Vamana Purana — Daksha's Sacrifice & Kapalin Rudra, Shloka 5
Daksha’s Sacrifice and the Origin of Kapalin Rudra (Pulastya–Narada Dialogue)
सरस्सु पद्म गगने च तारका जलाशयेष्वेव तथा पयांसि सतां च चित्तं हि दिशां मुखैः समं वैमल्यमायान्ति शशङ्ककान्तयः // वम्प्_2.4 ए तादृशे हरः काले मघपृष्ठाधिवासिनीम् सतीमादाय शैलेन्द्रं मन्दरं समुपाययौ
sarassu padma gagane ca tārakā jalāśayeṣveva tathā payāṃsi satāṃ ca cittaṃ hi diśāṃ mukhaiḥ samaṃ vaimalyamāyānti śaśaṅkakāntayaḥ // VamP_2.4 e tādṛśe haraḥ kāle maghapṛṣṭhādhivāsinīm satīmādāya śailendraṃ mandaraṃ samupāyayau
ஏரிகளில் தாமரைகள் ஒளிர்கின்றன; வானில் நட்சத்திரங்கள் பிரகாசிக்கின்றன; நீர்நிலைகளில் நீரும் தெளிவாகத் தோன்றுகிறது. அதுபோல சந்திரகாந்தி எல்லாத் திசைகளிலும் சமமாகச் சான்றோரின் உள்ளங்களில் தூய்மையை உண்டாக்குகிறது. அத்தகைய காலத்தில், மகத்தின் பின்புறத்தில் வாசித்த சதியை அழைத்துக் கொண்டு ஹரன் மந்தர மலைநாதனிடம் சென்றான்.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Purity is portrayed as both cosmological and psychological: moonlight ‘clears’ waters and also clarifies the minds of the virtuous. The ethical suggestion is that sattvic minds resonate with cosmic order, becoming naturally lucid and non-turbulent.
Primarily narrative (ākhyāna) and setting for a deity-focused episode rather than sarga/pratisarga. It supports dharma-oriented teaching indirectly by establishing auspicious time and sanctified space for ensuing events.
Moonlight (śaśāṅka-kānti) symbolizes cooling illumination—knowledge that pacifies. Mandara, a famed cosmic mountain in Purāṇic imagination, signals a transition from pastoral/natural description to a divine-līlā setting centered on Śiva with Satī.