Adhyaya 2

இந்த अध्यாயத்தில் பிரம்மா மார்கசீர்ஷ விரதத்தின் விதியை கேட்கிறார்; ஸ்ரீபகவான் காலை நேரத்தில் செய்ய வேண்டிய ஒழுங்கான நடைமுறையை விளக்குகிறார். இரவின் முடிவில் எழுந்து சௌச-சுத்தி செய்து, குருவை வணங்கி, இடையறாத ஸ்மரணையைப் பேண வேண்டும்; வாக்கு-கட்டுப்பாடு மற்றும் உடல்-சுத்தியுடன் ஸஹஸ்ரநாமம் போன்ற நாமகீர்த்தனம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் நியமமான மலவிடுதல், சௌசம், ஆச்சமனம், பல் சுத்தம், ஸ்நானம் ஆகியவை விதிப்படி செய்யப்படுகின்றன. துளசி மூல மண்ணை இலைসহ மூலமந்திரம் அல்லது காயத்ரியால் அபிமந்திரித்து ஸ்நானத்தில் பயன்படுத்துதல், எடுத்த நீர் அல்லது எடுக்காத நீரால் அ஘மர்ஷண-பாவத்துடன் ஸ்நானம் செய்வது கூறப்படுகிறது. அதன் பின் தீர்த்தம் அமைத்து மந்திரத்தால் கங்கையை ஆவாஹனம் செய்ய வேண்டும்—அவளை விஷ்ணு-சம்பந்தினியாகக் கருதி ஸ்நான நேரத்தில் அவளின் பல மங்கள நாமங்களை உச்சரிக்க வேண்டும். மண்-ஸ்நான மந்திரங்களில் பூமியைப் பாபஹரிணியாகப் போற்றி, வராஹன் பூமியை உயர்த்திய நிகழ்வை நினைவூட்டுகின்றன. ஸ்நானத்திற்குப் பின் தூய வெள்ளை ஆடை, தேவர்-பித்ரு-ரிஷி தர்ப்பணம் முதலியவை, மேலும் வைஷ்ணவ ஊர்த்வபுண்ட்ரம் அணிவதற்கான விதி கூறப்படுகிறது; வர்ணத்திற்கேற்ப எண்ணிக்கை வேறுபாடு மற்றும் உடல் இடங்களில் விஷ்ணுவின் பன்னிரண்டு நாமங்களை நியாசமாக அமைத்தல் விளக்கப்படுகிறது. நடுவில் இடைவெளியுடன் சரியான திலக வடிவம் பாராட்டப்பட்டு, தவறான அணிவில் குற்றம் என எச்சரிக்கப்படுகிறது; இறுதியில் ஹரியின் சமீப்யம் (சாலோக்யம்) பெறுதலே பயன் என கூறப்படுகிறது.