Adhyaya 26

அத்தியாயம் 26-ல் ஸ்கந்தர் கூறுகிறார்: ஏகாந்திக-தர்மத்தின் விளக்கத்தை கேட்ட பின் நாரதர் மீண்டும் கேட்கிறார்—ஆன்மிகச் சாதனையை அளிக்கும் நடைமுறை ஒழுக்கம் (க்ரியாயோகம்) என்ன? நாராயணர், க்ரியாயோகம் என்பது குறிப்பாக வாசுதேவனின் பூஜா-விதியே என்றும், வேதம்-தந்திரம்-புராணங்களில் இதற்கு பரவலான ஆதாரம் உள்ளதென்றும், பக்தரின் திறன் மற்றும் விருப்பத்திற்கேற்ப விதிகளில் வேறுபாடு இருக்குமென்றும் உரைக்கிறார். பின்னர் வைஷ்ணவ தீட்சைக்கு வர்ண-ஆசிரமங்களின்படி தகுதி, மூலமந்திரப் பயன்பாடு (ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் ஷடாக்ஷர மந்திரம்), மேலும் கபடமற்ற சிரத்தையுடனான பக்தியோடு தன் சமூக-மதக் கடமைகளைப் பேணுதல் அவசியம் எனக் கூறப்படுகிறது. குரு தேர்வுக்கான அடையாளங்கள், துளசி மாலை, கோபீசந்தனத்தால் ஊர்த்வ புண்ட்ரம், மற்றும் தினசரி ஆராதனை முறைகள்—அதிகாலை எழுதல், கேசவ தியானம், சுத்தம்-ஸ்நானம், ஸந்த்யா/ஹோமம்/ஜபம், தூய உபசாரங்களை கவனமாகச் சேகரித்தல்—விளக்கப்படுகின்றன. வாசுதேவ/கிருஷ்ண விக்ரகங்களின் பொருள், நிறம், இருகை அல்லது நான்குகை வடிவம், புல்லாங்குழல், சக்கரம், சங்கம், கதை, தாமரை போன்ற ஆயுதங்கள், மேலும் ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி) அல்லது ராதையின் நிறுவல் ஆகியவை கூறப்படுகின்றன. அசல (நிலையான) மற்றும் சல (நகர்த்தக்க) விக்ரகங்களின் வேறுபாட்டின்படி ஆவாஹன-விஸர்ஜன விதிகள், சில விக்ரகங்களை கையாளும் போது எச்சரிக்கைகள் தரப்படுகின்றன. முடிவில் பக்தி மற்றும் நம்பிக்கையே தீர்மானம் என வலியுறுத்தப்படுகிறது—உள்ளார்ந்த உண்மையுடன் அர்ப்பணித்த எளிய நீரும் ஆண்டவரை மகிழ்விக்கும்; நம்பிக்கையில்லா பெரும் தானங்கள் பயன் தராது; ஆகவே பக்தரின் நலனுக்காக கிருஷ்ணனின் தினசரி அர்ச்சனை பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.