదయానికి వి-చక్రం “శివ”తో; తర్వాత శిఖా-చక్రం; ఆ తర్వాత వి-చక్రానికి కవచం; మరియు ఆ తర్వాత నేత్రాలను న్యసించాలి.

Verse 6

सञ्चक्रायास्त्रमुदिष्टं ज्यालाचक्राय पूर्ववत् शार्ङ्गं सुदर्शनं क्षुद्रग्रहहृत् सर्वसाधनम्

సంచక్రానికి అస్త్రం చెప్పబడింది; జ్వాలాచక్రానికి దీనిని పూర్వం వలెనే ప్రయోగించాలి. శార్ఙ్గం మరియు సుదర్శనం క్షుద్ర గ్రహాలను (బాధలను) హరించేవి మరియు సర్వ కార్యాలను సాధించే సాధనాలు.

Verse 7

मूर्धाक्षिमुखहृद्गुह्यपादे ह्य् अस्याक्षरान्न्यसेत् चक्राब्जासनमग्न्याभं दंष्ट्रणञ्च चतुर्भुजम्

ఈ మంత్రాక్షరాలను శిరస్సు, నేత్రాలు, ముఖం, హృదయం, గుహ్యప్రదేశం, పాదాలపై న్యాసం చేయాలి. అనంతరం అగ్నితేజస్సుతో ప్రకాశించే, పద్మాసనస్థ, చక్రధారి, దంష్ట్రాయుక్త, చతుర్భుజ దేవుని ధ్యానించాలి.

Verse 8

शङ्खचक्रगदापद्मशलाकाङ्कुशपाणिनम् चापिनं पिङ्गकेशाक्षमरव्याप्तत्रिपिष्टपं

శంఖం, చక్రం, గద, పద్మం, శలాకా, అంకుశం ధరించిన హస్తములు గలవాడిని, ధనుస్సుతో కూడినవాడిని, పింగళకేశనేత్రుడిని, త్రిలోకవ్యాప్తుడిని, మార (మృత్యు) జయించిన దేవుని ధ్యానించాలి.

Verse 9

नाभिस्तेनाग्निना विद्धा नश्यन्ते व्याधयो ग्रहाः पीतञ्चक्रं गदा रक्ताः स्वराः श्याममवान्तरं

ఆ అగ్నితో నాభిప్రదేశం విద్ధం/చికిత్సితమైతే వ్యాధులు మరియు గ్రహబాధలు నశిస్తాయి. ఈ విధానంలో చక్రం, గద పీతవర్ణం; స్వరాలు/అక్షరాలు రక్తవర్ణం; అంతర్భాగం శ్యామవర్ణం అవుతుంది.

Verse 10

नेमिः श्वेता वहिः कृष्णवर्णरेखा च पार्थिवी मध्येतरेमरे वर्णानेवं चक्रद्वयं लिखेत्

నేమి (పరిధి) శ్వేతవర్ణంగా ఉండాలి; బయట పార్థివ స్వభావముగల కృష్ణవర్ణ రేఖ ఉండాలి. మధ్యంలోని ఇతర వలయంలో కూడా క్రమంగా వర్ణాలు వేయాలి—ఇలా చక్రద్వయాన్ని చిత్రించాలి.

Verse 11

आदावानीय कुम्भोदं गोचरे सन्निधाय च दत्त्वा सुदर्शनं तत्र याम्ये चक्रे हुनेत् क्रमात्

మొదట కుంభజలాన్ని తీసుకొని యజ్ఞపరిసరంలో సమీపంగా స్థాపించాలి. తరువాత అక్కడ సుదర్శనాన్ని ప్రతిష్ఠించి, చక్రమండలంలోని దక్షిణ (యామ్య) వృత్తంలో క్రమంగా హోమం చేయాలి.

Verse 12

आज्यापामार्गसमिधो ह्य् अक्षतं तिलसर्षपौ पायसं गव्यमाज्यञ्च सहस्राष्टकसंख्यया

నెయ్యి, అపామార్గ సమిధలు, అక్షతలు, నువ్వులు మరియు ఆవాలు, పాయసం, అలాగే గవ్యనెయ్యి—ఇవన్నీ సహస్రాష్టక (1008) సంఖ్యలో అర్పించవలెను/వినియోగించవలెను।

Verse 13

हुतशेषं क्षिप्तेत् कुम्भे प्रतिद्रव्यं विधानवित् प्रस्थानेन कृतं पिण्डं कुम्भे तस्मिन्निवेशयेत्

విధానాన్ని తెలిసిన ఋత్విక్ హోమానంతరం మిగిలిన హుతశేషాన్ని ప్రతి ద్రవ్యానుసారం విడివిడిగా కుంభంలో వేయాలి; అలాగే ఒక ప్రస్థ ప్రమాణంతో చేసిన పిండాన్ని కూడా అదే కుంభంలో నిలుపాలి।

Verse 14

विष्णादि सर्वं तत्रैव न्यसेत् तत्रैव दक्षिणे नमो विष्णुजनेभ्यः सर्वशान्तिकरेभ्यः प्रतिगृह्णन्तु शान्तये नमः दद्यादनेन मन्त्रेण हुतशेषाम्भसा बलिं

అక్కడే విష్ణువుతో మొదలైన సమస్త న్యాసాన్ని స్థాపించాలి; అలాగే దక్షిణ భాగంలోనూ. తరువాత—“విష్ణుజనులకు నమః, సర్వశాంతికరులకు నమః; శాంతికై స్వీకరించుగాక—నమః”—ఈ మంత్రంతో హుతశేష జలముచే బలిని సమర్పించాలి।

Verse 15

फलके कल्पिते पात्रे पलाशं क्षीरशाखिनः गव्यपूर्णे निवेश्यैव दिक्ष्वेवं होमयेद्द्विजैः

పలకపై సిద్ధం చేసిన పాత్రలో క్షీరశాఖి వృక్షపు పలాశాన్ని ఉంచి, గవ్యద్రవ్యాలతో నింపి, ద్విజులు ఈ విధంగా దిక్కులలో హోమం చేయాలి।

Verse 16

सदक्षिणमिदं होमद्वयं भूतादिनाशनम् वर्णद्वयमिति ख गव्याक्तपत्रलिखितैर् निष्पर्णैः क्षुद्रमुद्धृतम्

దక్షిణతో కూడిన ఈ ద్విహోమం భూతాది దుష్ప్రభావాలను నశింపజేస్తుంది. ‘ఖ’ మొదలైన రెండు వర్ణాలను గవ్యలేపిత ఆకులపై వ్రాసి, ఆ ఆకుచీలికలతో క్షుద్రం (లాజా/వేపిన ధాన్యం) ఎత్తి హవిగా ఆహుతి ఇవ్వాలి।

Verse 17

दूर्वाभिरायुषे पद्मैः श्रिये पुत्रा उडुग्बरैः गोसिद्ध्यै सर्पिषा गोष्ठे मेधायै सर्वशाखिना

దూర్వా గడ్డితో ఆయుష్షు వృద్ధి, పద్మపుష్పాలతో శ్రీ-సంపద, ఉదుంబరంతో పుత్రలాభం; నెయ్యితో గోసిద్ధి, గోశాలలో సర్వశాఖి వృక్ష/కాష్ఠంతో మేధ పొందుతారు।

Verse 18

ॐ क्षौं नमो भगवते नारसिंहाय ज्वालामालिने दीप्तदंष्ट्रायाग्निनेत्राय सर्वरक्षोघ्नाय सर्वभूतविनाशाय सर्वज्वरविनाशाय दह पच रक्ष हूं फट् मन्त्रोयं नारसिंहस्य मकलाघ्निवारणः जप्यादिना हरेत् क्षुद्रग्रहमारीविषामयान् चूर्णमण्डूकवयसा जलाग्निस्तम्भकृद्भवेत्

“ఓం క్షౌం—జ్వాలామాలాధారి, దీప్తదంష్ట్ర, అగ్నినేత్రుడైన భగవాన్ నరసింహునికి నమస్కారం; సర్వ రాక్షసఘ్న, సర్వ వైరి-భూత వినాశక, సర్వ జ్వర వినాశక—‘దహ, పచ, రక్ష’—హూం ఫట్।” ఇది నరసింహ మంత్రం; దుష్ట ఉపద్రవ నివారణకరం. జపాది కర్మలతో క్షుద్ర గ్రహబాధలు, మహమ్మారి, విషపీడలు, వ్యాధులు తొలగుతాయి. ‘మండూకవయసా’ చూర్ణంతో జల-అగ్ని స్థంభనం కలుగుతుందని చెప్పబడింది।