Shloka 12
Śumbha–Niśumbha’s Mobilization After Devī’s Victories
Battle Muster and Omens
हयाश्च ह्रेषन्त उदग्रभूमिजा विशालकण्ठाभरणा गतेर्विदः । पदानि दन्तावलमूर्ध्नि बिभ्रतः सुडिड्यिरे व्योमपथा यथाऽवयः
hayāśca hreṣanta udagrabhūmijā viśālakaṇṭhābharaṇā gatervidaḥ | padāni dantāvalamūrdhni bibhrataḥ suḍiḍyire vyomapathā yathā'vayaḥ
உயர்ந்து நடக்கும் வீரக் குதிரைகள் உரக்கக் கிண்கிணத்தன; அகன்ற கழுத்து ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, வேகநடையில் தேர்ந்தவை. யானைக் கூட்டத்தின் தலைமேல் தமது குளம்புச் சுவடுகளைத் தாங்கியவாறே, பறவைகள் போல வான்வழியில் பாய்ந்தன.
Suta Goswami
Tattva Level: pasha
Shiva Form: Vīrabhadra
FAQs
Though descriptive, the verse highlights the overwhelming momentum of worldly conflict and power; in Shaiva Siddhanta this serves as a contrast to the inner refuge in Pati (Shiva), who alone grants steadiness and liberation beyond the turbulence of battle-like samsara.
The verse belongs to narrative imagery (saguṇa, form-filled depiction). Such passages encourage devotees to see all dynamism and victory as ultimately dependent on Shiva’s lordship (Pati), while Linga-worship centers the mind on the stable, transcendent reality (nirguṇa) expressed through a sacred form.
A practical takeaway is to cultivate steadiness amid agitation by japa of the Pañcākṣarī mantra (“Om Namaḥ Śivāya”) and dhyāna on the Shiva-Linga, supported by simple Shaiva observances like vibhūti (Tripuṇḍra) and rudrākṣa as aids to recollection.