Adhyaya 12

ஸ்கந்தர் கூறுகிறார்—காச்யபேய தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் ஒன்றிணைந்து பாற்கடலை மீண்டும் மந்தனம் செய்தனர். தொடக்கத்தில் சோர்வு, நிலையின்மை ஏற்பட்டது; மந்தனம் செய்பவர்கள் பலவீனமடைந்தனர், வாசுகி துன்புற்றான், மந்தரமலை நிலைபெறவில்லை. அப்போது விஷ்ணுவின் அனுமதியால் பிரத்யும்னன் தேவர்கள், அசுரர்கள், நாகராஜன் ஆகியோருள் புகுந்து வலிமை ஊட்டினார்; அனிருத்தன் இரண்டாம் மலையென மந்தரத்தை உறுதியாக நிலைநிறுத்தினார். நாராயணனின் அனுபாவத்தால் அனைவரின் களைப்பு நீங்கி சமநிலையுடன் கயிறு இழுத்தல் நடந்தது. மந்தனத்தில் இருந்து ഔஷதச் சாறு, சந்திரன், காமதேனு (ஹவிர்தானீ), வெண்மையான தெய்வக் குதிரை, ஐராவதம், பாரிஜாதம், கௌஸ்துப மணிமாலை, அப்சரஸ்கள், சுரா, சார்ங்க வில், பாஞ்சஜன்ய சங்கு ஆகிய ரத்தினங்கள் வெளிப்பட்டன. அசுரர்கள் வாருணி மற்றும் குதிரையைப் பிடித்தனர்; ஹரியின் சம்மதத்தால் இந்திரன் ஐராவதத்தை எடுத்தான்; கௌஸ்துபம், வில், சங்கு விஷ்ணுவுக்கே சென்றன; காமதேனு தவசிகளுக்கு அளிக்கப்பட்டது. பின்னர் ஸ்ரீ தாமே தோன்றி மூவுலகையும் ஒளிரச் செய்தாள்; அவளின் பிரகாசத்தால் யாரும் அணுக இயலவில்லை; கடல் அவளை “என் மகள்” எனக் கூறி ஆசனம் அளித்தது. மந்தனம் தொடர்ந்தும் அமிர்தம் தோன்றவில்லை; கருணாமயப் பெருமான் தாமே விளையாட்டாக மந்தனம் செய்தபோது பிரம்மாவும் முனிவர்களும் புகழ்ந்தனர். அப்போது தன்வந்தரி அமிர்தக் கலசத்தை ஏந்தி எழுந்து, அதை ஸ்ரீயை நோக்கி எடுத்துச் சென்றார்.