Adhyaya 22

இந்த அதிகாரத்தில் நாராயணன் நாரதருக்கு வைஷ்ணவ இல்லற வாழ்வை ஒழுங்குபடுத்தி உபதேசிக்கிறார்; எல்லாக் கடமைகளும் கிருஷ்ணன்/வாசுதேவனுக்கே அர்ப்பணமாக இருக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தப்படுகிறது. பட்டம் பெற்றவன் இல்லத்திற்குத் திரும்பி குருதக்ஷிணை செலுத்தி, சமூகமும் சாஸ்திரமும் ஏற்ற திருமணத்தின் மூலம் கிருஹஸ்தாஶ்ரமத்தில் நுழைவது முதலில் கூறப்படுகிறது. பின்னர் நித்யகர்மங்கள்—ஸ்நானம், ஸந்த்யாவந்தனம், ஜபம், ஹோமம், ஸ்வாத்யாயம், விஷ்ணுபூஜை, தர்ப்பணம், வைஶ்வதேவம், அதிதி-ஸத்காரம்—என்று வரிசையாக விளக்கப்படுகிறது. அஹிம்சை, மது/மயக்கப் பொருட்கள் மற்றும் சூதாட்டம் விலக்கு, பேச்சு-நடத்தை கட்டுப்பாடு, சாது-பாகவதர் சங்கம் நாடுதல், சுரண்டல் அல்லது குழப்பம் தரும் நட்பு விலக்குதல் ஆகிய நெறிமுறைகளும் கூறப்படுகின்றன. தூய்மை மற்றும் சடங்கு-சமூக எச்சரிக்கையில் ஸ்ராத்த விதிகள் (குறைந்த அழைப்பினர், சைவ/சத்துவ நிவேதனம், அஹிம்சைக்கு முக்கியத்துவம்) மற்றும் தேச–கால–பாத்திரம் என்ற மூன்றின் பரிசீலனை வருகிறது. தீர்த்தங்கள், நதிகள், புண்ணிய காலங்கள்—அயனம், விஷுவம், கிரகணம், ஏகாதசி/த்வாதசி, மன்வாதி/யுகாதி, அமாவாசை, பௌர்ணமி, அஷ்டகா, பிறப்பு நட்சத்திரம், திருவிழா நாட்கள்—என்று பட்டியலிடப்படுகிறது. ‘ஸத்பாத்திரம்’ என்பது விஷ்ணு இருப்பதாக மனத்தில் கருதப்படும் பக்தன்; ஆலயங்கள், நீர்த்தேக்கங்கள், தோட்டங்கள், அன்னதானம் போன்ற பொதுநல வைஷ்ணவ பணிகள் போற்றப்படுகின்றன. இறுதியில் பெண்களின் தர்மம் சுருக்கமாக—பதிவிரதை இலக்கு, விதவையின் பக்தி ஒழுக்கம், ஆபத்தான தனிமைச் சூழல்கள் தவிர்த்தல்—இல்லற ஒழுங்கின் நெறி வழிகாட்டுதலாக வழங்கப்படுகிறது.