Adhyaya 158

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे शावाशौचं नाम सप्तपञ्चाशदाधिकशततमो ऽध्यायः अथाष्टपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः स्रावाद्यशौचं पुष्कर उवाच स्रावाशौचं प्रवक्ष्यामि मन्वादिमुनिसम्मतं सिद्धार्थकैस्तिलैर् विप्रान् यजद्वासो ऽपरं दधदिति घ , ङ , ञ च सिद्धार्थस्तिलैर् विद्वान् स्नायाद्वासो ऽपरं दधदिति ग , ट च रात्रिभिर्मासतुल्याभिर्गर्भस्रावे त्र्यहेण या

ఇట్లు అగ్ని మహాపురాణంలో ‘శావాశౌచం’ అనే 157వ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు ‘స్రావాద్యశౌచం’ అనే 158వ అధ్యాయం ప్రారంభమౌతుంది. పుష్కరుడు పలికెను—మనువు మొదలైన మునులు సమ్మతించిన స్రావజన్య అశౌచాన్ని నేను వివరిస్తాను; శ్వేతసర్షపము (సిద్ధార్థక) మరియు తిలములతో బ్రాహ్మణులను పూజించి, స్నానం చేసి ఇతర (శుద్ధ) వస్త్రాలు ధరించాలి—ఇది కొన్ని పాఠాంతరాలు. గర్భస్రావంలో మూడు రాత్రులు అశౌచం; ఇతరత్ర మాసతుల్య రాత్రుల ప్రకారం లెక్క.

Verse 2

चातुर्मासिकपातान्ते दशाहं पञ्चमासतः राजन्ये च चतूरात्रं वैश्ये पञ्चाहमेव च

చాతుర్మాస్య ‘పాత’ (ముగింపు/పతనం) చివరలో, ఐదవ నెల నుండి పది రోజుల నియమం; రాజన్యుడు (క్షత్రియుడు)కు నాలుగు రాత్రులు, వైశ్యుడికి ఖచ్చితంగా ఐదు రోజులు।

Verse 3

अष्टाहेन तु शूद्रस्य द्वादशाहादतः परं स्त्रीणां विशुद्धिरुदिता स्नानमात्रेण वै पितुः

శూద్రునికి శుద్ధి ఎనిమిది రోజులకు అని చెప్పబడింది; స్త్రీలకు పన్నెండు రోజుల తరువాత మరియు తదుపరి శుద్ధి; అయితే తండ్రికి శుద్ధి కేవలం స్నానమాత్రంతోనే కలుగుతుంది।

Verse 4

न स्नानं हि सपिण्डे स्यात्त्रिरात्रं सप्तमाष्टयोः सद्यः शौचं सपिण्डानामादन्तजननात्तथा

సపిండుడు (సన్నిహిత బంధువు) విషయంలో మూడు రాత్రులు స్నానం చేయరాదు; ఏడవ మరియు ఎనిమిదవ రోజున స్నానం చేయవచ్చు। అలాగే సపిండులకు శిశువు జననం నుండి పళ్ళు మొలిచే వరకు ఉన్న సందర్భాలలో శౌచం (శుద్ధి) తక్షణమే అని చెప్పబడింది।

Verse 5

आचूडादेकरात्रं स्यादाव्रताच्च त्रिरात्रकं दशरात्रं भवेदस्मान्मातापित्रोस्त्रिरात्रकं

బాలుని చూడాకర్మం (ముండనం) వరకు ఒక రాత్రి (అశౌచం) ఉంటుంది; వ్రతం స్వీకరించని వానికి మూడు రాత్రులు. దీనికి మించి (దశలో) పది రాత్రులు అవుతుంది; అయితే తల్లి-తండ్రులకు (కేవలం) మూడు రాత్రులే।

Verse 6

अजातदन्ते तु मृते कृतचूडे ऽर्भके तथा प्रेते न्यूने त्रिभिर्वर्षैर् मृते शुद्धिस्तु नैशिल्की

పళ్ళు ఇంకా మొలవని శిశువు మరణిస్తే, అలాగే చూడాకర్మం చేసిన అతి చిన్న బాలుడు కూడా—మూడు సంవత్సరాలు పూర్తికాకముందే మరణిస్తే—శుద్ధి తక్షణమే; దీర్ఘ అశౌచం ఉండదు।

Verse 7

द्व्यहेण क्षत्रिये शुद्धिस्त्रिभिर्वैश्ये मृते तथा शुद्धिः शूद्रे पञ्चभिः स्यात् प्राग्विवाहद् द्विषट्त्वहः

క్షత్రియుడు మరణిస్తే రెండు రోజుల్లో శుద్ధి; వైశ్యుడు మరణిస్తే మూడు రోజుల్లో; శూద్రుడు మరణిస్తే ఐదు రోజుల్లో శుద్ధి కలుగుతుంది। అయితే వివాహానికి ముందు (మరణాశౌచం) పన్నెండు రోజులు ఉంటుంది।

Verse 8

यत्र त्रिरात्रं विप्राणामशौचं सम्प्रदृश्यते तत्र शूद्रे द्वादशाहः षण्णव क्षत्रवैशय्योः

బ్రాహ్మణులకు మూడు రాత్రుల ఆశౌచం విధించబడిన చోట, అదే సందర్భంలో శూద్రునికి పన్నెండు రోజులు; క్షత్రియునికి ఆరు రోజులు, వైశ్యునికి తొమ్మిది రోజులు (ఆశౌచకాలము) అవుతుంది.

Verse 9

द्व्यब्दे नैवाग्निसंस्कारो मृते तन्निखनेद् भुवि न चोदकक्रिया तस्य नाम्नि चापि कृते सति

రెండు సంవత్సరాలు పూర్తికాకముందే శిశువు మరణిస్తే అగ్నిసంస్కారం (దహనం) చేయరాదు; భూమిలో పాతిపెట్టాలి. ఆ శిశువుకు పేరు పెట్టి ఉన్నా కూడా, అతని కోసం ఉదకక్రియ చేయవలసినది కాదు.

Verse 10

जातदन्तस्य वा कार्या स्यादुपनयनाद्दश एकाहाच्छुद्ध्यते विप्रो यो ऽग्निवेदसमन्वितः

పళ్లు వచ్చినవానికి ఉపనయనం చేయవలెను; (ఆశౌచం) పది రోజులు. అగ్నివేదసమన్వితుడైన బ్రాహ్మణుడు ఒక్క రోజులోనే శుద్ధి పొందుతాడు.

Verse 11

हीने हीनतरे चैव त्र्यहश् चतुरहस् तथा पञ्चाहेनाग्निहीनस्तु दशाहाद्ब्राह्मणव्रुवः

నిర్దిష్ట కాలం తగ్గితే లేదా మరింత తగ్గితే, ప్రాయశ్చిత్తం వరుసగా మూడు రోజులు, నాలుగు రోజులు. ఐదు రోజులు అగ్నిపాలన లేకుండా ఉన్నవానికి పది రోజులు (ప్రాయశ్చిత్తం) — ఇది బ్రాహ్మణ సంప్రదాయ వచనం.

Verse 12

विशुद्धिः कथितेति घ , ङ , ञ च द्विषट्ककमिति ट क्षत्रियो नवसप्ताहच्छुद्ध्येद्विप्रो गुणैर् युतः दशाहात् सगुणो वैश्यो विंशाहाच्छूद्र एव च

సంపూర్ణ శుద్ధి ఇలా చెప్పబడింది—క్షత్రియుడు తొమ్మిది రోజుల్లో శుద్ధి పొందుతాడు; గుణాలతో యుక్తుడైన బ్రాహ్మణుడు ఏడు రోజుల్లో. గుణసంపన్న వైశ్యుడు పది రోజుల్లో, శూద్రుడు ఇరవై రోజుల్లో శుద్ధి పొందుతాడు.

Verse 13

दशाहाच्छुद्ध्यते विप्रो द्वादशाहेन भूमिपः वैश्यः पञ्चदशाहेन शूद्रो मासेन शुद्ध्यति

బ్రాహ్మణుడు పది రోజులకు శుద్ధి పొందును; రాజు పన్నెండు రోజులకు; వైశ్యుడు పదిహేను రోజులకు; శూద్రుడు ఒక నెలకు శుద్ధి పొందును.

Verse 14

गुणोत्कर्षे दशाहाप्तौ त्र्यहमेकाहकं त्र्यहे एकाहाप्तौ सद्यः शौचं सर्वत्रैवं समूहयेत्

సంబంధ-ఉత్కర్షం ఎక్కువైతే అశౌచం పది రోజులు ఉంటుంది; త్ర్యహ-ప్రకారంలో అది ఒక రోజు అవుతుంది; ఏకాహ-ప్రకారంలో శౌచం తక్షణమే. ఈ విధంగా అన్ని సందర్భాలలో నియమాన్ని సమీకరించాలి.

Verse 15

दासान्तेवासिभृतकाः शिष्याश् चैवात्र वासिनः स्वामितुल्यमशौचं स्यान्मृते पृथक् पृथग्भवेत्

దాసులు, అంతేవాసులు (ఇంటిలో నివసించే విద్యార్థులు), భృతకులు (వేతన కార్మికులు), అలాగే ఇక్కడ నివసించే శిష్యులు—స్వామి మరణిస్తే వీరి అశౌచం స్వామితో సమానం; కానీ వీరిలో ఎవరు మరణించినా అశౌచం ప్రతి ఒక్కరు తమ తమ సంబంధానుసారం వేరువేరుగా ఆచరించాలి.

Verse 16

मरणादेव कर्तव्यं संयोगो यस्य नाग्निभिः दाहादूर्ध्वमशौचं स्याद्यस्य वैतानिको विधिः

శ్రౌతాగ్నులతో సంబంధం లేనివారికి ఆచరణ మరణక్షణం నుంచే ప్రారంభించాలి; వైతానిక (శ్రౌత-అగ్ని) విధిని అనుసరించేవారికి అశౌచం దాహసంస్కారం అనంతరం నుంచే లెక్కించబడుతుంది.

Verse 17

सर्वेषामेव वर्णानान्त्रिभागात् स्पर्शनम्भवेत् त्रिचतुःपञ्चदशभिः स्पृश्यवर्णाः क्रमेण तु

సర్వ వర్ణాలలో (ధ్వనుల్లో) స్పర్శ త్రిభాగ విభజన వల్ల ఏర్పడుతుంది; మరియు స్పృశ్య-వర్ణాలు క్రమంగా మూడు, నాలుగు, పదిహేను గుంపులుగా ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి.

Verse 18

चतुर्थे पञ्चमे चैव सप्तमे नवमे तथा अस्थिसञ्चयनं कार्यं वर्णानामनुपूर्वशः

నాల్గవ, ఐదవ, ఏడవ, తొమ్మిదవ దినములలో కూడా అస్తి-సంచయన కర్మను చేయవలెను; అది నాలుగు వర్ణములకు క్రమానుసారంగా విధేయము.

Verse 19

अहस्त्वदत्तकन्यासु प्रदत्तासु त्र्यहं भवेत् पक्षिणी संस्कृतास्वेव स्वस्रादिषु विधीयते

‘హస్తదానం’ లేకుండా వివాహంలో దానమిచ్చబడిన, కేవలం ‘ప్రదత్త’గా చెప్పబడిన కన్యల విషయంలో మూడు దినముల (శౌచ/ఆచార) నియమము ఉంటుంది. ‘పక్షిణీ’ ఆచారం మాత్రం విధివిధానములతో సంస్కృత (సంస్కారిత) స్త్రీలకు—సోదరి మొదలైనవారికి—మాత్రమే విధేయము.

Verse 20

पितृगोत्रं कुमारीणां व्यूढानां भर्तृगोत्रता जलप्रदानं पित्रे च उद्वाहे चोभयत्र तु

కుమారికలకు పితృగోత్రమే వర్తిస్తుంది; వివాహితలకు భర్తృగోత్రమే వర్తిస్తుంది. పితృదేవునికి జలప్రదానం వివాహ సందర్భంలో కూడా చేయవలెను—నిజానికి రెండు స్థితులలోనూ.

Verse 21

दशाहोपरि पित्रोश् च दुहितुर्मरणे त्र्यहं सद्यः शौचं सपिण्डानां पूर्वं चूडाकृतेर्द्विज

హే ద్విజా! తల్లిదండ్రుల విషయంలో శౌచం పది దినములకన్నా ఎక్కువగా ఉంటుంది; కాని కుమార్తె మరణించినప్పుడు మూడు దినములు. సపిండ బంధువులకు శౌచం తక్షణమే (సద్యః) కలుగుతుంది—మరియు చూడాకృతి (ముండన సంస్కారం) చేయుటకు ముందునూ ఈ నియమం వర్తిస్తుంది.

Verse 22

एकाहतो ह्य् आविविहादूर्ध्वं हस्तोदकात् त्र्यहं पक्षिणी भ्रातृपुत्रस्य सपिण्डानां च सद्यतः

వివాహానికి ముందున్న స్థితి (అవివాహిత) వరకు ఒక దిన శౌచం; ‘హస్తోదక’ (చేతితో జలప్రదానం/గృహ్య సంబంధం) వల్ల మూడు దినములు. గృహస్థ స్త్రీకి, సోదరుని కుమారునికి, అలాగే సపిండులకు శౌచం తక్షణమే (సద్యః) అని చెప్పబడింది.

Verse 23

दशाहाच्छुद्ध्यते विप्रो जन्महानौ स्वयोनिषु षद्भिस्त्रिभिरहैकेन क्षत्रविट्शूद्रयोनिषु

స్వవర్ణసమూహంలో జననాశౌచం లేదా మరణాశౌచం కలిగితే బ్రాహ్మణుడు పది రోజులకు శుద్ధి పొందును; క్షత్రియుడు ఆరు రోజులకు, వైశ్యుడు మూడు రోజులకు, శూద్రుడు ఒక రోజుకు శుద్ధి పొందును।

Verse 24

एतज्ज्ञेयं सपिण्डानां वक्ष्ये चानौरसादिषु अनौरसेषु पुत्रेषु भार्यास्वन्यगतासु च

ఇది సపిండ బంధువుల విషయముగా గ్రహించవలెను; అలాగే అనౌరస (జన్మసంబంధం లేని) పుత్రులు మొదలైనవారి విషయమును, అనౌరస పుత్రులు మరియు ఇతరుని ఇంటికి వెళ్లిన భార్యల విషయమును కూడా నేను వివరిస్తాను।

Verse 25

परपूर्वासु च स्त्रीषु त्रिरात्राच्छुद्धिरिष्यते वृथासङ्करजातानां प्रव्रज्यासु च तिष्ठतां

వివాహమై ఇతర కులానికి వెళ్లిన స్త్రీలకు మూడు రాత్రులలో శుద్ధి విధించబడింది; అలాగే అక్రమ/అవ్యవస్థిత సంగమములలో జన్మించినవారికి మరియు ప్రవ్రజ్యా (సన్యాస) స్థితిలో నివసించువారికీ అదే మూడు రాత్రుల శుద్ధి అంగీకరించబడుతుంది।

Verse 26

आत्मनस्त्यागिनाञ्चैव निवर्तेतोदकक्रिया मात्रैकया द्विपितरौ भ्रतरावन्यगामिनौ

తమ హక్కు/దావాను త్యజించినవారికి ఉదకక్రియ (జలతర్పణ) నిలిచిపోతుంది. కేవలం తల్లి ద్వారా రెండు పితరులు (జన్మపితా మరియు సౌతపితా) సేవింపబడవచ్చు; అయితే ఇతర కులానికి వెళ్లిన సోదరులు వర్జ్యులు।

Verse 27

एकाहः सूतके तत्र मृतके तु द्व्यहो भवेत् सपिण्डानामशौचं हि समानोदकतां वदे

సూతకము (జననాశౌచం) లో అక్కడ ఒక రోజు అశౌచం; మృతకము (మరణాశౌచం) లో రెండు రోజులు. సపిండుల అశౌచం ‘సమానోదకత’ (ఒకే పిండోదక-సంబంధం) వరకు అని చెప్పబడింది।

Verse 28

बाले देशान्तरस्थे च पृथक्पिण्डे च संस्थिते सवासा जलमाप्लुत्य सद्य एव विशुद्ध्यति

బాలుని విషయంలో, విదేశదేశంలో ఉన్నప్పుడు మరియు ప్రత్యేక పిండంలో/వేరుగా ఉంచబడిన భాగంలో ఉన్నప్పుడు, వస్త్రాలతోనే నీటిలో స్నానం చేస్తే వెంటనే శుద్ధి కలుగుతుంది।

Verse 29

दशाहेन सपिण्डास्तु शुद्ध्यन्ति प्रेतसूतके त्रिरात्रेण सुकुल्यास्तु स्नानात् शुद्ध्यन्ति गोत्रिणः

ప్రేత-సూతక అశౌచంలో సపిండ బంధువులు పది రోజుల్లో శుద్ధి పొందుతారు; సుకుల్య బంధువులు మూడు రాత్రుల్లో; అదే గోత్రస్థులు స్నానం ద్వారా శుద్ధి పొందుతారు।

Verse 30

सपिण्डता तु पुरुषे सप्तमे विनिवर्तते समानोदकभावस्तु निवर्तेताचतुर्दशात्

పురుష వంశ పరంపరలో సపిండత్వం ఏడవ తరంలో ముగుస్తుంది; కానీ సమానోదక భావం (ఒకే ఉదకదాన పరంపర) పద్నాలుగవ తరానంతరం నివృత్తి అవుతుంది।

Verse 31

जन्मनामस्मृते वैतत् तत्परं गोत्रमुच्यते विगतन्तु विदेशस्थं शृणुयाद्यो ह्य् अनिर्दशं

జన్మనామం స్మరించబడితే దానికి అనుగుణంగా గోత్రం ప్రకటించాలి. కానీ ఎవడు వెళ్లి విదేశంలో నివసిస్తున్నాడో, అతని (గోత్రాది) విషయాన్ని ‘అనిర్దశ’—ప్రత్యక్షంగా చూపించలేని—వ్యక్తి ద్వారా విని నిర్ధారించాలి।

Verse 32

यच्छेषं दशरात्रस्य तावदेवाशुचिर्भवेत् अतिक्रान्ते दशाहे तु त्रिरात्रमशुचिर्भवेत्

దశరాత్ర అశౌచంలో ఎంత భాగం మిగిలి ఉంటే, అంతకాలమే అశుచిగా ఉండాలి. కానీ పది రోజులు ఇప్పటికే గడిచిపోయి ఉంటే, కేవలం మూడు రాత్రులు మాత్రమే అశుచిగా ఉంటుంది।

Verse 33

संवत्सरे व्यतीते तु स्पृष्ट्वैवापो विशुद्ध्यति मृतके तु त्र्यहो भवेदिति घ , ङ , ञ च मतके तु तथा भवेदिति झ स्नाता इति ख , ग , घ , ङ , छ , ज च मातुले पक्षिणो रात्रिः शिष्यत्विग्बान्धवेषु च

ఒక సంవత్సరం గడిచిన తరువాత నీరు కేవలం స్పర్శమాత్రంతోనే శుద్ధి అవుతుంది. మృతకంలో మూడు రోజుల అశౌచం ఉంటుందని ‘ఘ, ఙ, ఞ’ పాఠాలు చెబుతాయి; మాతకంలో కూడా అలాగే అని ‘ఝ’ పాఠం. స్నానం చేయవలెనని ‘ఖ, గ, ఘ, ఙ, ఛ, జ’ పాఠాల విధానం. మాతులుడు, పక్షిణుడు (అంత్యక్రియాకర్త), శిష్యుడు, ఋత్విక్ మరియు బంధువుల విషయంలో ఒక రాత్రి అశౌచం.

Verse 34

मृटे जामातरि प्रेते दैहित्रे भगिनीसुते श्यालके तत्सुते चैव स्नानमात्रं विधीयते

అల్లుడు మరణించినప్పుడు, లేదా కుమార్తె కుమారుడు, సోదరి కుమారుడు, బావ (శ్యాలకుడు) మరియు అతని కుమారుడు మరణించినప్పుడు—శుద్ధికి కేవలం స్నానమే విధించబడింది.

Verse 35

मातामह्यां तथाचार्ये मृते मातामहे त्र्यहं दुर्भिक्षे राष्ट्रसम्पाते आगतायां तथापदि

మాతామహి మరణించినప్పుడు, అలాగే ఆచార్యుడు మరణించినప్పుడు, మరియు మాతామహుడు మరణించినప్పుడు—మూడు రోజుల (అశౌచ/ఆచరణ) ఉంటుంది. దుర్భిక్షంలో, రాజ్యానికి విపత్తు కలిగినప్పుడు, అలాగే అలాంటి అపద వచ్చినప్పుడు కూడా ఇదే నియమం.

Verse 36

उपसर्गमृतानाञ्च दाहे ब्रह्मविदान्तथा सत्रिव्रति ब्रह्मत्तारिसङ्ग्रामे देशविप्लवे

ఉపసర్గం (మహమ్మారి) వల్ల మరణించినవారి దహనక్రియలో, అలాగే బ్రహ్మవిదుని దహనంలో కూడా; సత్రయజ్ఞంలో నిమగ్నుడైనవాడు, వ్రతధారి, బ్రహ్మచారి విషయంలో; స్థిరవ్యవస్థను కూల్చే సంగ్రామంలో మరియు దేశవిప్లవం/భూమి-విపత్తులో కూడా (ఇదే నియమం వర్తిస్తుంది).

Verse 37

दाने यज्ञे विवाहे च सद्यः शौचं विधीयते विप्रगोनृपहन्तॄणामनुक्तं चात्मघातिनां

దానం, యజ్ఞం, వివాహం సందర్భాలలో తక్షణ శౌచం (సద్యః-శుద్ధి) విధించబడింది. బ్రాహ్మణుడు, గోవు లేదా రాజును హతమార్చినవారికి, అలాగే ఆత్మహత్య చేసుకున్నవారికి—ఇక్కడ నియమం స్పష్టంగా చెప్పబడలేదు.

Verse 38

असाध्यव्याधियुक्तस्य स्वाध्याये चाक्षमस्य च प्रायश्चित्तमनुज्ञातमग्नितोयप्रवेशनं

అసాధ్య వ్యాధితో బాధపడుతూ వేదస్వాధ్యాయం చేయలేని వానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా అగ్నిలో గాని జలంలో గాని ప్రవేశించడం శాస్త్రసమ్మతమని చెప్పబడింది।

Verse 39

अपमानात्तथा क्रोधात् स्नेहात्परिभवाद्भयात् उद्बध्य म्रियते नारी पुरुषो वा कथञ्चन

అపమానం, కోపం, మమకారం, అవమానం, భయం వలన స్త్రీ గాని పురుషుడు గాని ఏదో విధంగా ఉరివేసుకొని (గొంతు బిగించి) మరణించవచ్చు।

Verse 40

आत्मघाती चैकलक्षं वसेत्स नरके शुचौ वृद्धः श्रौतस्मृतेर्लुप्तः परित्यजति यस्त्वसून्

ఆత్మహత్య చేసుకున్నవాడు ‘శుచ’ అనే నరకంలో ఒక లక్ష సంవత్సరాలు నివసిస్తాడు. అలాగే వృద్ధుడైనా శ్రౌత‑స్మృతి విధుల నుండి తప్పిపోయి తన చర్యతో ప్రాణత్యాగం చేసేవాడూ అక్కడికే వెళ్తాడు।

Verse 41

त्रिरात्रं तत्र शाशौचं द्वितीये चास्थिसञ्चयं तृतीये तूदकं कार्यं चतुर्थे श्राद्धमाचरेत्

అక్కడ (దహనానంతరం) ఆశౌచం మూడు రాత్రులు ఉంటుంది. రెండవ రోజు అస్తి-సంచయం చేయాలి, మూడవ రోజు ఉదక-క్రియ చేయాలి, నాలుగవ రోజు శ్రాద్ధం ఆచరించాలి।

Verse 42

विद्युदग्निहतानाञ्च त्र्यहं शुद्धिः सपिण्डिके पाषण्डाश्रिता भर्तृघ्न्यो नाशौचोदकगाः स्त्रियः

విద్యుత్ లేదా అగ్నిచేత హతులైనవారి విషయంలో సపిండ బంధువులకు మూడు రోజుల శుద్ధి. పాషండమతాన్ని ఆశ్రయించిన, భర్తఘ్న్యులు, లేదా ఆశౌచం మరియు ఉదకదానం పాటించని స్త్రీలకు ఆశౌచ‑ఉదకాది నియమకర్మలలో సాధారణ అధికారం లేదు।

Verse 43

पितृमात्रादिपाते तु आर्द्रवासा ह्य् उपोषितः प्रेते, भगिनीसुत इत्य् अपि इति ट यतिव्रतीति ज अपमानादथेति ख , ग , घ , ङ , छ , ज च विद्युदादिहतानाञ्च त्र्यहाच्छुद्धिर्विधीयते इति ट अतीतेब्दे प्रकुर्वीत प्रेतकार्यं यथाविधि

తండ్రి, తల్లి మొదలైనవారి మరణం సంభవించినప్పుడు ఆర్ద్ర (కడిగిన/అకుట్టిన) వస్త్రం ధరించి ఉపవాసం చేయాలి; అక్క కుమారుని మరణానికీ ఇదే నియమం. విద్యుత్ మొదలైన కారణాలతో మరణించినవారికి మూడు రోజుల తరువాత శుద్ధి విధించబడింది. ఒక సంవత్సరం గడిచినట్లయితే విధివిధానంగా ప్రేతకార్యాన్ని చేయాలి.

Verse 44

यः कश्चित्तु हरेत् प्रेतमसपिण्डं कथञ्चन स्नात्वा स्चेलः स्पृष्ट्वाग्निं घृतं प्राश्य विशुद्ध्यति

ఎవరైనా ఏ విధంగానైనా తన సపిండ బంధువు కాని శవాన్ని మోసుకెళితే, అతడు వస్త్రాలతోనే స్నానం చేసి, అగ్నిని స్పర్శించి, నెయ్యి సేవించి శుద్ధి పొందుతాడు.

Verse 45

यद्यन्नमत्ति तेषान्तु दशाहेनैव शुद्ध्यति अनदन्नन्नमह्न्येव न वै तस्मिन् गृहे वसेत्

వారి ఆహారాన్ని ఎవడు తింటాడో, అతడు పది రోజులకు మాత్రమే శుద్ధి పొందుతాడు. కానీ వారి ఆహారం తినకపోతే, ఆ ఇంటిలో ఒక్క రోజైనా నివసించకూడదు.

Verse 46

अनाथं व्राह्मणं प्रेतं ये वहन्ति द्विजातयः पदे पदे यज्ञफलं शुद्धिः स्यात् स्नानमात्रतः

బంధువులేని బ్రాహ్మణుని శవాన్ని ద్విజులు మోసుకెళితే, వారు ప్రతి అడుగులో యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతారు; వారి శుద్ధి స్నానం మాత్రంతోనే సిద్ధిస్తుంది.

Verse 47

प्रेतीभूतं द्विजः शूद्रमनुगच्छंस्त्र्यहाच्छुचिः मृतस्य बान्धवैः सार्धं कृत्वा च परिदेवनं

ప్రేతస్థితి పొందిన శూద్రుని అంత్యక్రియల యాత్రను ద్విజుడు అనుసరిస్తే, మరణించినవాని బంధువులతో కలిసి పరేదేవన (శోకవిలాపం) చేసి మూడు రోజుల తరువాత శుద్ధి పొందుతాడు.

Verse 48

वर्जयेत्तदहोरात्रं दानश्राद्धादि कामतः शूद्रायाः प्रसवो गेहे शूद्रस्य मरणं तथा

ఇంటిలో శూద్ర స్త్రీ ప్రసవం జరిగినప్పుడు లేదా శూద్రుని మరణం జరిగినప్పుడు, ఆ పూర్తి పగలు-రాత్రి దానము, శ్రాద్ధాది కర్మలను నియమంగా వర్జించాలి।

Verse 49

भाण्डानि तु परित्यज्य त्र्यहाद्भूलेपतः शुचिः न विप्रं स्वेषु तिष्ठत्सु मृतं शूद्रेण नाययेत्

దూషిత పాత్రలను విడిచిపెట్టి, మూడు రోజుల తరువాత నేలపై మట్టి పూత వేయడం ద్వారా శుద్ధి కలుగుతుంది. తమవారు ఉన్నప్పుడు మృత బ్రాహ్మణుని శూద్రునిచే మోసుకుపోనీయకూడదు।

Verse 50

नयेत् प्रेतं स्नापितञ्च पूजितं कुसुमैर् दहेत् नग्नदेहं दहेन् नैव किञ्चिद्देहं परित्यजेत्

మృతదేహాన్ని స్నానం చేయించి విధిగా పూజించి, పుష్పాలతో సహా దహనం చేయాలి. నగ్నదేహాన్ని దహనం చేయకూడదు; శరీరంలోని ఏ భాగాన్నీ విడిచిపెట్టకూడదు।

Verse 51

गोत्रजस्तु गृहीत्वा तु चितां चारोपयेत्तदा आहिताग्निर्यथान्यायं दग्धव्यस्तिभिरग्निभिः

అప్పుడు అదే గోత్రానికి చెందినవాడు దేహాన్ని తీసుకొని చితిపై ఉంచాలి. ఆహితాగ్ని కలవాడు శాస్త్రోక్త విధంగా నియత యజ్ఞాగ్నులతో దహనం చేయించాలి।

Verse 52

अनाहिताग्निरेकेन लौकिकेनापरस् तथा अस्मात् त्वमभिजातो ऽसि त्वदयं जायतां पुनः

ఒకడు అనాహితాగ్ని; మరొకడు కేవలం లౌకిక గృహాగ్నిని మాత్రమే కలవాడు. ఈ సంబంధం నుండి నీవు జన్మించావు; ఈ సంతానం నీ నుండి మళ్లీ జన్మించుగాక।

Verse 53

असौ स्वर्गाय लोकाय सुखाग्निं प्रददेत्सुतः सकृत्प्रसिञ्चन्त्युदकं नामगोत्रेण बान्धवाः

అతడు స్వర్గలోకాన్ని పొందుటకై కుమారుడు శుభదాహాగ్నిని సమర్పించాలి. బంధువులు పేరు–గోత్రం ఉచ్చరించి ఒక్కసారి ఉదకాన్ని చల్లాలి.

Verse 54

दानश्राद्धादिकर्म चेति झ एवं मातामहाचार्यप्रेतानाञ्चोदकक्रिया काम्योदकं सखिप्रेतस्वस्रीयश्वश्रुरर्त्विजां

ఇలా దానం, శ్రాద్ధాది కర్మలను చేయాలి. అలాగే మాతామహుడు, ఆచార్యుడు మొదలైన ప్రేతులకు ఉదకక్రియ విధేయం. మిత్రుడు, మిత్రసంబంధ ప్రేతుడు, సోదరి కుమారుడు, అత్త, ఋత్విజులకు కామ్య-ఉదకమును కూడా చేయవచ్చు.

Verse 55

अपो नः शोशुचिदयं दशाहञ्च सुतो ऽर्पयेत् ब्राह्मणे दशपिण्डाः स्युः क्षत्रिये द्वादश स्मृताः

కుమారుడు ‘అపో నః శోశుచిదయం’ మంత్రంతో ఉదకార్పణ చేసి, దశాహకర్మను నిర్వహించాలి. బ్రాహ్మణునికి పది పిండాలు, క్షత్రియునికి పన్నెండు అని స్మృతి చెబుతుంది.

Verse 56

वैश्ये पञ्चदश प्रोक्ताः शूद्रे त्रिंशत् प्रकीर्तिता पुत्रो वा पुत्रिकान्यो वा पिण्डं दद्याच्च पुत्रवत्

వైశ్యునికి పదిహేను, శూద్రునికి ముప్పై (పిండార్హులు) అని చెప్పబడింది. కుమారుడు గానీ, కుమార్తె కుమారుడు గానీ కుమారునితో సమానంగా పిండం ఇవ్వాలి.

Verse 57

विदिश्य निम्बपत्राणि नियतो द्वारि वेश्मनः आचम्य चाग्निमुदकं गोमयं गौरसर्षपान्

నియమంతో ఇంటి ద్వారమున నిమ్మ (వేప) ఆకులు ఉంచి ఆచమనం చేయాలి; తరువాత శుద్ధి-రక్షణార్థం అగ్ని, ఉదకం, గోమయం, పసుపు ఆవాలు ఉపయోగించాలి.

Verse 58

प्रविशेयुः समालभ्य कृत्वाश्मनि पदं शनैः अक्षरलवणान्नः स्युर् निर्मांसा भूमिशायिनः

విధిని స్పర్శించి వారు ఆ నియమంలో ప్రవేశించి, నెమ్మదిగా రాతిపై పాదం ఉంచుతూ క్రమంగా సాగాలి. ఒక అక్షరమాత్ర పరిమిత ఆహారం, ఉప్పుతో కూడిన భోజనం తీసుకొని, మాంసాన్ని వర్జించి, నేలపై శయనించాలి।

Verse 59

क्रीतलब्धाशनाः स्नाता आदिकर्ता दशाहकृत् अभावे ब्रह्मचारी तु कुर्यात्पिण्डोदकादिकं

స్నానం చేసిన ప్రధాన కర్త—అవసరమైన ఆహారసామగ్రిని కొనుగోలు చేసి పొందినవాడైనా—దశాహకృత (పది రోజుల) కర్మలను నిర్వహించాలి. అతడు లేనిచో బ్రహ్మచారి పిండదానం, ఉదకతర్పణ మొదలైనవాటిని విధిగా చేయాలి।

Verse 60

यथेदं शावमाशौचं सपिण्डेषु विधीयते जननेप्येवं स्यान्निपुणां शुद्धिमिच्छतां

ఈ శవాశౌచం సపిండ బంధువులలో విధిగా నిర్దేశించబడినట్లే, జనన సందర్భంలో కూడా అలాగే ఉండాలి—సమ్యక్ శుద్ధిని కోరే వివేకుల కోసం।

Verse 61

सर्वेषां शावमाशौचं मातापित्रोश् च सूतकं सूतकं मातुरेव स्यादुपस्पृश्य पिता शुचिः

అందరికీ శవం కారణంగా శవాశౌచం ఉంటుంది; తల్లిదండ్రులకు సూతకం (జననాశౌచం) అని చెప్పబడింది. అయితే సూతకం తల్లికే; తండ్రి జలస్పర్శ/ఆచమనం చేసి శుద్ధుడవుతాడు।

Verse 62

पुत्रजन्मदिने श्राद्धं कर्तव्यमिति निश्चितं तदहस्तत्प्रदानार्थं गोहिरण्यादिवाससां

పుత్రజన్మదినాన శ్రాద్ధం చేయవలెనని నిశ్చయించబడింది. అలాగే ఆ రోజే తక్షణ దానార్థం గోవులు, హిరణ్యం (స్వర్ణం) మొదలైనవి మరియు వస్త్రాలు ఇవ్వాలి।

Verse 63

मरणं मरणेनैव सूतकं सूतकेन तु उभयोरपि यत् पूर्वं तेनाशौचेन शुद्ध्यति

మరణం వల్ల కలిగిన అశౌచం మృతక-అశౌచకాలంతోనే తొలగుతుంది; సూతకం (జననం) వల్ల కలిగిన అశౌచం సూతక-కాలంతోనే తొలగుతుంది. రెండూ కలిసివస్తే ముందుగా వచ్చిన అశౌచం ద్వారానే శుద్ధి కలుగుతుంది.

Verse 64

सूतके मृतकं चेत्स्यान् मृतके त्वथ सूतकं तत्राधिकृत्य मृतकं शौचं कुर्यान्न सूतकं

సూతకకాలంలో మృతకం (మరణాశౌచం) సంభవించినా, లేదా మృతకకాలంలో సూతకం సంభవించినా—అక్కడ మృతకానికే ప్రాధాన్యం ఇచ్చి మృతక-శౌచమే ఆచరించాలి; సూతక-శౌచం కాదు.

Verse 65

समानं लघ्वशौचन्तु प्रथमेन समापयेत् असमानं द्वितीयेन धर्मराजवचो यथा

సమానమైన లఘు-అశౌచాన్ని మొదటి నియమం ప్రకారం ముగించాలి; అసమానమైనదాన్ని రెండో నియమం ప్రకారం—ధర్మరాజు (యమ) వచనం ప్రకారం.

Verse 66

शावान्तः शाव आयाते पूर्वाशौचेन शुद्ध्यति गुरुणा लघु बाध्येत लघुना नैव तद्गुरु

మృతక-అశౌచం ముగిసే సమయంలో మరో మరణం సంభవిస్తే, ముందుగా కొనసాగుతున్న అశౌచం ద్వారానే శుద్ధి కలుగుతుంది. భారమైన అశౌచం తేలికదానిని అధిగమిస్తుంది; తేలికది భారమైనదానిని అధిగమించదు.

Verse 67

मृतके सूतके वापि रात्रिमध्ये ऽन्यदापतेत् तच्छेषेणैव सुद्ध्येरन् रात्रिशेषे द्व्यहाधिकात्

మృతక లేదా సూతక అశౌచంలో రాత్రి మధ్యలో మరో ఘటన సంభవిస్తే, ఆ రాత్రి మిగిలిన భాగాన్ని మాత్రమే లెక్కించి శుద్ధి పొందాలి; రాత్రి చివరి భాగంలో సంభవిస్తే రెండు రోజులు అదనంగా శౌచం పాటించాలి.

Verse 68

प्रभाते यद्यशौचं स्याच्छुद्धेरंश् च त्रिभिर्दिनैः उभयत्र दशाहानि कुलस्यान्नं न भुज्यते

ప్రాతఃకాలంలో ఆశౌచం కలిగితే, శుద్ధిలోని ఒక భాగం మూడు దినాలలో పూర్తవుతుంది; అయితే రెండు సందర్భాలలోనూ పది దినాలు కుటుంబపు వండిన అన్నం భుజించరాదు।

Verse 69

दानादि निनिवर्तेत कुलस्यान्नं न भुज्यते अज्ञाते पातकं नाद्ये भोक्तुरेकमहो ऽन्यथा

దానములు మొదలైన వాటిని నిలిపివేసి, ఆ కుటుంబపు అన్నం భుజించకూడదు. (దోషం) తెలియకపోతే భోజనంలో పాపం లేదు; లేకపోతే పాపం భోక్తకే కలుగుతుంది।