गणसमागमः (Śiva Summons the Gaṇas for the Great Festival)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ शम्भुः समाहूय नन्द्यादीन् सकलान्गणान् । आज्ञापयामास मुदा गन्तुं स्वेन च तत्र वै

பிரம்மா கூறினார்—அப்போது சம்பு நந்தி முதலிய எல்லா கணங்களையும் அழைத்து, மகிழ்ச்சியுடன் ‘என்னுடன் அங்கே செல்லுங்கள்’ என்று ஆணையிட்டார்।

Verse 2

शिव उवाच । अपि यूयं सह मया संगच्छध्वं गिरेः पुरम् । कियद्गणानिहास्थाप्य महोत्सवपुरस्सरम्

சிவன் கூறினார்—“நீங்களும் என்னுடன் மலைநகரம் (இமாலயப் புரம்) வருவீர்களா? இங்கே சில கணங்களை வைத்துவிட்டு, முன்பே சென்று மகோத்ஸவ ஏற்பாடுகளைச் செய்யுங்கள்।”

Verse 3

ब्रह्मोवाच । अथ ते समनुज्ञप्ता गणेशा निर्ययुर्मुदा । स्वंस्वं बलमुपादाय तान् कथंचिद्वदाम्यहम्

பிரம்மா கூறினார்—அப்போது அந்த கணேசர்கள் (சிவகணங்கள்) அனுமதி பெற்று மகிழ்ச்சியுடன் புறப்பட்டனர். தத்தம் வலிமையை ஏந்தி; அவர்களைப் பற்றி நான் இயன்றவரை கூறுகிறேன்।

Verse 4

अभ्यगाच्छंखकर्णश्च गणकोट्या गणेश्वरः । शिवेन सार्द्धं संगन्तुं हिमाचलपुरम्प्रति

அப்போது சங்ககர்ணன் எனும் கணேஸ்வரன், சிவகணங்களின் ஒரு கோடியுடன், பரமசிவனோடு சேர்ந்து இமாசல நகரத்தை நோக்கிப் புறப்பட வந்தான்।

Verse 5

दशकोट्या केकराक्षो गणानां समहोत्सवः । अष्टकोट्या च विकृतो गणानां गणनायकः

சிவகணங்களில் பத்து கோடி கணங்களுக்கு தலைவனான கேகராக்ஷன் அந்த மாபெரும் கூடல்-மகோৎসவத்தின் ஏற்பாட்டாளனாக இருந்தான்; எட்டு கோடி கணங்களுக்கு தலைவனான விக்ருதன் கணங்களின் சேனாதிபதியும் கணநாயகனுமாக இருந்தான்.

Verse 6

चतुष्कोट्या विशाखश्च गणानां गणनायकः । पारिजातश्च नवभिः कोटिभिर्गणपुंगवः

நான்கு கோடி கணங்களுடன் விசாகன் கணநாயகன்; ஒன்பது கோடி கணங்களுடன் பாரிஜாதன் கணங்களில் சிறந்த முதன்மைத் தலைவன் (கணபுங்கவன்) ஆவான்.

Verse 7

षष्टिस्सर्वान्तकः श्रीमान्तथैव विकृताननः । गणानान्दुन्दुभोष्टाभिः कोटिकोटिभिर्गणनायकः

அவன் ஷஷ்டி—சர்வாந்தகன், ஸ்ரீமான், மேலும் விக்ருதானனன் எனப் புகழப்படுகிறான்; கணங்களின் துந்துபி முழக்கங்கள் சூழ, கோடி கோடி கணங்களுடன் கணநாயகனாக நிலைத்திருக்கிறான்.

Verse 8

पञ्चभिश्च कपालाख्यो गणेशः कोटिभिस्तथा । षड्भिस्सन्दारको वीरो गणानां कोटिभिर्मुने

முனிவரே, கபாலாக்ய கணேசன் ஐந்து கோடி சிவகணங்களுடன் வெளிப்பட்டான்; வீரன் சந்தாரகனும் ஆறு கோடி கணங்களுடன் வந்தான்।

Verse 9

कोटिकोटिभिरेवेह कन्दुकः कुण्डकस्तथा । विष्टम्भो गणपोऽष्टाभिर्गणानां कोटिभिस्तथा

இங்கே கந்துகன், குண்டகன் கோடி கோடி கணங்களுடன் (சிவசேவையில்) இருந்தனர்; அதுபோல் விஷ்டம்பன், கணபனும் எட்டு முதன்மைக் குழுக்களுடன் கோடிகளான சிவகணங்களுடன் இருந்தனர்।

Verse 10

सहस्रकोट्या गणपः पिप्पलो मुदितो ययौ । तथा संनादको वीरो गणेशो मुनिसत्तम

முனிவரே, பிப்பலன் எனும் கணபன் ஆயிரம் கோடி கணங்களுடன் மகிழ்ந்து புறப்பட்டான்; அதுபோல சந்நாதகன் எனும் வீர கணேசனும் சென்றான்।

Verse 11

आवेशनस्तथाष्टाभिः कोटिभिर्गणनायकः । महाकेशस्सहस्रेण कोटीनां गणपो ययौ

பின்னர் கணநாயகன் ஆவேசனன் எட்டு கோடி கணங்களுடன் புறப்பட்டான்; மகாகேசனும் ஆயிரம் கோடி கணங்களுடன் கணபனாகச் சென்றான்।

Verse 12

कुण्डो द्वादशकोट्या हि तथा पर्वतको मुने । अष्टाभिः कोटिभिर्वीरस्समगाच्चन्द्रतापनः

முனியே, குண்டம் பன்னிரண்டு கோடி அளவில் அமைக்கப்பட்டது; அதுபோலப் பர்வதகமும் அதே அளவாயிருந்தது. வீர சந்திரதாபனன் எட்டு கோடி (பின்தொடர்வோர்) உடன் அங்கு வந்தான்।

Verse 13

कालश्च कालकश्चैव महाकालश्शतेन वै । कोटीनां गणनाथो हि तथैवाग्निकनामकः

அங்கே ‘கால’ மற்றும் ‘காலக’ எனும் கணர்கள் இருந்தனர்; மேலும் நூறு ‘மஹாகால’ கணர்களும் இருந்தனர். கோடிக்கணக்கான கணங்களுக்கு கணநாதனே தலைவன்; ‘அக்னிக’ எனும் கணனும் இருந்தான்.

Verse 14

कोट्यग्निमुख एवागाद् गणानां गणनायकः । आदित्यमूर्द्धा कोट्या च तथा चैव घनावहः

பின்பு ‘கோட்யக்னிமுக’ வந்தான்—கணங்களில் கணநாயகன். அவனுடன் ‘ஆதித்யமூர்த்தா’, ‘கோட்யா’ மற்றும் ‘கனாவஹ’ என்பவர்களும் வந்தனர்.

Verse 15

सन्नाहश्शतकोट्या हि कुमुदो गणपस्तथा । अमोघः कोकिलश्चैव शतकोट्या गणाधिपः

சன்னாஹன் நூறு கோடி படையுடன் இருந்தான்; குமுதனும் கணபன். அமோகன், கோகிலன் ஆகியோரும் தலா நூறு கோடி கணங்களின் அதிபதிகள்.

Verse 16

सुमन्त्रः कोटिकोट्या च गणानां गणानायकः । काकपादोदरः कोटिषष्ट्या सन्तानकस्तथा

சுமந்திரன் கோடி கோடி கணங்களின் தலைவன்; அதுபோல் ‘சந்தானக’ எனப்படும் காகபாதோதரன் அறுபது கோடி கணங்களுடன் இருந்தான்।

Verse 17

महाबलश्च नवभिर्मधुपिंगश्च कोकिलः । नीलो नवत्या कोटीनां पूर्णभद्रस्तथैव च

மகாபலன் ஒன்பது கோடி கணங்களுடன் இருந்தான்; மதுபிங்கன், கோகிலனும் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். நீலன் தொண்ணூறு கோடி கணங்களுடன்; பூர்ணபத்ரனும் அதுபோலவே.

Verse 18

सप्तकोट्या चतुर्वक्त्रः करणो विंशकोटिभिः । ययौ नवतिकोट्या तु गणेशानो हि रोमकः

ஏழு கோடியுடன் நான்முகப் பிரம்மா சென்றார்; இருபது கோடியுடன் கரணன் சென்றான்; தொண்ணூறு கோடியுடன் ரோமகன் எனப்படும் கணேசனும் புறப்பட்டான்।

Verse 19

यज्वाशश्शतमन्युश्च मेघमन्युश्च नारद । तावत्कोट्या ययुस्सर्वे गणेशा हि पृथक्पृथक्

ஓ நாரதா, யஜ்வாசன், சதமன்யு, மேகமன்யு ஆகியோரும், மற்ற எல்லா கணேசர்களும், அதே கோடி எண்ணிக்கையுடன், ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாகத் தத்தம் இடத்திற்கும் பணிக்குமாகச் சென்றனர்।

Verse 20

काष्ठाङ्गुष्ठश्चतुष्षष्ट्या कोटीनां गणनायकः । विरूपाक्षस्सुकेशश्च वृषाभश्च सनातनः

அறுபத்து நான்கு கோடி கணங்களுக்குத் தலைவரான காஷ்டாங்குஷ்டர்; விருபாக்ஷர் மற்றும் சுகேசர்; மற்றும் நித்தியமான விருஷபர்—இவர்கள் சிவனின் கணங்களில் முக்கியமானவர்கள்.

Verse 21

तालकेतुः षडास्यश्च चञ्च्वास्यश्च सनातनः । सम्वर्तकस्तथा चैत्रो लकुलीशस्स्वयम्प्रभुः

தாலகேது, ஷடாஸ்யன், சஞ்ச்வாஸ்யன், சனாதனன், சம்வர்த்தகன், சைத்ரன் மற்றும் சுயம்பிரபுவான லகுலீசர்—இவர்கள் அனைவரும் போற்றப்படும் சிவகணங்கள்.

Verse 22

लोकान्तकश्च दीप्तात्मा तथा दैत्यान्तको मुने । देवो भृंगिरिटिश्श्रीमान्देवदेवप्रियस्तथा

முனிவரே, அவர் லோகாந்தகர், தீப்தாத்மா மற்றும் அரக்கர்களை அழிக்கும் தைத்யாந்தகர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் தேவாதிதேவனான சிவனுக்கு மிகவும் பிரியமான ஸ்ரீமான் பிருங்கிரிடி தேவர் ஆவார்.

Verse 23

अशनिर्भानुकश्चैव चतुष्षष्ट्या सहस्रशः । ययुश्शिवविवाहार्थं शिवेन सहसोत्सवाः

அசனி, பானுகன் ஆகியோரும், மேலும் அறுபத்துநான்கு ஆயிரம் பிறரும், சிவவிவாகத்திற்காக மகாதேவருடன் பேரோৎসவ மகிழ்ச்சியுடன் புறப்பட்டனர்।

Verse 24

भूतकोटिसहस्रेण प्रमथाः कोटिभिस्त्रिभिः । वीरभद्रश्चतुष्षष्ट्या रोमजानान्त्रिकोटिभिः

ஆயிரக்கணக்கான கோடி பூதங்களுடன் மூன்று கோடி பிரமதர்கள் இருந்தனர்; மேலும் ஆண்டவரின் ரோமங்களில் இருந்து பிறந்த உக்கிர கணங்களின் அறுபத்துநான்கு கோடியாலும் எண்ணற்ற பிற கூட்டங்களாலும் வீரபத்ரன் சூழப்பட்டிருந்தான்।

Verse 25

कोटिकोटिसहस्राणां शतैर्विंशतिभिर्वृताः । तत्र जग्मुश्च नन्द्याद्या गणपाश्शंकरोत्सवे

கோடிக்கோடி ஆயிரங்களாய், நூறுகளாலும் இருபதுகளாலும் சூழப்பட்ட நந்தி முதலிய சிவகணங்கள், சங்கரனின் மகோৎসவத்திற்காக அங்கே சென்றனர்।

Verse 26

क्षेत्रपालो भैरवश्च कोटिकोटिगणैर्युतः । उद्वाहश्शंकरस्येत्याययौ प्रीत्या महोत्सवे

க்ஷேத்ரபால பைரவனும் கோடிக்கோடி கணங்களுடன், “இது சங்கரனின் திருமணம்” என்று அறிவித்தபடி, அன்புடன் அந்த மகோৎসவத்திற்கு வந்தான்।

Verse 27

एते चान्ये च गणपा असङ्ख्याता महाबलाः । तत्र जग्मुर्महाप्रीत्या सोत्साहाश्शंकरोत्सवे

இவர்களும் மேலும் பல எண்ணற்ற வலிமைமிக்க கணங்களும், பேரன்பும் பேருற்சாகமும் கொண்டு சங்கரனின் திருவிழாவிற்கு அங்கே சென்றனர்।

Verse 28

सर्वे सहस्रहस्ताश्च जटामुकुटधारिणः । चन्द्ररेखावतंसाश्च नीलकण्ठास्त्रिलोचनाः

அவர்கள் அனைவரும் ஆயிரம் கரங்களுடையோர்; ஜடாமுடியை மகுடமாகத் தாங்கியோர். சந்திரரேகை அலங்காரமுடையோர்; எல்லாரும் நீலகண்டர், திரிநேத்திரர்.

Verse 29

रुद्राक्षाभरणास्सर्वे तथा सद्भस्मधारिणः । हारकुण्डलकेयूरमुकुटाद्यैरलंकृताः

அவர்கள் அனைவரும் ருத்ராட்ச ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, புனித விபூதியைத் தாங்கியோர். மாலைகள், காதணிகள், தோள்வளைகள், மகுடம் முதலியவற்றால் சோபித்தனர்.

Verse 30

ब्रह्मविष्ण्विन्द्रसंकाशा अणिमादिगुणैर्युताः । सूर्य्यकोटिप्रतीकाशास्तत्र रेजुर्गणेश्वराः

அங்கே சிவகணங்களின் கணேஸ்வரர்கள் ஒளிர்ந்தனர்—பிரம்மா, விஷ்ணு, இந்திரன் போன்ற பிரகாசத்துடன்; அணிமா முதலிய சித்திகளால் யுக்தராய்; கோடி சூரிய ஒளிக்குச் சமமான தேஜஸுடன் விளங்கினர்.

Verse 31

पृथिवीचारिणः केचित् केचित्पातालचारिणः । केचिद्व्योमचराः केचित्सप्तस्वर्गचरा मुने

முனிவரே, சிலர் பூமியில் நடமாடினர், சிலர் பாதாளத்தில்; சிலர் வானில் உலாவினர், சிலர் ஏழு ஸ்வர்க்கங்களிலும் சென்று வந்தனர்.

Verse 32

किम्बहूक्तेन देवर्षे सर्वलोकनिवासिनः । आययुस्स्वगणाश्शम्भोः प्रीत्या वै शङ्करोत्सवे

தேவரிஷியே, அதிகம் சொல்ல வேண்டுமா? எல்லா உலகங்களின் வாசிகளும்—சம்புவின் சொந்த கணங்களும் கூட—சங்கரோৎসவத்திற்கு அன்பும் மகிழ்ச்சியும் கொண்டு வந்தனர்.

Verse 33

इत्थं देवैर्गणैश्चान्यैस्सहितश्शङ्करः प्रभुः । ययौ हिमगिरिपुरं विवाहार्थं निजस्य वै

இவ்வாறு தேவர்களும் பிற கணங்களும் உடன் வர, பரமபிரபு சங்கரர் தம் திருமணத்திற்காக ஹிமகிரியின் நகரத்திற்குப் புறப்பட்டார்.

Verse 34

यदाजगाम सर्वेशो विवाहार्थे सुरादिभिः । तदा तत्र ह्यभूद्वृत्तं तच्छृणु त्वं मुनीश्वर

சர்வேஸ்வரன் சிவன் தேவர்கள் முதலியோருடன் திருமணத்திற்காக அங்கு வந்தபோது, அங்கே நிகழ்ந்த நிகழ்வை நீ கேள், ஓ முனீஸ்வரா.

Verse 35

रुद्रस्य भगिनी भूत्वा चण्डी सूत्सवसंयुता । तत्राजगाम सुप्रीत्या परेषां सुंभयावहा

ருத்ரனின் சகோதரியாகிய சண்டி, மங்கள விழாக்களுடன் கூடி, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அங்கே வந்தாள்; பகைவர்க்கு அச்சத்தை உண்டாக்கினாள்.

Verse 36

प्रेतासनसमारूढा सर्पाभरणभूषिता । पूर्णं कलशमादाय हैमं मूर्ध्नि महाप्रभम्

பேயாசனத்தில் ஏறி, பாம்பு ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவள், நிறைந்த கலசத்தை எடுத்துக் கொண்டு, அந்த ஒளிமிகு பொன்னாலான பாத்திரத்தைத் தன் தலையில் வைத்தாள்.

Verse 37

स्वपरीवारसंयुक्ता दीप्तास्या दीप्तलोचना । कुतूहलम्प्रकुर्वन्ती जातहर्षा महाबला

தன் பரிவாரத்துடன் கூடி, ஒளிவீசும் முகமும் பிரகாசிக்கும் கண்களும் கொண்ட அந்த மகாபல தேவியானவள், ஆவலான குதூகலத்தால் மகிழ்ச்சியில் நிறைந்தாள்.

Verse 38

तत्र भूतगणा दिव्या विरूपः कोटिशो मुने । विराजन्ते स्म बहुशस्तथा नानाविधास्तदा

ஓ முனிவரே, அங்கே தெய்வீகமான பூதகணங்கள் கோடிக்கணக்கில், வித்தியாசமான பல வடிவங்களுடன், அந்நேரம் பெருந்தொகையாக ஒளிர்ந்து தோன்றின.

Verse 39

तैस्समेताग्रतश्चण्डी जगाम विकृतानना । कुतूहलान्विता प्रीता प्रीत्युपद्रव कारिणी

அவர்களுடன் முன்னணியில், உருமாறிய உக்கிர முகத்துடன் சண்டி சென்றாள். ஆவலான குதூகலத்துடன் மகிழ்ந்து, விளையாட்டு மகிழ்ச்சியில் சிறு கலகலப்பை ஏற்படுத்தினாள்.

Verse 40

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे यात्रावर्णनं नाम चत्वारिशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீசிவமஹாபுராணத்தின் இரண்டாம் பகுதியான ருத்ரஸம்ஹிதையின் மூன்றாம் பார்வதீகண்டத்தில் ‘யாத்திரைவர்ணனம்’ எனப்படும் நாற்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.

Verse 41

तदा डमरुनिर्घोषैर्व्याप्तमासीज्जगत्त्रयम् । भेरीझंकारशब्देन शंखानां निनदेन च

அப்போது டமருவின் முழக்கத்தாலும், பேரியின் ஒலித்திரளாலும், சங்குகளின் நாதத்தாலும் மூன்று உலகங்களும் நிறைந்தன.

Verse 42

तथा दुन्दुभिनिर्घोषैश्शब्दः कोलाहलोऽभवत् । कुर्वञ्जगन्मंगलं च नाशयेन्मंगलेतरत्

அதேபோல் துந்துபிகளின் முழக்கத்தால் பெரும் ஆரவார ஒலி எழுந்தது; அது உலகமெங்கும் மங்களத்தை உண்டாக்கி, அமங்களத்தை அழித்தது.

Verse 43

गणानां पृष्ठतो भूत्वा सर्वे देवास्समुत्सुकाः । अन्वयुस्सर्वसिद्धाश्च लोकपालादिका मुने

முனிவரே, சிவனின் கணங்களின் பின்னால் நின்று எல்லாத் தேவர்களும் ஆவலுடன் தொடர்ந்தனர். சித்தர்கள், லோகபாலர்கள் முதலியோரும் பின்தொடர்ந்தனர்.

Verse 44

मध्ये व्रजन् रमेशोऽथ गरुडासनमाश्रितः । शुशुभे ध्रियमाणेन क्षत्रेण महता मुने

முனிவரே, அப்போது ரமேசன் நடுவில் சென்று கருடாசனத்தில் அமர்ந்தான். மாபெரும் அரச மாட்சியும் காவல் வல்லமையும் தாங்கிச் செல்ல அவன் ஒளிவீசினான்.

Verse 45

चामरैर्वीज्यमानोऽसौ स्वगणैः परिवारितः । पार्षदैर्विलसद्भिश्च स्वभूषाविधिभूषितः

அவன் சாமரங்களால் வீசப்பட்டு, தன் கணங்களால் சூழப்பட்டிருந்தான். ஒளிமிகு பார்ஷதர்கள் பணிய, தன் விதிப்பட்ட ஆபரணங்களும் தெய்வீக அரசச் சின்னங்களும் அணிந்து பிரகாசித்தான்.

Verse 46

तथाऽहमप्यशोभम्वै व्रजन्मार्गे विराजितः । वेदैर्मूर्तिधरैश्शास्त्रैः पुराणैरागमैस्तथा

அதேபோல் நானும் பாதையில் செல்லும் போது நிச்சயமாக அலங்கரித்து ஒளிவீசினேன்—உருவம் கொண்ட வேதங்கள், அதிகாரமுள்ள சாஸ்திரங்கள், புராணங்கள் மற்றும் ஆகமங்கள் என அனைத்தாலும் போற்றப்பட்டேன்.

Verse 47

सनकादिमहासिद्धैस्सप्रजापतिभिस्सुतैः । परिवारैस्संयुतो हि शिवसेवनतत्परः

சனக முதலிய மகாசித்தர்கள், பிரஜாபதிகள் மற்றும் அவர்களுடைய புதல்வர்கள் உடன், தம் தம் பரிவாரங்களால் சூழப்பட்டு, அவர் சிவசேவையிலேயே முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தார்.

Verse 48

स्वसैन्यमध्यगश्शक्र ऐरावतगज स्थितः । नामाविभूषितोऽत्यन्तं व्रजन् रेजे सुरेश्वरः

தன் சேனையின் நடுவில் இருந்து, ஐராவத யானையின் மேல் அமர்ந்த தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன், பெயர்-சின்னங்களால் மிகச் சிறப்பாக அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய் முன்னே சென்று பேரொளியுடன் பிரகாசித்தான்।

Verse 49

तदा तु व्रजमानास्ते ऋषयो बहवश्च ते । विरेजुरतिसोत्कण्ठश्शिवस्योद्वाहनम्प्रति

அப்போது பல முனிவர்கள் புறப்பட்டுச் செல்லும் போது மிகுந்த ஆவலால் ஒளிர்ந்தனர்; ஸ்ரீசிவபெருமானின் மங்கள திருமணத்தை காணும் பேராசையால் அவர்களின் உள்ளம் நிறைந்திருந்தது।

Verse 50

शाकिन्यो यातुधानाश्च वेताला ब्रह्मराक्षसाः । भूतप्रेतपिशाचाश्च तथान्ये प्रमथादयः

சாகினிகள், யாதுதானர்கள், வேதாளங்கள், பிரஹ்மராக்ஷஸர்கள், மேலும் பூதம்-பிரேதம்-பிசாசுகள், அதுபோல பிற பிரமதாதி கணங்களும்—(சிவனின் வட்டாரத்தில் இயங்கும் உக்கிர துணைவர்களாக) இங்கு கூறப்படுகின்றனர்।

Verse 51

तुम्बुरुर्नारदो हाहा हूहूश्चेत्यादयो वराः । गन्धर्वाः किन्नरा जग्मुर्वाद्यानाध्माय हर्षिताः

தும்புரு, நாரதர், ஹாஹா, ஹூஹூ முதலிய சிறந்தோர்—கந்தர்வர், கின்னரர்—மகிழ்ச்சியுடன் இசைக்கருவிகளை ஊதியும் வாசித்தும் புறப்பட்டுச் சென்றனர்।

Verse 52

जगतो मातरस्सर्वा देवकन्याश्च सर्वशः । गायत्री चैव सावित्री लक्ष्मीरन्यास्सुरस्त्रियः

உலகத்தின் எல்லா மாத்ரு தேவியரும், எல்லா விதமான தேவகன்னியரும்—காயத்ரி, சாவித்ரி, லக்ஷ்மி மற்றும் பிற தெய்வப் பெண்களும்—அங்கே கூடினர்.

Verse 53

एताश्चान्याश्च देवानां पत्नयो भवमातरः । उद्वाहश्शंकरस्येति जग्मुस्सर्वा मुदान्विताः

இவர்களும் பிற தேவபத்னிகளும்—உலகில் பவமாதாக்களென போற்றப்படுவோர்—“இது சங்கரனின் திருமணம்” என்று கூறி, அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் சென்றனர்.

Verse 54

शुद्धस्फटिकसंकाशो वृषभस्सर्वसुन्दरः । यो धर्म उच्यते वेदैश्शास्त्रैस्सिद्धमहर्षिभिः

அவர் தூய ஸ்படிகம் போல் ஒளிர்கிறார்; வृषபன் எல்லாவிதத்திலும் மிக அழகானவன். வேத-சாஸ்திரங்களும் सिद्ध மகரிஷிகளும் கூறிய தர்மமே அவன் சாட்சாத் தர்மமூர்த்தி.

Verse 55

तमारूढो महादेवो वृषभं धर्मवत्सलः । शुशुभेतीव देवर्षिसेवितस्सकलैर्व्रजन्

தர்மத்தை நேசிக்கும் மகாதேவன் அந்த வृषபத்தின் மீது ஏறி முன்னே சென்றான். தேவரிஷிகளால் சேவிக்கப்பட்டு அனைவருடனும் பயணித்த அவர், மகிமையால் மிக ஒளிர்ந்தார்.

Verse 56

एभिस्समेतैस्सफलैमहर्षिभिर्बभौ महेशो बहुशोत्यलंकृतः । हिमालयाह्वस्य धरस्य संव्रजन् पाणिग्रहार्थं सदनं शिवायाः

மங்களமான கனிகளும் காணிக்கைகளும் ஏந்திய மகரிஷிகளுடன் மகேஸ்வரன் பலவித அலங்காரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு மிகச் சிறப்பாக ஒளிர்ந்தார். ஹிமாலயன் எனும் மலைமன்னனின் இல்லத்திற்குச், சிவையின் பாணிகிரஹணத் திருமணச் சடங்கிற்காக அவர் சென்றார்.

Verse 57

इत्युक्तं शम्भुचरितं गमनम्परमोत्सवम् । हिमालयपुरोद्भूतं सद्वृत्तं शृणु नारद

இவ்வாறு சம்புவின் சரிதம்—அவரின் புறப்பாடு, அது பரமோৎসவம்—கூறப்பட்டது. இப்போது, நாரதா, ஹிமாலய நகரில் உதித்த இந்த நற்கதை, மங்களமான வரலாற்றை கேள்.