Adhyaya 152

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे वर्णान्तरधर्मा नामैकपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ द्विपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः गृहस्थवृत्तिः पुष्कर उवाच आजीवंस्तु यथोक्तेन ब्राह्मणः स्वेन कर्मणा क्षत्रविट्शूद्रधर्मेण जीवेन्नैव तु शूद्रजात्

ఇట్లు అగ్ని మహాపురాణంలో ‘వర్ణాంతరధర్మ’ అనే 151వ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు 152వ అధ్యాయం ‘గృహస్థవృత్తి’ ప్రారంభమవుతుంది. పుష్కరుడు అన్నాడు—బ్రాహ్మణుడు శాస్త్రోక్తమైన తన స్వకర్మ ద్వారానే జీవిక నడపాలి; ఆపదలో క్షత్రియ, వైశ్య లేదా శూద్రధర్మంతోనూ జీవించవచ్చు, కాని శూద్రజాత (శూద్రాశ్రిత/శూద్రజన్య) జీవికతో కాదు।

Verse 2

कृषिबाणिज्यगोरक्ष्यं कुशीदञ्च द्विजश् चरेत् गोरसं गुडलवणलाक्षामांसानि वर्जयेत्

ద్విజుడు (బ్రాహ్మణుడు) వ్యవసాయం, వాణిజ్యం, గోరక్షణ, అలాగే కూసీదం (వడ్డీకి ధనం ఇవ్వడం) కూడా చేయవచ్చు; అయితే గోరసం (గో-ఉత్పత్తులు), బెల్లం, ఉప్పు, లాక్షా మరియు మాంసాన్ని వర్జించాలి।

Verse 3

श्रीजीवनञ्च तत्र स्यात् प्रोक्तमिति ग , घ , ङ , ञ च भूमिं भित्वौषधीश्छित्वा हुत्वा कोटपिपीलिकान् पुनन्ति खलु यज्ञेन कर्षका देवपूजनात्

అక్కడ శ్రేయస్కరమైన జీవనోపాధి కలుగుతుందని (గ, ఘ, ఙ, ఞ) పాఠభేదాలలో చెప్పబడింది. రైతులు భూమిని చీల్చి, ఔషధి/వృక్షాలను కోసి, వ్యవసాయంలో కోటిపిపీలికలను అగ్నిలో హోమం చేసినప్పటికీ, యజ్ఞం మరియు దేవపూజ వలన వారు నిశ్చయంగా పవిత్రులవుతారు।

Verse 4

हलमष्टगवं धर्म्यं षड्गवं जीवितार्थिनां चर्तुर्गवं नृशंसानां द्विगवं धर्मघातिनां

హలం (నాగలి) తీసుకోవడం/వాడడం విషయంలో దండం—ధర్మ్యునికి ఎనిమిది ఆవులు; జీవనోపాధి కోరువానికి ఆరు; క్రూరునికి నాలుగు; ధర్మాన్ని హానిచేయువానికి రెండు ఆవులు అని నిర్ణయించబడింది।

Verse 5

ऋतामृताभ्यां जीवेत मृतेन प्रमृतेन वा सत्यानृताभ्यामपिवा न स्ववृत्त्या कदा च न

ఋతం మరియు అమృతం ద్వారా, లేదా మృతం మరియు ప్రమృతం ద్వారా జీవనం సాగించాలి; సత్యంలో అసత్యం కలిసినద్వారా కూడా (అవసరమైతే) జీవించవచ్చు—కానీ సదాచారాన్ని భంగపరచే స్వనింద్య జీవికతో ఎప్పటికీ కాదు।