Adhyaya 8

அத்தியாயம் 8-ல் சாவர்ணி கேட்கிறார்: தேவர்கள், முனிவர்கள் வன்முறை யாகங்களை அடக்கினபோதும் அவை மீண்டும் எவ்வாறு எழுகின்றன? என்றும் தூய தர்மம் பழையவர்களிலும் பிந்தையவர்களிலும் எவ்வாறு புரட்டப்படுகிறது? ஸ்கந்தன் பதிலளிக்கிறார்—காலத்தின் தாக்கம் விவேகத்தை மங்கச் செய்கிறது; காமம், கோபம், லோபம், மானம் ஆகியவை கற்றவர்களுடைய தீர்ப்பையும் சிதைக்கின்றன. ஆனால் சாத்த்விகரும், வாசனைகள் குன்றியவரும் அசையாமல் நிலைப்பர். பின்னர் வன்முறைச் சடங்குகள் மீளத் தோன்றுவதற்கான காரணத்தையும், நாராயணன் மற்றும் ஸ்ரீயின் மகிமையையும் விளக்க ஒரு பழைய இதிகாசத்தை ஸ்கந்தன் கூறுகிறார். சங்கர அம்சத் தபஸ்வி துர்வாசர், மணமிக்க மாலையுடன் வந்த ஒரு தெய்வப் பெண்ணைச் சந்தித்து அந்த மாலையைப் பெறுகிறார். பின்னர் வெற்றிப் பேரணியில் இந்திரனைப் பார்த்தபோது, இந்திரனின் அலட்சியம் மற்றும் ஆசையால் மாலை யானையின் மீது வைக்கப்பட்டு கீழே விழுந்து மிதிக்கப்படுகிறது. இதனால் துர்வாசர் கடுமையாக கண்டித்து சாபமிடுகிறார்—எந்த ஸ்ரீயின் அருளால் இந்திரன் மூவுலக ஆட்சியைப் பெற்றானோ, அந்த ஸ்ரீ அவனை விட்டு கடலில் ஒளிந்து வாழ்வாள்; தபஸ்வியின் அதிகாரத்தை அவமதித்தால் மங்கள சக்தி விலகும் என காரணத் தொடர்பு நிறுவப்படுகிறது.