रुद्राक्ष-माहात्म्य (Rudrākṣa Māhātmya — The Greatness of Rudraksha)
இந்த அத்தியாயம் ருத்ராட்சத்தின் மகிமையைக் கூறுகிறது. சிவனின் கண்ணீரிலிருந்து ருத்ராட்ச மரங்கள் தோன்றின. உலக நன்மைக்காகவும் பக்தர்களுக்கு அருள்புரியவும் இவை உருவாயின. தரிசனம், ஸ்பரிசம் மற்றும் ஜபம் மூலம் பாவங்கள் நீங்கும்.
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच । शौनकर्षे महाप्राज्ञ शिवरूपमहापते । शृणु रुद्रा क्षमाहात्म्यं समासात्कथयाम्यहम्
சூதர் கூறினார்—ஓ சௌனக வம்சத்து மகாப்ராஜ்ஞனே, சிவரூப மகாபதியே! கேள்; ருத்ர பரம்பரையில் போதிக்கப்பட்ட க்ஷமையின் மஹிமையை நான் சுருக்கமாக உரைக்கிறேன்।
Verse 2
शिवप्रियतमो ज्ञेयो रुद्रा क्षः परपावनः । दर्शनात्स्पर्शनाज्जाप्यात्सर्वपापहरः स्मृतः
ருத்ராக்ஷம் சிவனுக்கு மிகப் பிரியமானதும் பரமப் புனிதமானதும் என அறியப்பட வேண்டும். அதை காணுதல், தொடுதல், ஜபத்தில் பயன்படுத்துதல் ஆகியவற்றால் அது எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கும் என ஸ்மிருதிகள் கூறுகின்றன।
Verse 3
पुरा रुद्रा क्षमहिमा देव्यग्रे कथितो मुने । लोकोपकरणार्थाय शिवेन परमात्मना
முனிவரே, பழங்காலத்தில் உலக நலனுக்காக பரமாத்மா சிவன், ருத்ரன் சன்னிதியில் தேவியின் முன்னிலையில் க்ஷமையின் மஹிமையை உரைத்தான்।
Verse 4
शिव उवाच । शृणु देविमहेशानि रुद्रा क्षमहिमा शिवे । कथयामि तवप्रीत्या भक्तानां हितकाम्यया
சிவன் கூறினான்—தேவி, மகேசானி, சிவையே! கேள்; உன் மகிழ்ச்சிக்காகவும் பக்தர்களின் நலனைக் கருதியும் நான் ருத்ராக்ஷத்தின் மஹிமையை உரைக்கிறேன்।
Verse 5
दिव्यवर्षसहस्राणि महेशानि पुनः पुरा । तपः प्रकुर्वतस्त्रस्तं मनः संयम्य वै मम
ஹே மகேசானீ! முற்காலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான தெய்வ ஆண்டுகள் தவம் செய்தபோது என் மனம் கலங்கியது; ஆயினும், ஹே மகேஸ்வரீ, அதை நான் மீண்டும் மீண்டும் அடக்கி நிலைநிறுத்தினேன்।
Verse 6
स्वतंत्रेण परेशेन लोकोपकृतिकारिणा । लीलया परमेशानि चक्षुरुन्मीलितं मया
ஹே பரமேசானீ! சுயாதீனனும் பரம்பொருளும் உலக நலன் செய்பவனுமான பரமேசுவரன் தன் லீலையால் என் கண்களைத் திறந்தான்।
Verse 7
पुटाभ्यां चारुचक्षुर्भ्यां पतिता जलबिंदवः । तत्राश्रुबिन्दवो जाता वृक्षा रुद्रा क्षसंज्ञकाः
இறைவனின் அழகிய கண் இமைகளிலிருந்து நீர்த்துளிகள் விழுந்தன; அந்தக் கண்ணீர்த் துளிகளிலிருந்தே ‘ருத்ராக்ஷ’ எனப்படும் மரங்கள் தோன்றின।
Verse 8
स्थावरत्वमनुप्राप्य भक्तानुग्रहकारणात् । ते दत्ता विष्णुभक्तेभ्यश्चतुर्वर्णेभ्य एव च
பக்தர்களுக்கு அருள் செய்யும் பொருட்டு நிலைபெற்ற (புனிதச் சின்ன) நிலையை அடைந்து, அவை விஷ்ணு பக்தர்களுக்கும், நான்கு வர்ணத்தாருக்கும் வழங்கப்பட்டன।
Verse 9
भूमौ गौडोद्भवांश्चक्रे रुद्रा क्षाञ्छिववल्लभान् । मथुरायामयोध्यायां लंकायां मलये तथा
பூமியில் ருத்ரர்கள், கௌட தேசத்தில் பிறந்த சிவபிரிய அரசர்களை உருவாக்கினர்; அதுபோல மதுரா, அயோத்தி, லங்கா மற்றும் மலயப் பகுதியில் கூட (சிவனுக்கு அருமையான ஆட்சியாளர்களை நிறுவினர்)।
Verse 10
सह्याद्रौ च तथा काश्यां दशेष्वन्येषु वा तथा । परानसह्यपापौघभेदनाञ्छ्रुतिनोदनात्
சஹ்ய மலைத்தொடரிலோ காசியிலோ, அல்லது மற்ற பத்து புனிதத் தலங்களிலோ—திருக்கேள்வி மற்றும் பாராயணத்தின் தூண்டுவலிமையால் தாங்கமுடியாத பாவக் குவியல்களும் உடைந்து சிதறி அழிகின்றன.
Verse 11
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा जाता ममाज्ञया । रुद्रा क्षास्ते पृथिव्यां तु तज्जातीयाः शुभाक्षकाः
பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்ரர்—இவர்கள் என் ஆணையால் தோன்றினர். அதுபோல பூமியில் ருத்ராட்ச மணிகளும் அதே மூலத்திலிருந்து, ருத்ரன் பிறப்பித்த ‘சுபநேத்திர’ வடிவாக வெளிப்பட்டன.
Verse 12
श्वेतरक्ताः पीतकृष्णा वर्णाज्ञेयाः क्रमाद्बुधैः । स्वजातीयं नृभिर्धार्यं रुद्रा क्षं वर्णतः क्रमात्
ஞானிகள் ருத்ராட்ச மணிகளின் நிறங்களை வரிசையாக வெள்ளை, சிவப்பு, மஞ்சள், கருப்பு என்று—நான்கு வர்ணங்களுக்கேற்ப—அறிவார்கள். ஆகவே மனிதர் தம் வர்ணத்திற்குரிய வரிசைப்படி ருத்ராட்சத்தை அணிய வேண்டும்.
Verse 13
वर्णैस्तु तत्फलं धार्यं भुक्तिमुक्तिफलेप्सुभिः । शिवभक्तैर्विशेषेण शिवयोः प्रीतये सदा
ஆகையால் இன்பமும் முக்தியும் எனும் பலனை நாடுவோர் விதிப்படி அந்தப் புனிதச் சின்னத்தைத் தரிக்க வேண்டும். குறிப்பாக சிவபக்தர்கள் சிவன்–சிவையின் நித்தியப் பிரீதிக்காக எப்போதும் அதைத் தரிக்க வேண்டும்.
Verse 14
ॐ ह्रीं नमः १ ॐ नमः २ ॐ क्लीं नमः ३ ॐ ह्रीं नमः ४ ॐ ह्रीं नमः ५ ॐ ह्रीं हुं नमः ६ ॐ हुंनमः ७ ॐ हुं नमः ८ ॐ ह्रीं हुं नमः ९ ॐ ह्रीं नमः नमः १० ॐ ह्रीं हुं नमः ११ ॐ क्रौं क्षौं रौं नमः १२ ॐ ह्रीं नमः १३ ॐ नम
இந்த பீஜமந்திரங்களால் மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம் செய்து பூஜையும் ந்யாசமும் செய்ய வேண்டும்—“ஓம் ஹ்ரீம் நமः”, “ஓம் நமः”, “ஓம் க்லீம் நமः”, “ஓம் ஹ்ரீம் ஹும் நமः”, “ஓம் க்ரௌம் க்ஷௌம் ரௌம் நமः”; லிங்கத்திலும் தன் உடல்-சைதன்யத்திலும் விஸ்வேஸ்வர சிவனை ஆவாஹனம் செய்து வழிபட வேண்டும்।
Verse 15
अधमं चणमात्रं स्यात्प्रक्रियैषा परोच्यते । शृणु पार्वति सुप्रीत्या भक्तानां हितकाम्यया
இந்த முறையின் மிகச் சிறிய பகுதியே—even ஒரு தானியளவு மட்டுமே இருந்தாலும்—மிக உயர்ந்த பலன் தருவதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஓ பார்வதி! மகிழ்ச்சியுடன் கேள்; பக்தர்களின் நலனைக் கருதி நான் இதை உரைக்கிறேன்.
Verse 16
बदरीफलमात्रं च यत्स्यात्किल महेश्वरि । तथापि फलदं लोके सुखसौभाग्यवर्द्धनम्
ஹே மகேஸ்வரி, அர்ப்பணம் வெறும் பதரிப் பழ அளவாக இருந்தாலும், அது இவ்வுலகில் பலன் தருவதாகி இன்பமும் நல்வாழ்வும் பெருகச் செய்கிறது।
Verse 17
धात्रीफलसमं यत्स्यात्सर्वारिष्टविनाशनम् । गुंजया सदृशं यत्स्यात्सर्वार्थफलसाधनम्
ஆமலகி (தாத்ரீ) பழ அளவுள்ள (ருத்ராட்சம்) எல்லா அபாயங்களையும் அழிக்கும்; குஞ்சா விதை அளவுள்ளதோ எல்லா வேண்டிய நோக்கங்களின் பலனையும் நிறைவேற்றும்।
Verse 18
यथा यथा लघुः स्याद्वै तथाधिकफलप्रदम् । एकैकतः फलं प्रोक्तं दशांशैरधिकं बुधैः
உண்மையாகவே, அனுஷ்டானம் எவ்வளவு எளிமையாயிருக்கிறதோ அவ்வளவு உயர்ந்த பலனை அளிக்கும். ஞானிகள் கூறுவது: ஒவ்வொரு படியிலும் பலன் பத்திலொரு பங்கு கூடுதலாக வளர்கிறது।
Verse 19
रुद्रा क्षधारणं प्रोक्तं पापनाशनहेतवे । तस्माच्च धारणी यो वै सर्वार्थसाधनो ध्रुवम्
ருத்ராட்சம் அணிதல் பாவநாசத்திற்கான காரணமாக கூறப்பட்டுள்ளது. ஆகவே யார் உண்மையாய் ருத்ராட்சத்தை அணிகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக எல்லா தர்மோचित இலக்குகளையும் நிறைவேற்றுவார்.
Verse 20
यथा च दृश्यते लोके रुद्रा क्षफलदः शुभः । न तथा दृश्यतेऽन्या च मालिका परमेश्वरि
ஓ பரமேஸ்வரி! இந்த உலகில் மங்களமான ருத்ராட்சம் பலன் அளிப்பதாக எவ்வாறு காணப்படுகிறதோ, அவ்வாறு வேறு எந்த மாலையும் பலன் தருவதாகக் காணப்படுவதில்லை.
Verse 21
समाः स्निग्धा दृढाः स्थूलाः कंटकैः संयुताः शुभाः । रुद्रा क्षाः कामदा देवि भुक्तिमुक्तिप्रदाः सदा
ஓ தேவி! சமமான, மினுமினுப்பான, உறுதியான, பெரிய, மங்களமான—இயற்கையான முள் போன்ற கோடுகள்/உயர்வுகளுடன் கூடிய ருத்ராட்சங்கள் விருப்பங்களை நிறைவேற்றி, எப்போதும் போகமும் மோட்சமும் அளிக்கும்.
Verse 22
क्रिमिदुष्टं छिन्नभिन्नं कंटकैर्हीनमेव च । व्रणयुक्तमवृत्तं च रुद्रा क्षान्षड्विवर्जयेत्
ருத்ராட்சங்களில் ஆறு வகைகளைத் தவிர்க்க வேண்டும்—புழுக்களால் கெட்டவை, வெட்டப்பட்டவை அல்லது பிளந்தவை, இயற்கை முள் போன்ற கோடுகள்/உயர்வுகள் இல்லாதவை, காயம்/கறை உள்ளவை, மேலும் சரியாக வட்டமில்லாதவை.
Verse 23
स्वयमेव कृतद्वारं रुद्रा क्षं स्यादिहोत्तमम् । यत्तु पौरुषयत्नेन कृतं तन्मध्यमं भवेत्
இந்த உலகில் தானாகவே உருவான துளை (வாசல்) கொண்ட ருத்ராட்சம் சிறந்ததாகும். ஆனால் மனித முயற்சியால் துளையிடப்பட்டது நடுத்தரமானதாகக் கருதப்படுகிறது.
Verse 24
रुद्रा क्षधारणं प्राप्तं महापातकनाशनम् । रुद्र संख्याशतं धृत्वा रुद्र रूपो भवेन्नरः
ருத்ராட்சம் அணிதல் மகாபாதகங்களை அழிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. ருத்ர எண்ணிக்கையின்படி நூறு ருத்ராட்சங்களை அணிந்தவன் ருத்ர-ஸ்வரூபம் பெறுவான்।
Verse 25
इति श्रीशिवमहापुराणे प्रथमायां विद्येश्वरसंहितायां साध्यसाधनखण्डे रुद्रा क्षमहात्म्यवर्णनोनाम पञ्चविंशोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீசிவமஹாபுராணத்தின் முதல் வித்யேஸ்வரஸம்ஹிதையின் சாத்யசாதனகண்டத்தில் ‘ருத்ராட்ச மகாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் இருபத்தைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।
Verse 26
शतार्द्धेन युतैः पंचशतैर्वै मुकुटं मतम् । रुद्रा क्षैर्विरचेत्सम्यग्भक्तिमान्पुरुषो वरः
ஐந்நூறு ருத்ராட்ச மணிகளுடன் மேலும் அரைநூறு சேர்த்து முக்குடம் செய்ய வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. பக்தியுடைய உயர்ந்தவர் அதை ருத்ராட்சங்களாலேயே முறையாக அமைக்க வேண்டும்.
Verse 27
त्रिभिः शतैः षष्टियुक्तैस्त्रिरावृत्त्या तथा पुनः । रुद्रा क्षैरुपवीतं व निर्मीयाद्भक्तितत्परः
மூன்றுநூற்று அறுபது ருத்ராட்ச மணிகளை மூன்று சுற்றுகளாக (மும்மடங்கு நூலாக) அமைத்து உபவீதம் செய்ய வேண்டும். பக்தியில் நிலைத்தவர் அதை முறையாக உருவாக்க வேண்டும்.
Verse 28
शिखायां च त्रयं प्रोक्तं रुद्र क्षाणां महेश्वरि । कर्णयोः षट् च षट्चैव वामदक्षिणयोस्तथा
மகேஸ்வரியே, ருத்ராட்சங்களில் சிகையில் மூன்று அணிய வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது; மேலும் காதுகளில் இடமும் வலமும்—தலா ஆறு ஆறு அணிய வேண்டும்.
Verse 29
शतमेकोत्तरं कंठे बाह्वोर्वै रुद्र संख्यया । कूर्परद्वारयोस्तत्र मणिबंधे तथा पुनः
கழுத்தில் நூற்றொன்று மணிகளுடைய மாலையை அணிய வேண்டும். இரு புயங்களிலும் ருத்ர-எண்ணிக்கையின்படி, முழங்கைச் சந்திகளருகிலும் மீண்டும் மணிக்கட்டுகளிலும் அணிய வேண்டும்.
Verse 30
उपवीते त्रयं धार्यं शिवभक्तिरतैर्नरैः । शेषानुर्वरितान्पंच सम्मितान्धारयेत्कटौ
சிவபக்தியில் ஈடுபட்ட ஆண்கள் மூன்று உபவீதங்களை அணிய வேண்டும். மீதமுள்ள ஐந்தை விதிப்படி அளந்து தயாரித்து இடுப்பில் அணிய வேண்டும்.
Verse 31
एतत्संख्या धृता येन रुद्रा क्षाः परमेश्वरि । तद्रू पं तु प्रणम्यं हि स्तुत्यं सर्वैर्महेशवत्
ஓ பரமேஸ்வரி! இவ்வெண்ணிக்கையில் அணியப்படும் ருத்ராட்சங்களால் எவ்வுருவம் பெறப்படுகிறதோ, அது மகேஸ்வரனைப் போல அனைவராலும் வணங்கத்தக்கதும் போற்றத்தக்கதும் ஆகும்.
Verse 32
एवंभूतं स्थितं ध्याने यदा कृत्वासनैर्जनम् । शिवेति व्याहरंश्चैव दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते
ஒருவன் முறையாக ஆசனத்தில் அமர்ந்து இத்தகைய தியானநிலையிலே நிலைத்து, மீண்டும் மீண்டும் “சிவ” என்று உச்சரித்தால், சிவதரிசனம் பெற்று பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்.
Verse 33
शतादिकसहस्रस्य विधिरेष प्रकीर्तितः । तदभावे प्रकारोन्यः शुभः संप्रोच्यते मया
நூறுகள், ஆயிரங்கள் (ஜபம்) செய்வதற்கான இந்த விதி கூறப்பட்டது. அது இயலாவிடில், நான் இப்போது மற்றொரு மங்களமான முறையை விளக்குகிறேன்.
Verse 34
शिखायामेकरुद्रा क्षं शिरसा त्रिंशतं वहेत् । पंचाशच्च गले दध्याद्बाह्वोः षोडश षोडश
சிகையில் ஒரு ருத்ராட்சம் தரிக்க வேண்டும். தலையில் முப்பது, கழுத்தில் ஐம்பது, இரு புயங்களிலும் பதினாறு பதினாறு ருத்ராட்சங்களை அணிய வேண்டும்।
Verse 35
मणिबंधे द्वादशद्विस्कंधे पंचशतं वहेत् । अष्टोत्तरशतैर्माल्यमुपवीतं प्रकल्पयेत्
மணிபந்தத்தில் (மணிக்கட்டில்) பன்னிரண்டு ருத்ராட்சம் அணிய வேண்டும்; மேற்புயங்களில் ஐந்நூறு தரிக்க வேண்டும். மேலும் நூற்று எட்டு ருத்ராட்சங்களால் மாலையும் உபவீதமும் அமைத்து அணிய வேண்டும்।
Verse 36
एवं सहस्ररुद्रा क्षान्धारयेद्यो दृढव्रतः । तं नमंति सुराः सर्वे यथा रुद्र स्तथैव सः
இவ்வாறு உறுதியான விரதத்துடன் ஆயிரம் ருத்ராட்சங்களை தரிப்பவனை எல்லாத் தேவர்களும் வணங்குவர்; அவனும் ருத்ரனுக்கு ஒப்பானவனாகிறான்।
Verse 37
एकं शिखायां रुद्रा क्षं चत्वारिंशत्तु मस्तके । द्वात्रिंशत्कण्ठदेशे तु वक्षस्यष्टोत्तरं शतम्
சிகையில் ஒரு ருத்ராட்சம் அணிய வேண்டும்; தலையில் நாற்பது, கந்தப் பகுதியில் முப்பத்திரண்டு, மார்பில் நூற்று எட்டு ருத்ராட்சங்களை தரிக்க வேண்டும்।
Verse 38
एकैकं कर्णयोः षट्षड्बाह्वोः षोडश षोडश । करयोरविमानेन द्विगुणेन मुनीश्वर
முனீஸ்வரரே! இரு காதுகளுக்கு தலா ஒன்று; இரு புயங்களுக்கு தலா ஆறு; பிற அங்கங்களுக்கு தலா பதினாறு; இரு கைகளுக்கு அதின் இரட்டிப்பு—இதுவே சரியான ஒழுங்கு.
Verse 39
संख्या प्रीतिर्धृता येन सोपि शैवजनः परः । शिववत्पूजनीयो हि वंद्यस्सर्वैरभीक्ष्णशः
எண்ணிக்கை விதியுடன் கூடிய பக்தியை உறுதியாகக் காத்தவன் பரம சைவன். அவன் சிவனைப் போலவே பூஜிக்கத் தக்கவன்; அனைவராலும் மீண்டும் மீண்டும் வணங்கத்தக்கவன்.
Verse 40
शिरसीशानमंत्रेण कर्णे तत्पुरुषेण च । अघोरेण गले धार्यं तेनैव हृदयेपि च
ஈசான மந்திரத்தால் தலை மீது தொடந்து புனிதப்படுத்துக; தத்புருஷ மந்திரத்தால் இரு காதுகளையும். அகோர மந்திரத்தால் கழுத்தில் தாரணம் செய்து, அதே அகோர மந்திரத்தால் இதயத்திலும் ந்யாசம் செய்யுக।
Verse 41
अघोरबीजमंत्रेण करयोर्धारयेत्सुधीः । पंचदशाक्षग्रथितां वामदेवेन चोदरे
ஞானி சாதகர் அகோர பீஜமந்திரத்தால் இரு கைகளிலும் தாரணம்/ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். மேலும் வாமதேவ மந்திரத்தால் பதினைந்து எழுத்துகளால் நெய்யப்பட்ட மந்திரத்தை வயிற்றில் நிறுவ வேண்டும்।
Verse 42
पंच ब्रह्मभिरंगश्च त्रिमालां पंचसप्त च । अथवा मूलमंत्रेण सर्वानक्षांस्तुधारयेत्
பஞ்சபிரம்ம மந்திரங்களால் அபிமந்திரித்து உடலங்கங்களில் ருத்ராட்சம் தாரணம் செய்ய வேண்டும். மூன்று மாலைகள்—அல்லது ஐந்து, ஏழு—தாரணம் செய்யலாம். அல்லது மூலமந்திரத்தால் எல்லா ருத்ராட்சங்களையும் சுத்தி செய்து தாரணம் செய்ய வேண்டும்।
Verse 43
मद्यं मांसं तु लशुनं पलाण्डुं शिग्रुमेव च । श्लेष्मांतकं विड्वराहं भक्षणे वर्जयेत्ततः
ஆகையால் மதுபானம், மாமிசம், பூண்டு, வெங்காயம், முருங்கை மற்றும் கபம் பெருக்கும், அசுத்தமெனக் கருதப்படும் உணவுகள்—பன்றிமாமிசம் முதலியவை—உண்ணுதலை விலக்க வேண்டும்; சிவபூஜைக்குத் தேகம்-மனம் தூய்மையாய் நிலைக்க.
Verse 44
छिन्नं खंडितं भिन्नं विदीर्ण । ततो वैश्यैर्धार्यं प्रतिदिवसभावश्यकमहो तथा कृष्णं शूद्रै ः श्रुतिगदितमार्गोयमगजे
அது வெட்டப்பட்டாலும், உடைந்தாலும், துண்டுகளாகினாலும், பிளந்தாலும்—அப்போது வைசியர்கள் அதை தினசரி அவசியக் கடமையாகக் கொண்டு மீண்டும் புதுப்பித்து முறையாகத் தரிக்க வேண்டும். மேலும், ஹே அகஜ (கணேசா), சூத்ரர்களும் ஸ்ருதியில் கூறப்பட்ட மார்க்கத்தைப் பின்பற்றி அதன் எளிய ‘கிருஷ்ண’ (சாதாரண) வடிவத்தைத் தரிக்க வேண்டும்.
Verse 45
वर्णी वनी गृहयतीर्नियमेन दध्यादेतद्र हस्यपरमो न हि जातु तिष्ठेत् । रुद्रा क्षधारणमिदं सुकृतैश्च लभ्यं त्यक्त्वेदमेतदखिलान्नरकान्प्रयांति
பிரம்மச்சாரி, வானப்ரஸ்தன், கிருஹஸ்தன், யதி—அனைவரும் நியமத்துடன் ருத்ராக்ஷத்தைத் தரிக்க வேண்டும். இந்த பரம ரகசியத்தில் நிலைத்தவன் அதை ஒருபோதும் கைவிடக் கூடாது. ருத்ராக்ஷ-தாரணம் மகாபுண்ணியத்தால் மட்டுமே கிடைக்கும்; அதைத் துறப்போர் எல்லா நரகங்களிலும் வீழ்வர்.
Verse 46
आदावामलकात्स्वतो लघुतरा रुग्णास्ततः कंटकैः संदष्टाः कृमिभिस्तनूपकरणच्छिद्रे ण हीनास्तथा । धार्या नैव शुभेप्सुभिश्चणकवद्रुद्रा क्षमप्यंततो रुद्रा क्षोमम लिंगमंगलमुमे सूक्ष्मं प्रशस्तं सदा
ஹே உமா! தொடக்கத்திலேயே இயல்பாக மிக இலகுவானது, பின்னர் நோயுற்றது, முள்ளால் குத்தப்பட்ட/கிழிக்கப்பட்டது, புழுக்கள் தின்றது, அல்லது கருவியின் துளையால் குறைந்தது—இத்தகைய ருத்ராக்ஷ மணிகளை நன்மை நாடுவோர் கடலைப்பருப்பைப் போலவும் தரிக்கக் கூடாது. ஆனால் குறையற்ற, பிழையற்ற, நுண்ணிய, அழகாக அமைந்த ருத்ராக்ஷம் சிவலிங்க ஆராதனைக்கு எப்போதும் மங்களகரமெனப் புகழப்படுகிறது.
Verse 47
सर्वाश्रमाणां वर्णानां स्त्रीशूद्रा णां शिवाज्ञया । धार्याः सदैव रुद्रा क्षा यतीनां प्रणवेन हि
சிவனின் ஆணையின்படி எல்லா ஆசிரமங்களும் வர்ணங்களும் சேர்ந்தோர்—பெண்களும் சூத்ரர்களும் உட்பட—எப்போதும் ருத்ராட்சம் அணிய வேண்டும். யதிகள் அதை பிரணவம் (ஓம்) கொண்டு புனிதப்படுத்தி அணிய வேண்டும்.
Verse 48
दिवा बिभ्रद्रा त्रिकृतै रात्रौ विभ्रद्दिवाकृतैः । प्रातर्मध्याह्नसायाह्ने मुच्यते सर्वपातकैः
பகலில் மும்முறை விதிப்படி அணிந்து, இரவில் பகல் விதிப்படியே அணிவோர்—விடியல், நண்பகல், மாலை—எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவர்.
Verse 49
ये त्रिपुण्ड्रधरा लोके जटाधारिण एव ये । ये रुद्रा क्षधरास्ते वै यमलोकं प्रयांति न
இந்த உலகில் திரிபுண்ட்ரம் அணிபவர்கள், ஜடாமுடி தரிப்பவர்கள், மேலும் ருத்ராட்சம் அணிபவர்கள்—அத்தகைய பக்தர்கள் உண்மையிலேயே யமலோகத்திற்குச் செல்லார்.
Verse 50
रुद्रा क्षमेकं शिरसा बिभर्ति तथा त्रिपुण्ड्रं च ललाटमध्ये । पंचाक्षरं ये हि जपंति मंत्रं पूज्या भवद्भिः खलु ते हि साधवः
தலையில் ஒரு ருத்ராட்சம் அணிந்து, நெற்றியின் நடுவில் திரிபுண்ட்ரம் தரித்து, பஞ்சாட்சர மந்திரத்தை ஜபிப்போர்—அவர்கள் உண்மையிலேயே சாதுப் பக்தர்கள்; அவர்கள் உங்கள் வணக்கத்திற்குரியவர்கள்.
Verse 51
यस्याण्गे नास्ति रुद्रा क्षस्त्रिपुण्ड्रं भालपट्टके । मुखे पंचाक्षरं नास्ति तमानय यमालयम्
எவருடைய உடலில் ருத்ராட்சம் இல்லை, எவருடைய நெற்றியில் திரிபுண்ட்ரம் இல்லை, எவருடைய வாயில் பஞ்சாட்சரி இல்லை—அவரை யமாலயத்திற்குக் கொண்டு வாருங்கள்.
Verse 52
ज्ञात्वा ज्ञात्वा तत्प्रभावं भस्मरुद्रा क्षधारिणः । ते पूज्याः सर्वदास्माकं नो नेतव्याः कदाचन
அதன் சக்தியின் மகிமையை மீண்டும் மீண்டும் அறிந்து, பஸ்மமும் ருத்ராட்சமும் அணிபவர்கள் எப்போதும் எங்களுக்கு வணக்கத்திற்குரியவர்கள்; அவர்களை ஒருபோதும் இழுத்துச் செல்லக் கூடாது।
Verse 53
एवमाज्ञापयामास कालोपि निजकिण्करान् । तथेति मत्त्वा ते सर्वे तूष्णीमासन्सुविस्मिताः
இவ்வாறு காலனும் தன் பணியாளர்களுக்கு ஆணையிட்டான். ‘அப்படியே’ என்று எண்ணி அவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த வியப்புடன் மௌனமாயிருந்தனர்।
Verse 54
अत एव महादेवि रुद्रा क्षोत्यघनाशनः । तद्धरो मत्प्रियः शुद्धोऽत्यघवानपि पार्वति
ஆகையால், ஓ மகாதேவி! ருத்ராட்சம் பாவநாசி. அதை அணிபவன் எனக்கு பிரியமானவன்; ஓ பார்வதி, மிகப் பெரிய பாவியும் தூய்மையடைகிறான்।
Verse 55
हस्ते बाहौ तथा मूर्ध्नि रुद्रा क्षं धारयेत्तु यः । अवध्यः सर्वभूतानां रुद्र रूपी चरेद्भुवि
யார் கைகளிலும், புஜங்களிலும், தலைமேலும் ருத்ராட்சத்தை அணிகிறாரோ, அவர் எல்லா உயிர்களாலும் காயப்படாதவராய், ருத்ரரூபம் தாங்கி பூமியில் உலாவுகிறார்.
Verse 56
सुरासुराणां सर्वेषां वंदनीयः सदा स वै । पूजनीयो हि दृष्टस्य पापहा च यथा शिवः
அவர் தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் எப்போதும் வணங்கத்தக்கவர். அவரைக் கண்ட மாத்திரத்தில் அவர் பூஜ்யராய், சிவனைப் போல பாவநாசகராவார்.
Verse 57
ध्यानज्ञानावमुक्तोपि रुद्रा क्षं धारयेत्तु यः । सर्वपापविनिर्मुक्तः स याति परमां गतिम्
தியானமும் ஞானமும் இல்லாதவராயினும், ருத்ராட்சம் அணிபவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, சிவபிரசாதத்தால் பரமகதியை அடைவார்।
Verse 58
रुद्रा क्षेण जपन्मन्त्रं पुण्यं कोटिगुणं भवेत् । दशकोटिगुणं पुण्यं धारणाल्लभते नरः
ருத்ராட்ச மாலையால் மந்திரம் ஜபித்தால் புண்ணியம் கோடி மடங்கு பெருகும்; ருத்ராட்சம் அணிந்திருப்பதாலேயே மனிதன் பத்து கோடி மடங்கு புண்ணியம் பெறுவான்।
Verse 59
यावत्कालं हि जीवस्य शरीरस्थो भवेत्स वै । तावत्कालं स्वल्पमृत्युर्न तं देवि विबाधते
ஜீவன் உண்மையாக உடலில் நிலைபெற்றிருக்கும் வரையில், ஓ தேவி, அந்த அளவு காலம் அகாலமரணம் அவனை ஒருபோதும் துன்புறுத்தாது।
Verse 60
त्रिपुंड्रेण च संयुक्तं रुद्रा क्षाविलसांगकम् । मृत्युंजयं जपंतं च दृष्ट्वा रुद्र फलं लभेत्
புனித விபூதியின் திரிபுண்ட்ரம் அணிந்து, ருத்ராட்ச மணிகளால் அங்கங்கள் அழகுபெற்று, ம்ருத்யுஞ்ஜய மந்திர ஜபத்தில் ஈடுபடும் பக்தனைப் பார்த்தால் ருத்ரனின் பலன் (அருள்-பலன்) கிடைக்கும்।
Verse 61
पंचदेवप्रियश्चैव सर्वदेवप्रियस्तथा । सर्वमन्त्राञ्जपेद्भक्तो रुद्रा क्षमालया प्रिये
ஓ பிரியே, ருத்ராட்ச மாலையுடன் மந்திர ஜபம் செய்கிற பக்தன் பஞ்சதேவர்க்கும் பிரியனாகவும், எல்லா தேவர்க்கும் பிரியனாகவும் ஆகிறான்; அந்த ருத்ராட்ச மாலையாலேயே அவன் எல்லா மந்திரங்களின் ஜபத்தையும் வெற்றிகரமாகச் செய்யலாம்।
Verse 62
विष्ण्वादिदेवभक्ताश्च धारयेयुर्न संशयः । रुद्र भक्तो विशेषेण रुद्रा क्षान्धारयेत्सदा
விஷ்ணு முதலிய தேவர்களின் பக்தர்களும் சந்தேகமின்றி அவற்றை அணியலாம். ஆனால் ருத்ரபக்தன் குறிப்பாக எப்போதும் ருத்ராட்ச மணிகளை அணிய வேண்டும்.
Verse 63
रुद्रा क्षा विविधाः प्रोक्तास्तेषां भेदान्वदाम्यहम् । शृणु पार्वति सद्भक्त्या भुक्तिमुक्तिफलप्रदान्
ருத்ராட்சங்கள் பலவகையென கூறப்பட்டுள்ளன; அவற்றின் வேறுபாடுகளை இப்போது நான் உரைக்கிறேன். பார்வதியே, உண்மைப் பக்தியுடன் கேள்—அவை போகமும் மோட்சமும் தரும் பலன்களை அளிப்பவை.
Verse 64
एकवक्त्रः शिवः साक्षाद्भुक्तिमुक्तिफलप्रदः । तस्य दर्शनमात्रेण ब्रह्महत्या व्यपोहति
ஒருமுக சிவன் சாட்சாத் பரபிரம்மமே; போகமும் மோட்சமும் தரும் பலனளிப்பவன். அவனை ஒருமுறை தரிசித்தாலே பிராமணஹத்தி பாவமும் அகலும்.
Verse 65
यत्र संपूजितस्तत्र लक्ष्मीर्दूरतरा न हि । नश्यंत्युपद्र वाः सर्वे सर्वकामा भवंति हि
எங்கு சிவன் முறையாகப் பூஜிக்கப்படுகிறானோ அங்கு லக்ஷ்மி ஒருபோதும் தூரமில்லை. அங்கே எல்லா துன்பங்களும் அழிந்து, எல்லா நற்காமனைகளும் நிறைவேறும்.
Verse 66
द्विवक्त्रो देवदेवेशस्सर्वकामफलप्रदः । विशेषतः स रुद्रा क्षो गोवधं नाशयेद्द्रुतम्
இருமுக தேவதேவேசன் எல்லாக் காமங்களுக்கும் பலன் அளிப்பவன். குறிப்பாக அந்த ருத்ராட்சம் கோவதப் பாவத்தை விரைவில் அழிக்கும்.
Verse 67
त्रिवक्त्रो यो हि रुद्रा क्षः साक्षात्साधनदस्सदा । तत्प्रभावाद्भवेयुर्वै विद्याः सर्वाः प्रतिष्ठिताः
மூன்று முகங்களுடைய ருத்ராட்சம் எப்போதும் நேரடியாக சாதனையை அருள்வதாகும். அதன் பிரபாவத்தால் சாதகனில் எல்லா வித்யைகளும் உறுதியாக நிலைபெறும்.
Verse 68
चतुर्वक्त्रः स्वयं ब्रह्मा नरहत्यां व्यपोहति । दर्शनात्स्पर्शनात्सद्यश्चतुर्वर्गफलप्रदः
நான்கு முகங்களுடைய ருத்ராட்சம், நரஹத்தி பாவத்தையும் (பிராமணஹத்தி) தானே பிரம்மாவும் நீக்குவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. இதன் தரிசனமும் ஸ்பரிசமும் உடனே நான்கு புருஷார்த்தங்களின்—தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம்—பலனை அளிக்கும்.
Verse 69
पंचवक्त्रः स्वयं रुद्र ः कालाग्निर्नामतः प्रभुः । सर्वमुक्तिप्रदश्चैव सर्वकामफलप्रदः
ஐந்துமுகத்தரான ருத்ரன் தாமே ‘காலாக்னி’ எனப் புகழ்பெற்ற இறைவன். அவர் எல்லாவித முக்தியையும் அருளி, நீதியான எல்லா விருப்பங்களின் பலனையும் வழங்குவார்.
Verse 70
अगम्यागमनं पापमभक्ष्यस्य च भक्षणम् । इत्यादिसर्वपापानि पंचवक्त्रो व्यपोहति
அணுகக் கூடாததை அணுகுதல், உண்ணக் கூடாததை உண்ணுதல்—இத்தகைய எல்லாப் பாவங்களையும் பஞ்சவக்த்ரர் (ஐந்துமுக சிவன்) அகற்றுவார்.
Verse 71
षड्वक्त्रः कार्तिकेयस्तुधारणाद्दक्षिणे भुजे । ब्रह्महत्यादिकैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः
வலது புயத்தில் அணிந்தால் (பக்தன்) ஆறுமுக கார்த்திகேயனைப் போன்ற பாக்கியம் பெறுவான்; பிரம்மஹத்த்யா முதலான பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்—இதில் ஐயமில்லை.
Verse 72
सप्तवक्त्रो महेशानि ह्यनंगो नाम नामतः । धारणात्तस्य देवेशिदरिद्रो पीश्वरो भवेत्
ஏ மகேசானி, ‘அனங்க’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்ற ஏழுமுக மகேஸ்வரன் உள்ளான். ஏ தேவேசி, அந்த தெய்வ நாமத்தை மனத்தில் தாரணை செய்தால் வறியவனும் செல்வமும் ஆட்சிச் சக்தியும் உடைய ஆண்டவனாகிறான்.
Verse 73
रुद्रा क्षश्चाष्टवक्त्रश्च वसुमूर्तिश्च भैरवः । धारणात्तस्य पूर्णायुर्मृतो भवति शूलभृत्
ருத்ராட்சம், அஷ்டமுகன், வசுமூர்த்தி, பைரவன்—இவை சூலதாரி ஆண்டவனின் நாம-ரூபங்கள். அந்த ருத்ராட்சத்தை அணிந்தால் ஆயுள் தீர்ந்தவனும் மீண்டும் முழு ஆயுளைப் பெறுவான்.
Verse 74
भैरवो नववक्त्रश्च कपिलश्च मुनिः स्मृतः । दुर्गा वात दधिष्ठात्री नवरूपा महेश्वरी
அவன் பைரவனாகவும், ஒன்பதுமுகனாகவும், கபில முனிவனாகவும் நினைக்கப்படுகிறான். அவள் துர்கை—வாதம் (பிராணவாயு) என்பதின் அதிஷ்டாத்ரி, தாங்கி-போஷிப்பவள், ஒன்பது ரூபங்களில் விளங்கும் மகேஸ்வரி.
Verse 75
तं धारयेद्वामहस्ते रुद्रा क्षं भक्तितत्परः । सर्वेश्वरो भवेन्नूनं मम तुल्यो न संशयः
பக்தியில் ஒருமுகமாக இருந்து அந்த ருத்ராட்சத்தை இடது கையில் அணிந்தால், அவன் நிச்சயமாக எல்லோருக்கும் ஆண்டவனாகிறான்; என்னைப் போன்றவனாகிறான்—இதில் ஐயமில்லை.
Verse 76
दशवक्त्रो महेशानि स्वयं देवो जनार्दनः । धारणात्तस्य देवेशि सर्वान्कामानवाप्नुयात्
ஏ மகேசானி, ஜனார்தன தேவன் தானே தசமுகன். ஏ தேவேசி, அதனைத் தாரணை/அணிதல் செய்தால் மனிதன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான்.
Verse 77
एकादशमुखो यस्तु रुद्रा क्षः परमेश्वरि । स रुद्रो धारणात्तस्य सर्वत्र विजयी भवेत्
ஓ பரமேஸ்வரி! பதினொன்று முகங்களுடைய ருத்ராட்சம் சாட்சாத் ருத்ரனே; அதை அணிந்தால் மனிதன் எங்கும் வெற்றி பெறுவான்.
Verse 78
द्वादशास्यं तु रुद्रा क्षं धारयेत्केशदेशके । आदित्याश्चैव ते सर्वेद्वादशैव स्थितास्तथा
பன்னிரண்டு முகங்களுடைய ருத்ராட்சத்தை கேசதேசத்தில் (தலையில்) அணிய வேண்டும். அதில் பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள்—பன்னிருவரும்—அவ்வாறே உறைகின்றனர்.
Verse 79
त्रयोदशमुखो विश्वेदेवस्तद्धारणान्नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सौभाग्यं मंगलंलभेत्
பதின்மூன்று முகங்களுடைய விஸ்வேதேவனை இவ்வாறு தியானித்து தாரணை செய்தால் மனிதன் அவரை அடைகிறான். அந்தத் தாரணையால் எல்லா நற்காமங்களும் நிறைவேறி, சௌபாக்யமும் மங்களமும் பெறுவான்.
Verse 80
चतुर्दशमुखो यो हि रुद्रा क्षः परमः शिवः । धारयेन्मूर्ध्नि तं भक्त्या सर्वपापं प्रणश्यति
பதினான்கு முகங்களுடைய ருத்ராட்சமே சாட்சாத் பரம சிவன். யார் பக்தியுடன் அதைத் தலையில் அணிகிறாரோ, அவருடைய எல்லாப் பாவங்களும் அழிகின்றன.
Verse 81
इति रुद्रा क्षभेदा हि प्रोक्ता वै मुखभेदतः । तत्तन्मंत्राञ्छृणु प्रीत्या क्रमाच्छैल्लेश्वरात्मजे
இவ்வாறு முக வேறுபாட்டின்படி ருத்ராட்சங்களின் வகைகள் கூறப்பட்டன. இப்போது, மலைநாதனின் அருமை மகளே, ஒவ்வொன்றிற்குரிய மந்திரங்களை வரிசையாக அன்புடன் கேள்.
Verse 82
भक्तिश्रद्धा युतश्चैव सर्वकामार्थसिद्धये । रुद्रा क्षान्धारयेन्मंत्रैर्देवनालस्य वर्जितः
பக்தி, ஸ்ரத்தையுடன் இருந்து, எல்லா நியாயமான விருப்பங்களும் இலக்குகளும் நிறைவேற, மந்திர ஜபத்துடன் ருத்ராட்சம் அணிய வேண்டும்; ‘தேவநால’ வகையைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
Verse 83
विना मंत्रेण हो धत्ते रुद्रा क्षं भुवि मानवः । स याति नरकं घोरं यावदिन्द्रा श्चतुर्दश
மந்திரம் இன்றிப் பூமியில் ருத்ராட்சம் அணியும் மனிதன், பதினான்கு இந்திரர்கள் நிலைக்கும் காலம்வரை கொடிய நரகத்தை அடைவான்.
Verse 84
रुद्रा क्षमालिनं दृष्ट्वा भूतप्रेतपिशाचकाः । डाकिनीशाकिनी चैव ये चान्ये द्रो हकारकाः
ருத்ராட்ச மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ருத்ரனைப் பார்த்ததும், பூதம், பிரேதம், பிசாசு, டாகினி-சாகினி மற்றும் பிற தீங்குசெய்வோர் அச்சத்தால் அடங்கினர்.
Verse 85
कृत्रिमं चैव यत्किंचिदभिचारादिकं च यत् । तत्सर्वं दूरतो याति दृष्ट्वा शंकितविग्रहम्
எது செயற்கையாக அமைந்ததோ, எது அபிசார முதலிய தீயச் சடங்குகளுக்குரியதோ—அவை அனைத்தும் சிவனின் விழிப்பான (சங்கித) வடிவைக் கண்டவுடன் தூரம் விலகிச் செல்கின்றன.
Verse 86
रुद्रा क्षमालिनं दृष्ट्वा शिवो विष्णुः प्रसीदति । देवीगणपतिस्सूर्यः सुराश्चान्येपि पार्वति
ஓ பார்வதி, ருத்ராட்ச மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பக்தனை கண்டால் ருத்ரர்கள் மகிழ்வர்; சிவனும் விஷ்ணுவும் மகிழ்வர்; தேவியும் கணபதியும் சூரியனும் மற்ற தேவர்களும் அருள் புரிவர்।
Verse 87
एवं ज्ञात्वा तु माहात्म्यं रुद्रा क्षस्य महेश्वरि । सम्यग्धार्यास्समंत्राश्च भक्त्याधर्मविवृद्धये
ஓ மகேஸ்வரீ! ருத்ராட்சத்தின் இம்மகிமையை இவ்வாறு அறிந்து, அதை முறையாக அணிய வேண்டும்; விதிக்கப்பட்ட மந்திரங்களுடனும்—பக்தியால் தர்மம் வளர்ந்து செழிக்கும்படியாக.
Verse 88
इत्युक्तं गिरिजाग्रे हि शिवेन परमात्मना । भस्मरूद्रा क्षमाहात्म्यं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्
இவ்வாறு பரமாத்மா சிவன், கிரிஜையின் முன்னிலையில், பஸ்மம், ருத்ராட்சம், மன்னிப்பு ஆகியவற்றின் மகிமையை உரைத்தான்—அது புக்க்தி மற்றும் முக்தி என இரு பயன்களையும் அளிப்பதாகும்.
Verse 89
शिवस्यातिप्रियौ ज्ञेयौ भस्मरुद्रा क्षधारिणौ । तद्धारणप्रभावद्धि भुक्तिर्मुक्तिर्न संशयः
பஸ்மமும் ருத்ராட்சமும் அணிவது சிவனுக்கு மிகப் பிரியமானது என்று அறிக. அவற்றை அணியும் சக்தியால் புக்க்தி, முக்தி இரண்டும் கிடைக்கும்—இதில் ஐயமில்லை.
Verse 90
भस्मरुद्रा क्षधारी यः शिवभक्तस्स उच्यते । पंचाक्षरजपासक्तः परिपूर्णश्च सन्मुखे
பஸ்மமும் ருத்ராட்சமும் அணிபவன் சிவபக்தன் என அழைக்கப்படுகிறான். பஞ்சாட்சர மந்திர ஜபத்தில் ஈடுபட்டு, அவன் பரிபூரணனாய் ஆண்டவனின் அருள்முன் நிற்கிறான்.
Verse 91
विना भस्मत्रिपुंड्रेण विना रुद्रा क्षमालया । पूजितोपि महादेवो नाभीष्टफलदायकः
திருநீற்றுத் திரிபுண்டிரமும் ருத்ராட்ச மாலையும் இன்றிப் மகாதேவரை வழிபட்டாலும், அவர் வேண்டிய பலனை அருளார்।
Verse 92
तत्सर्वं च समाख्यातं यत्पृष्टं हि मुनीश्वर । भस्मरुद्रा क्षमाहात्म्यं सर्वकामसमृद्धिदम्
முனீஸ்வரரே! நீங்கள் கேட்ட அனைத்தையும் நான் முழுமையாக உரைத்தேன்—புனித விபூதி, ருத்ராட்சம், க்ஷமையின் மஹிமை; இவை எல்லா தர்மமான விருப்பங்களுக்கும் நிறைவேற்றமும் செழிப்பும் அளிப்பவை।
Verse 93
एतद्यः शृणुयान्नित्यं माहात्म्यपरमं शुभम् । रुद्रा क्षभस्मनोर्भक्त्यासर्वान्कामानवाप्नुयात्
ருத்ராட்சமும் புனித விபூதியும் மீது பக்தியுடன் இந்த மிக மங்களகரமான மஹிமையை தினமும் கேட்பவன், விரும்பிய அனைத்தையும் அடைவான்।
Verse 94
इह सर्वसुखं भुक्त्वा पुत्रपौत्रादिसंयुतः । लभेत्परत्र सन्मोक्षं शिवस्यातिप्रियो भवेत्
இவ்வுலகில் எல்லாச் சுகங்களையும் அனுபவித்து, புத்ர-பௌத்திரர் முதலியோருடன் கூடியவனாய், மறுலகில் உண்மையான மோக்ஷத்தை அடைந்து, சிவபெருமானுக்கு மிகப் பிரியமானவனாகிறான்।
Verse 95
विद्येश्वरसंहितेयं कथिता वो मुनीश्वराः । सर्वसिद्धिप्रदा नित्यं मुक्तिदा शिवशासनात्
முனீஸ்வரர்களே! இந்த வித்யேஸ்வர-ஸம்ஹிதை உங்களுக்குக் கூறப்பட்டது; சிவனின் ஆணையால் இது எப்போதும் எல்லாச் சித்திகளையும் அளித்து, மோக்ஷத்தையும் அருள்கிறது।
Frequently Asked Questions
It presents an origin-myth (etiology) in which Śiva, acting for lokopakāra, opens his eyes and the resulting drops/tears fall to earth and become rudrākṣa trees—thereby establishing rudrākṣa as a direct extension of Śiva’s being and compassion.
Rudrākṣa functions as a sacral interface: contact modalities—darśana (seeing), sparśa (touch), and japa (mantric use)—are treated as graded channels of purification, implying that embodied devotion can operationalize metaphysical proximity to Śiva-tattva.
Śiva is highlighted as Parameśvara/Maheśa speaking authoritatively to Devī Mahēśānī; the emphasis is less on a distinct iconographic avatāra and more on Śiva’s role as compassionate teacher whose very tears generate a salvific ritual object.