Śivāṣṭamūrti-varṇanam (Description of Shiva’s Eight Forms)
இந்த அத்தியாயத்தில் நந்தீஸ்வரர் உபதேசமாக, உலகம் ‘மூர்த்த்யஷ்டகமயம்’—அதாவது சிவனின் எட்டு மூர்த்திகளால் அமைந்தது; நூலில் கோர்த்த மணிகள் போல பிரபஞ்சம் முழுதும் அவரிலேயே நிலைத்துள்ளது என்று கூறுகிறார். பின்னர் சிவனின் புகழ்பெற்ற எட்டு மூர்த்திகள்—சர்வ, பவ, ருத்ர, உக்ர, பீம, பசுபதி, ஈசான, மகாதேவ—எனப் பட்டியலிட்டு, அவற்றை பூமி, நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம், க்ஷேத்ரஜ்ஞன் (உள்ளுறை அறிபவன்), சூரியன், சந்திரன் ஆகிய ஆட்சி-துறைகளுடன் இணைக்கிறார். ஒவ்வொரு வடிவத்திற்கும் செயல்-தத்துவ விளக்கம் தரப்படுகிறது: பவம் உயிரளிக்கும் நீர்த் தத்துவம்; உக்ரம் உள்ளும் புறமும் இயக்கத்தைத் தாங்கும் சக்தி; பீமம் அனைத்தையும் வியாபிக்கும் ஆகாயவிரிவு; பசுபதி ஆன்மைகளின் உள்நில ஆதாரம் மற்றும் பந்தவெட்டு செய்பவன். இக்கல்வி தியான-சாதனைக்கான ரகசிய வகைப்பாடாக இருந்து ஷைவ தத்துவத்தையும் நடைமுறையையும் ஒருமைப்படுத்துகிறது.
Shlokas
Verse 1
नन्दीश्वर उवाच । शृणु तात महेशस्यावतारान्परमान्प्रभो । सर्वकार्यकरांल्लोके सर्वस्य सुखदान्मुने
நந்தீசுவரர் கூறினார்: மகனே, பிரபுவே, கேள்; முனிவரே, உலகில் எல்லாக் காரியங்களையும் நிறைவேற்றி அனைவருக்கும் நலம்-இன்பம் அளிக்கும் மகேசனின் பரம அவதாரங்களை நான் உரைக்கிறேன்.
Verse 2
इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां शिवाष्टमूर्त्तिवर्णनं नाम द्वितीयोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீசிவமகாபுராணத்தின் மூன்றாம் சதருத்ரஸம்ஹிதையில் “சிவனின் அஷ்டமூர்த்தி வர்ணனம்” எனப்படும் இரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।
Verse 3
शर्वो भवस्तथा रुद्र उग्रो भीमः पशो पतिः । ईशानश्च महादेवो मूर्तयश्चाष्ट विश्रुताः
‘சர்வ’, ‘பவ’, ‘ருத்ர’, ‘உக்ர’, ‘பீம’, ‘பசுபதி’, ‘ஈசான’, ‘மகாதேவ’—இவையே பரமன் சிவபெருமானின் புகழ்பெற்ற அஷ்டமூர்த்திகள் என அறிவிக்கப்படுகின்றன।
Verse 4
भूम्यंभोग्निमरुद्व्योमक्षेत्रज्ञार्कनिशाकराः । अधिष्ठिताश्च शर्वाद्यैरष्टरूपैः शिवस्य हि
பூமி, நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம், க்ஷேத்ரஜ்ஞன் (உள்ளுறை ஆத்மா), சூரியன், சந்திரன்—இவை அனைத்தும் சர்வ முதலிய சிவனின் எட்டு ரூபங்களால் அதிகாரமாய் ஆளப்படுகின்றன।
Verse 5
धत्ते चराचरं विश्वं रूपं विश्वंभरात्मकम् । शंकरस्य महेशस्य शास्त्रस्यैवेति निश्चयः
அவர் அசையும் அசையாத அனைத்துலகையும் தாங்குகிறார்; அனைத்தையும் போஷிக்கும் ‘விச்வம்பர’ ரூபமாய். சங்கர மகேசனைப் பற்றி சாஸ்திரத்தின் உறுதியான முடிவு இதுவே.
Verse 6
संजीवनं समस्तस्य जगतः सलिलात्मकम् । भव इत्युच्यते रूपं भवस्य परमात्मनः
முழு உலகிற்கும் உயிரூட்டும் ஆதாரமாகவும், நீர்த் தன்மையுடையதாகவும் இருப்பது, பரமாத்மா பவ (சிவன்) அவர்களின் ‘பவ’ எனப்படும் திருவடிவம் என்று கூறப்படுகிறது।
Verse 7
बहिरंतर्जगद्विश्वं बिभर्ति स्पन्दतेस्य यम् । उग्र इत्युच्यते सद्भी रूपमुग्रस्य सत्प्रभो
ஏ சத்ப்ரபோ, வெளிப்புறமும் உள்ளுறமும் முழு ஜகத்விச்வத்தையும் தாங்கி, அவருடைய சக்தியால் அது துடித்து செயலில் ஈடுபடச் செய்பவனான சிவனின் அந்த வடிவை ஞானிகள் ‘உக்ர’ என்று அழைப்பர்।
Verse 8
सर्वावकाशदं सर्वव्यापकं गगनात्मकम् । रूपं भीमस्य भीमाख्यं भूपवृन्दस्व भेदकम्
‘பீமம்’ எனப் புகழ்பெற்ற பீமனுடைய இவ்வுரு அனைத்திடத்தையும் அளிப்பது, அனைத்திலும் பரவி நிற்பது, ஆகாய-சுவபாவமுடையது; அரசர் கூட்டத்தின் அகந்தை-மமதையைச் சிதைக்கிறது.
Verse 9
सर्वात्मनामधिष्ठानं सर्वक्षेत्रनिवासकम् । रूपं पशुपतेर्ज्ञेयं पशुपाशनिकृन्तनम्
இதுவே பசுபதியின் திருவுரு என அறிக; இது எல்லா ஆத்மாக்களுக்கும் ஆதாரமாகவும், எல்லா க்ஷேத்திரங்களிலும் வாசிப்பவனாகவும் இருந்து, ஜீவர்களைப் பிணைக்கும் பாசங்களை அறுத்திடும்.
Verse 10
सन्दीपयञ्जगत्सर्वं दिवाकरसमाह्वयम् । ईशानाख्यं महेशस्य रूपं दिवि विसर्पति
முழு உலகையும் ஒளியூட்டும் சூரிய-சமானமான ‘திவாகர’ என அழைக்கப்படும் இவ்வுரு, மகேஸ்வரனின் ‘ஈசான’ திருவுருவாக விண்ணுலகில் பரவி விரிகிறது.
Verse 11
आप्याययति यो विश्वममृतांशुर्निशाकरः । महादेवस्य तद्रूपं महादेवस्य चाह्वयम्
முழு உலகையும் போஷித்து குளிர்விப்பவன்—அமுதக் கதிர்களைத் தாங்கும் சந்திரன்—அது மகாதேவரின் ஒரு ரூபம்; மகாதேவரின் ஒரு திருநாமமும் அதுவே.
Verse 12
आत्मा तस्याष्टमं रूपं शिवस्य परमात्मनः । व्यापिकेतरमूर्तीनां विश्वं तस्माच्छिवात्मकम्
ஆத்மா என்பது பரமாத்மனான சிவனின் எட்டாவது ரூபம். ஆகவே, அவரின் அனைத்திலும் வியாபிக்கும் ரூபமும், குறிப்பிட்ட ரூபமும்—இவ்விரண்டினாலும் இவ்வுலகம் முழுதும் சிவமயமே.
Verse 13
शाखाः पुष्यन्ति वृक्षस्य वृक्षमूलस्य सेचनात् । तद्वदस्य वपुर्विश्वं पुष्यते च शिवार्चनात
மரத்தின் வேருக்கு நீர் ஊற்றினால் கிளைகள் செழிப்பதுபோல், அவருடையதே உடலான இந்த முழு பிரபஞ்சமும் ஸ்ரீசிவாராதனையால் வளம் பெறுகிறது।
Verse 14
यथेह पुत्रपौत्रादेः प्रीत्या प्रीतो भवेत्पिता । तथा विश्वस्य सम्प्रीत्या प्रीतो भवति शंकरः
மகன், பேரன் முதலியோரின் அன்பு நிறைந்த பக்தியால் தந்தை மகிழ்வதுபோல், உலகமெங்கும் உள்ளோரின் உண்மையான பிரீதியால் சங்கரன் மகிழ்கிறான்।
Verse 15
क्रियते यस्य कस्यापि देहिनो यदि निग्रहः । अष्टमूर्त्तेरनिष्टं तत्कृतमेव न संशयः
எந்த உடலுடைய உயிரினத்தின்மேலும் அடக்குமுறை அல்லது தீங்கு செய்யப்படின், அது ஐயமின்றி அஷ்டமூர்த்தி சிவனுக்கே தீய செயல் செய்ததாம்।
Verse 16
अष्टमूर्त्यात्मना विश्वमधिष्ठायास्थितं शिवम् । भजस्व सर्वभावेन रुद्रं परमकारणम्
எட்டு மூர்த்திகளின் ஆத்மாவாக உலகை ஆட்கொண்டு பரவி தாங்கி அதிலேயே நிலைத்திருக்கும் மங்கள ருத்ரன்—சிவன்—அந்த பரம காரணமான ருத்ரனை முழு உள்ளத்துடன் வழிபடு.
Verse 17
इति प्रोक्ताः स्वरूपास्ते विधिपुत्राष्टविश्रुताः । सर्वोपकारनिरताः सेव्याः श्रेयोर्थिभिर्नरैः
இவ்வாறு அந்த ரூபங்கள் கூறப்பட்டன—விதி (பிரம்மா) புத்திரர்களுடன் தொடர்புடைய எட்டு புகழ்பெற்றவை. எல்லா நன்மைகளையும் அருளுவதில் எப்போதும் ஈடுபட்டவை; உயர்ந்த நலன் நாடும் மனிதர்கள் அவற்றை பக்தியுடன் சேவித்து வழிபட வேண்டும்.
Frequently Asked Questions
It argues that the cosmos is constituted by Śiva’s eightfold manifestation and remains pervaded by Him—like beads on a thread—so plural phenomena are unified through a single divine ground.
The mapping turns cosmology into a meditative and ritual schema: worship of a name/form becomes contemplation of the corresponding principle (element, luminary, or inner knower), integrating external rite with internal realization of Śiva’s pervasion.
The chapter highlights the eight mūrtis—Śarva, Bhava, Rudra, Ugra, Bhīma, Paśupati, Īśāna, Mahādeva—correlated with earth, water, fire, wind, space, the kṣetrajña, sun, and moon as Śiva’s governing presences.