Adhyaya 16

இந்த பதினாறாம் அதிகாரத்தில் ஸ்கந்தர் நாரதரின் தெய்வீக, தரிசனமயமான கோலோகப் பயணத்தை உரைக்கிறார். மேரு மலையிலிருந்து நாரதர் ஶ்வேதத்வீபத்தையும் அங்குள்ள முக்த பக்தர்களான ஶ்வேதமுக்தர்களையும் காண்கிறார். வாசுதேவனில் மனத்தை உறுதியாக நிலைநிறுத்தியவுடன் அவர் கணநேரத்தில் தெய்வப் பிரதேசத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறார்; அங்கு பக்தர்கள் அவரது ஏகாந்திக பக்தியை அறிந்து, கிருஷ்ணனை நேரில் காணும் அவரது விருப்பத்தை மதிக்கின்றனர். கிருஷ்ணனின் உள்ளார்ந்த தூண்டுதலால் இயக்கப்படும் ஒரு ஶ்வேதமுக்தர் நாரதரை விண்ணுலகப் பாதையில் வழிநடத்துகிறார்—தேவலோக வாசஸ்தலங்களைத் தாண்டி, சப்தரிஷிகள் மற்றும் துருவனை மீறி, மகர்லோகம், ஜனலோகம், தபோலோகம் ஆகியவற்றைக் கடந்து, பிரம்மலோகத்தையும், பிரபஞ்சத்தின் ‘எட்டு ஆவணங்கள்’ எனப்படும் தத்துவ மூடுபடலங்களையும் கடந்த பின். அப்போது அவர் ஒளிமயமான அதிசய கோலோகத்தை அடைகிறார்—விரஜா நதி, ரத்தினத் துறைமுகங்கள், கல்பவிருட்சங்கள், பல வாயில்களுடன் கோட்டையெனத் திகழும் செழுமை அங்கு விளங்குகிறது. பின்னர் மணமிகு குஞ்சங்கள், தெய்வ விலங்குகள், ராசமண்டபங்கள், ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட எண்ணற்ற கோபியர், ராதா-கிருஷ்ணரின் பிரிய விளையாட்டு நிலமான திவ்ய வ்ரிந்தாவனம் ஆகியவற்றின் விரிவான வர்ணனை வருகிறது. இறுதியில் நாரதர் பல அடுக்குக் கதவுகள், பெயர்பெற்ற காவலர்களுடன் கூடிய கிருஷ்ணனின் அற்புத ஆலயத் தொகுதியில் அனுமதியுடன் நுழைந்து, உள்ளே அளவற்ற பிரகாசத்தைத் தரிசிக்கிறார்—நேரடி தரிசனம் நெருங்கியதைக் குறித்தாலும், பக்தி-தகுதி மற்றும் இறைவன் அருளால் கிடைக்கும் வழிகாட்டுதலே இவ்வத்யாயத்தின் மையமாகிறது.