Adhyaya 27

இந்த அத்தியாயம் புனித வழிபாட்டு‑வெளியை அமைப்பதற்கான ‘பீட‑பத்ம‑மண்டல’த்தின் நுண்ணிய வரைபட‑வின்யாசத்தை விளக்குகிறது. சுத்திகரணச் செயல்களால் நிலத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி, நான்கு கால்கள் கொண்ட பீடத்தை நிறுவி, திசை ஆதாரங்களையும் தர்மம், ஞானம், வைராக்யம், ஐஸ்வர்யம் ஆகிய குறியீட்டு தத்துவங்களையும் ந்யாசம் செய்கிறது. பின்னர் மனம், புத்தி, சித்தம், அகங்காரம் மற்றும் முக்குணங்கள் பீட அமைப்பில் ஒழுங்காகப் பொருத்தப்படுகின்றன. அதன்பின் விமலா முதலிய சக்திகள் ஜோடிகளாக, அலங்காரமும் இசை‑வாத்யங்களும் உடையவர்களாகக் கருதி, திசைமுறையில் பிரதிஷ்டை செய்யப்படுகின்றன. பீடத்தின் மேல் ‘ச்வேதத்வீப’ களத்தை அமைத்து, வட்டப் பிரிவுகள், வாயில்கள், திசை‑வண்ண அமைப்புகளுடன் அஷ்டதள தாமரை வரையப்படுகிறது. மையத்தில் ராதையுடன் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் நிறுவப்பட்டு, சுற்றிலும் சங்கர்ஷணன், பிரத்யும்னன், அனிருத்தன் அமர்த்தப்படுகின்றனர்; பின்னர் தாமரையின் எட்டு நாழிகளில் பதினாறு அவதார மூர்த்திகளின் ஒழுங்கான நிறுவல் கூறப்படுகிறது. தொடர்ந்து பார்ஷதர்கள், அஷ்ட சித்திகள், வேத‑சாஸ்திரங்களின் மனிதரூபங்கள், துணைவியருடன் கூடிய ரிஷி ஜோடிகள் நிறுவப்படுகின்றன. வெளிப்புற வளையங்களில் திக்பாலர்கள் மற்றும் கிரகங்கள் தத்தம் திசைகளில் வைக்கப்பட்டு, இறுதியில் வாசுதேவனின் அங்க‑தேவதைகள் மற்றும் தொடர்புடைய விக்ரஹ‑ரூபங்களின் பிரதிஷ்டையால் விதி நிறைவு பெறுகிறது.