Adhyaya 5

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये वराहनृसिंहाद्यवतारो नाम चतुर्थो ऽध्यायः अथ पञ्चमो ऽध्यायः श्रीरामावतारवर्णनम् अग्निर् उवाच रामायणमहं वक्ष्ये नारदेनोदितं पुरा वाल्मीकये यथा तद्वत् पठितं भुक्तिमुक्तिदम्

ఇట్లు ఆదిమహాపురాణమైన అగ్నిపురాణంలో ‘వరాహ-నృసింహాది అవతారాలు’ అనే నాల్గవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇక ఐదవ అధ్యాయం—‘శ్రీరామావతారవర్ణనం’. అగ్ని పలికెను: నారదుడు పూర్వం వాల్మీకికి బోధించినట్లే నేను రామాయణాన్ని వివరిస్తాను; దాని పఠనం భోగమూ మోక్షమూ రెండింటినీ ప్రసాదిస్తుంది.

Verse 2

नारद उवाच विष्णुनाभ्यब्जजो ब्रह्मा मरीचिर्ब्रह्मणः सुतः मरीचेः कश्यपस्तस्मात् सूर्यो वैवस्वतो मनुः

నారదుడు పలికెను: విష్ణునాభిలోని కమలమునుండి బ్రహ్మ జన్మించాడు. బ్రహ్మకు కుమారుడు మరీచి; మరీచి నుండి కశ్యపుడు; అతనినుండి సూర్యుడు; సూర్యుని నుండి వైవస్వత మనువు ఉద్భవించాడు.

Verse 3

ततस्तस्मात्तथेक्ष्वाकुस् तस्य वंशे ककुत्स्थकः ककुत्स्थस्य रघुस्तस्माद् अजो दशरथस्ततः

అనంతరం అతనినుండి ఇక్ష్వాకు జన్మించాడు; అతని వంశంలో కకుత్స్థుడు ఉద్భవించాడు. కకుత్స్థుని నుండి రఘువు; రఘువుని నుండి అజుడు; ఆపై దశరథుడు జన్మించాడు.

Verse 4

रावणादेर्बधार्थाय चतुर्धाभूत् स्वयं हरिः राज्ञो दशरथाद्रामः कौशल्यायां बभूव ह

రావణాది వధార్థంగా స్వయంగా హరి నాలుగు రూపాలుగా అవతరించాడు; రాజా దశరథుని ద్వారా కౌశల్యాగర్భంలో రాముడు జన్మించాడు.

Verse 5

कैकेय्यां भरतः पुत्रः सुमित्रायाञ्च लक्ष्मणः शत्रुघ्न ऋष्यशृङ्गेण तासु सन्दत्तपायसात्

కైకేయి గర్భంలో భరతుడు పుత్రుడుగా జన్మించాడు; సుమిత్ర గర్భంలో లక్ష్మణుడు మరియు శత్రుఘ్నుడు—ఋష్యశృంగుడు విధిగా పంచిన పవిత్ర పాయస ప్రభావంతో.

Verse 6

प्राशिताद्यज्ञसंसिद्धाद् रामाद्याश् च समाः पितुः यज्ञविघ्नविनाशाय विश्वामित्रार्थितो नृपः

యజ్ఞసిద్ధమైన పవిత్ర ఆహారం (పాయసం) స్వీకరించి యజ్ఞం సంపూర్ణమైన తరువాత రాముడు మొదలైన సోదరులు తండ్రితో సమానమైన ప్రతాపాన్ని పొందారు; ఆపై విశ్వామిత్రుని అభ్యర్థనపై రాజు యజ్ఞవిఘ్ననాశార్థం వారిని పంపించాడు.

Verse 7

रामं सम्प्रेषयामास लक्ष्मणं मुनिना सह रामो गतो ऽस्त्रशस्त्राणि शिक्षितस्ताडकान्तकृत्

అతడు మునితో కలిసి రాముని, లక్ష్మణుని పంపించాడు; రాముడు వెళ్లి అస్త్రశస్త్రాలలో శిక్షణ పొందినవాడై తాటకను సంహరించినవాడయ్యాడు.

Verse 8

मारीचं मानवास्त्रेण मोहितं दूरतो ऽनयत् सुबाहुं यज्ञहन्तारं सबलञ्चावधीत् बली

మానవాస్త్రంతో మోహింపజేసి మారీచుని దూరంగా తరిమివేశాడు; యజ్ఞాన్ని నాశనం చేసే సుబాహుని అతని సైన్యంతో సహా ఆ బలవంతుడు సంహరించాడు.

Verse 9

सिद्धाश्रमनिवासी च विश्वामित्रादिभिः सह गतः क्रतुं मैथिलस्य द्रष्टुञ्चापं सहानुजः

సిద్ధాశ్రమంలో నివసించిన రాముడు, విశ్వామిత్రాది మహర్షులతోను తన అనుజుడితోను కలిసి, మిథిలా రాజుని యజ్ఞాన్ని దర్శించుటకును ధనుస్సును చూడుటకును వెళ్లెను।

Verse 10

शतानन्दनिमित्तेन विश्वामित्रप्रभावितः रामाय कथितो राज्ञा समुनिः पूजितः क्रतौ

శతానందుని కారణంగా, విశ్వామిత్ర ప్రభావంతో ప్రేరితుడైన రాజు రామునకు ఆ విషయాలను చెప్పెను; ఆ యజ్ఞంలో ఆ మునికి పూజా-సత్కారము కలిగెను।

Verse 11

धनुरापूरयामास लीलया स बभञ्ज तत् वीर्यशुक्लाञ्च जनकः सीतां कन्यान्त्वयोनिजाम्

అతడు లీలగా ధనుస్సుకు జ్యాను ఎక్కించి, అనంతరం దానిని విరిచెను; అప్పుడు జనకుడు వీర్యశుల్కముగా అయోనిజ కన్య సీతను సమర్పించెను।

Verse 12

ददौ रामाय रामो ऽपि पित्रादौ हि समागते उपयेमे जानकीन्ताम् उर्मिलां लक्ष्मणस् तथा

తండ్రులు మొదలైన పెద్దలు సమాగమమైనప్పుడు జనకుడు సీతను రామునకు ఇచ్చెను; రాముడు కూడా విధివిధానంగా జానకిని వివాహమాడెను. అలాగే లక్ష్మణుడు ఉర్మిళను వివాహమాడెను।

Verse 13

श्रुतकीर्तिं माण्डवीञ्च कुशध्वजसुते तथा जनकस्यानुजस्यैते शत्रुघ्नभरतावुभौ

మరియు కుశధ్వజుని కుమార్తెలైన శ్రుతకీర్తి, మాండవీ (వివాహితలయ్యారు); ఈ ఇద్దరు—భరతుడు, శత్రుఘ్నుడు—జనకుని అనుజుని కుమారులు.

Verse 14

कन्ये द्वे उपयेमाते जनकेन सुपूजितः रामो ऽगात्सवशिष्ठाद्यैर् जामदग्न्यं विजित्य च अयोध्यां भरतोभ्यागात् सशत्रुघ्नो युधाजितः

రాజవంశంలో ఆ రెండు కన్యల వివాహం జరిగింది. జనకునిచే మహాపూజితుడైన రాముడు వశిష్ఠాది మహర్షులతో బయలుదేరి, జామదగ్న్యుడు పరశురాముని జయించి అయోధ్యకు వెళ్లెను. భరతుడు కూడా శత్రుఘ్నుడు మరియు మాతులుడు యుధాజిత్తుతో కలిసి అయోధ్యకు తిరిగివచ్చెను.