
இந்த அதிகாரத்தில் பேரளவிலான தெய்வீக மாநாடு வர்ணிக்கப்படுகிறது; அதன் உச்சமாக ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி) மற்றும் நாராயணன்/வாசுதேவன் ஆகியோரின் திருமண மகோத்ஸவம் நிகழ்கிறது. ஸ்கந்தர் பிரம்மா, சிவன், மனுக்கள், மகரிஷிகள், ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், சாரணர்கள் முதலிய பல தெய்வக் குழுக்கள் வருகையையும், புனித நதிகள் சக்திரூபமாக கலந்து கொள்வதையும் கூறுகிறார். பிரம்மாவின் ஆணையால் ரத்தினத் தூண்கள், தீபமாலைகள், தோரணங்கள் அலங்கரித்த ஒளிமிகு மண்டபம் அமைக்கப்படுகிறது. ஸ்ரீயை விதிப்படி ஆசனத்தில் அமர்த்தி அபிஷேகம் செய்கின்றனர்; திக்கஜங்கள் நான்கு சமுத்திரங்களிலிருந்து கொண்டுவந்த நீரால் ஸ்நானம் நடத்துகின்றன. வேத பாராயணம், ஸ்ரீஸூக்த நினைவுடன் மங்களப் பாடல்கள், இசை-நடனம், ஸ்தோத்திரங்கள் அனைத்தும் விழாவை புனிதமாக்குகின்றன. பின்னர் தேவர்கள் ஆடைகள், ஆபரணங்கள், மங்களப் பொருட்கள் ஆகியவற்றை பரிசாக அளிக்கின்றனர். இந்தக் கதைக்கட்டத்தில் சமுத்திரன் ஸ்ரீயின் தந்தைபோல் இருந்து தகுந்த வரன் குறித்து பிரம்மாவிடம் ஆலோசிக்கிறான்; பிரம்மா “பரமேஸ்வரன் வாசுதேவனே அவளுக்குத் தகுந்த கணவன்” என்று அறிவிக்கிறார். வாக்தானம், அக்னிசாட்சியாக திருமணச் சடங்குகள் நிறைவேறுகின்றன; ஆலோசனையின்படி தர்மமும் மூர்த்தியும் பெற்றோர் நிலையிலே நிறுத்தப்படுகின்றனர். இறுதியில் தேவர்-தேவியர் தம்பதியைப் போற்றி, இந்தத் திருமணம் உலக மங்கள ஒழுங்கும் ஒற்றுமையும் என்பதற்கான மாதிரி என பக்தி ஸ்துதிகளுடன் அதிகாரம் நிறைவடைகிறது.
No shlokas available for this adhyaya yet.