
இந்த अध्यாயத்தில் ஸ்ரீநாராயணர் நான்கு ஆசிரமங்கள்—பிரம்மச்சாரி, கிருஹஸ்தன், வானப்ரஸ்தன், யதி—என்று வகைப்படுத்தி, ஸம்ஸ்காரங்களால் பரிசுத்தமான த்விஜ பிரம்மச்சாரியின் தர்மத்தை விரிவாக விதிக்கிறார். குருவின் இல்லத்தில் தங்கி வேதஅಧ್ಯயனம் செய்வது, சௌசம், இంద్రியநிக்ரகம், சத்தியவாக்கு, பணிவு போன்ற நற்குணங்கள், மேலும் காலை-மாலை ஹோமம், நியமமான பிக்ஷாடனம், திரிகால ஸந்த்யாவந்தனம், தினமும் விஷ்ணுபூஜை ஆகிய தினசரி கடமைகள் கூறப்படுகின்றன. குருவின் ஆணையை முழுமையாகக் கடைப்பிடித்தல், உணவில் மிதம், ஸ்நானம்-உணவு-ஹோமம்-ஜபம் நேரங்களில் மௌனம், அலங்கார/காட்சி காட்டுதலில் கட்டுப்பாடு, மத்யம்-மாம்சம் முதலியவற்றை விலக்குதல்—இவை கட்டுப்பாடு மற்றும் தூய்மைக்காக என அறிவுறுத்தப்படுகிறது. பெண்களை காமநோக்கில் பார்தல், தொடுதல், பேசுதல் அல்லது அப்படிச் சிந்தித்தல் ஆகியவற்றை கடுமையாகத் தவிர்க்கச் சொல்லி, அதே நேரம் குருபத்னியிடம் மரியாதையுடனும் நற்குணத்துடனும் நடக்க வேண்டும் எனவும் விதிக்கிறது. அಧ್ಯயனம் முடிந்த பின் வாழ்க்கைநிலையின் மாற்றம்—ஸந்ந்யாசம் ஏற்குதல் அல்லது ஒழுக்கமுள்ள மாணவநிலையைத் தொடருதல்—குறித்தும் கூறப்படுகிறது. கலியுகத்தில் சில நைஷ்டிக வ்ரதங்களுக்கு தகுதி இல்லை என்ற குறிப்புடன், பிராஜாபத்ய, ஸாவித்ர, ப்ராஹ்ம, நைஷ்டிக என நான்கு வகை பிரம்மச்சர்யங்களைச் சொல்லி, திறன் படி ஏற்க வேண்டும் என முடிவுறுகிறது.
No shlokas available for this adhyaya yet.