महाबलमाहात्म्यवर्णनम् (Mahābala Māhātmya-varṇanam) — “Account of the Greatness of Mahābala (and Western Sacred Liṅgas)”

Verse 1

सूत उवाच । द्विजाः शृणुत सद्भक्त्या शिवलिंगानि तानि च । पश्चिमायां दिशायां वै यानि ख्यातानि भूतले

சூதர் கூறினார்—ஓ இருபிறப்பினரே, உண்மையான பக்தியுடன் கேளுங்கள்; மேற்குத் திசையில் பூமியில் புகழ்பெற்ற அந்த சிவலிங்கங்களை நான் விளக்குகிறேன்.

Verse 2

ब्रह्मविष्ण्वादिदेवानां शंकरो हित काम्यया । महाबलाभिधानेन देवः संनिहितस्सदा

பிரம்மா, விஷ்ணு முதலிய தேவர்களின் நலனை விரும்பி, சங்கரன் ‘மகாபல’ என்ற நாமத்துடன் அங்கே எப்போதும் தெய்வமாகச் சன்னிதியாக இருக்கிறான்।

Verse 3

पश्चिमे सागरे चैव महासिद्धेश्वरः स्मृतः । धर्मार्थकामदश्चैव तथा मोक्षप्रदोऽपि हि

மேற்கு சமுத்திரத்தில் அந்த ஜோதிர்லிங்கம் ‘மஹாசித்தேஸ்வரர்’ என நினைவுகூரப்படுகிறது. அது தர்மம், அர்த்தம், காமம் அளித்து, நிச்சயமாக மோக்ஷத்தையும் அருள்கிறது.

Verse 5

गोकर्णे शिवलिंगानि विद्यन्ते कोटिकोटिशः । असंख्यातानि तीर्थानि तिष्ठन्ति च पदेपदे

கோகர்ணத்தில் சிவலிங்கங்கள் கோடி கோடியாக உள்ளன. அங்கே அடியெடுப்பதற்கெல்லாம் எண்ணற்ற தீர்த்தங்கள் நிறைந்துள்ளன.

Verse 6

बहुनात्र किमुक्तेन गोकर्णस्थानि सर्वशः । शिवप्रत्यक्षलिंगानि तीर्थान्यम्भांसि सर्वशः

இங்கே அதிகம் சொல்லுவதால் என்ன பயன்? கோகர்ணத்தில் எங்கும் சிவனின் நேரில் வெளிப்பட்ட லிங்கங்கள் உள்ளன; மேலும் எல்லாத் திசைகளிலும் தீர்த்தங்களும் புனித நீர்களும் நிறைந்துள்ளன.

Verse 7

गोकर्णे शिवलिंगानां तीर्थानामपि सर्वशः । वर्ण्यते महिमा तात पुराणेषु महर्षिभिः

அன்புடையவனே, கோகர்ணத்தில் சிவலிங்கங்களின் மற்றும் எல்லாத் தீர்த்தங்களின் மகிமை எங்கும் போற்றப்படுகிறது; மகரிஷிகள் புராணங்களில் வர்ணித்ததுபோலவே.

Verse 8

कृतेयुगे स हि श्वेतस्त्रेतायां सोतिलोहितः । द्वापरे पीतवर्णश्च कलौ श्यामो भविष्यति

கிருதயுகத்தில் அவர் வெண்நிறமுடையவர்; திரேதாயுகத்தில் மிகச் செந்நிறமாவார். துவாபரயுகத்தில் மஞ்சள் நிறமுடையவர்; கலியுகத்தில் கருமை (ஷ்யாம) நிறமாவார்.

Verse 9

आक्रान्तसप्तपातालकुहरोपि महाबलः । प्राप्ते कलियुगे घोरे मृदुतामुपयास्यति

ஏழு பாதாளங்களின் குகைகளையும் ஆக்கிரமிக்கும் அளவுக்கு மகாபலமுடைய அவனும், கொடிய கலியுகம் வந்தபோது மென்மையும் தளர்ச்சியும் அடைவான்।

Verse 10

महापातकिनश्चात्र समभ्यर्च्य महाबलम् । शिवलिंगं च गोकर्णे प्रयाताश्शांकरम्पदम्

இங்கே கோகர்ணத்தில் மகாபலமுடைய சிவலிங்கத்தை முறையாக வழிபட்டால், மகாபாதகிகளும் சங்கரனின் பரம பதத்தை அடைவார்கள்।

Verse 11

गोकर्णे तत्र मुनयो गत्वा पुण्यर्क्षवासरे । येऽर्चयन्ति च तं भक्त्या ते रुद्राः स्युर्न संशय

கோகர்ணத்தில் புனித நக்ஷத்திரம் கூடிய நல்வேளையில் முனிவர்கள் சென்று, பக்தியுடன் அவரை வழிபடுவோர் நிச்சயமாக ருத்ரராய் ஆகின்றனர்; ஐயமில்லை।

Verse 12

यदा कदाचिद्गोकर्णे यो वा को वापि मानवः । पूजयेच्छिवलिंगं तत्स गच्छेद्ब्रह्मणः पदम्

கோகರ್ಣத்தில் யார் எந்த மனிதனாயினும் எப்போதாவது ஒருமுறையாவது சிவலிங்கத்தை வழிபட்டால், அவன் பிரம்மத்தின் பரம பதமான மோட்சத்தை அடைவான்.

Verse 14

घोरेण तपसा लब्धं रावणाख्येन रक्षसा । तल्लिंगं स्थापयामास गोकर्ण गणनायकः

ராவணன் எனும் ராட்சசன் கடும் தவத்தால் பெற்ற அதே லிங்கத்தை, கணநாயகன் கோகರ್ಣன் நிறுவினான்.

Verse 15

विष्णुर्ब्रह्मा महेन्द्रश्च विश्वदेवो मरुद्गणाः । आदित्या वसवो दस्रौ शशांकश्च सतारकः

விஷ்ணு, பிரம்மா, மகேந்திரன்; விஸ்வேதேவர்கள், மருத்கணங்கள்; ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், இரு அஸ்வின்கள், நட்சத்திரங்களுடன் சந்திரன்—(அனைவரும் அங்கே உள்ளனர்)।

Verse 16

एते विमानगतयो देवाश्च सह पार्षदैः । पूर्वद्वारं निषेवन्ते तस्य वै प्रीतिकारणात्

இந்த தேவர்கள் விமானங்களில் அமர்ந்து, பரிசதர்களுடன் எப்போதும் அந்தக் கிழக்கு வாயிலையே நாடுகின்றனர்; அது சிவபெருமானுக்கு மிகுந்த பிரீதியை அளிப்பதாலே.

Verse 17

यमो मृत्युः स्वयं साक्षाच्चित्रगुप्तश्च पावकः । पितृभिः सह रुद्रैश्च दक्षिणद्वारमाश्रितः

யமன்—சாட்சாத் மரணமே—சித்ரகுப்தன், பாவகன் (அக்னிதேவன்) உடன், பித்ருக்கள் மற்றும் ருத்ரர்களோடு தென் வாயிலில் நிலைபெற்றான்.

Verse 18

वरुणः सरितां नाथो गंगादिसरिता गणैः । महाबलं च सेवन्ते पश्चिमद्वारमाश्रिताः

வருணன்—நதிகளின் நாதன்—கங்கை முதலிய நதிக் கூட்டங்களுடன், மகாபலனும் உடன், மேற்கு வாயிலில் நிலைபெற்று சேவை செய்து காவல் புரிந்தான்.

Verse 19

तथा वायुः कुबेरश्च देवेशी भद्रकालिका । मातृभिश्चण्डिकाद्याभिरुत्तरद्वारमाश्रिताः

அதேபோல் வாயு, குபேரன், மேலும் தேவேசி பத்ரகாளி—மாத்ருக்களும் சண்டிகை முதலிய தேவியரும் உடன்—வடக்கு வாயிலில் நிலைபெற்றனர்.

Verse 20

सर्वे देवास्सगन्धर्वाः पितरः सिद्धचारणाः । विद्याधराः किंपुरुषाः किन्नरा गुह्यकाः खगाः

அனைத்து தேவர்கள் கந்தர்வர்களுடன், பித்ருக்கள், சித்தர்-சாரணர், வித்யாதரர், கிம்புருஷர், கின்னரர், குஹ்யகர் மற்றும் ககர்கள் (பறவையினம்) அங்கே கூடினர்.

Verse 21

नानापिशाचा वेताला दैतेयाश्च महाबलाः । नागाश्शेषादयस्सर्वे सिद्धाश्च मुनयोऽखिलाः

பலவகை பிசாசுகள், வேதாளங்கள், மகாபலமுள்ள தைத்யர்கள்; சேஷன் முதலான எல்லா நாகர்கள்; மேலும் சித்தர்கள், அனைத்து முனிவர்கள்—(அனைவரும் அங்கே கூடியிருந்தனர்)।

Verse 22

प्रणुवन्ति च तं देवं प्रणमन्ति महाबलम् । लभन्त ईप्सितान्कामान्रमन्ते च यथासुखम्

அவர்கள் அந்த தேவனைப் புகழ்ந்து பாடி, மகாபலமுள்ள ஆண்டவரை வணங்குகின்றனர்; விரும்பிய பயன்களைப் பெற்று, தக்க மகிழ்ச்சியில் இன்புறுகின்றனர்.

Verse 23

बहुभिस्तत्र सुतपस्तप्तं सम्पूज्य तं विभुम् । लब्धा हि परमा सिद्धिरिहामुत्रापि सौख्यदा

அங்கே பல பக்தர்கள் கடுந்தவம் செய்து, அந்தச் சர்வவ்யாபி விபுவான ஸ்ரீசிவனை முறையாகப் பூஜித்ததால், இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் இன்பம் அளிக்கும் பரமசித்தி உறுதியாகப் பெறப்பட்டது.

Verse 24

गोकर्णे शिवलिंगं तु मोक्षद्वार उदाहृतः । महाबलाभिधानोऽसौ पूजितः संस्तुतो द्विजाः

கோகರ್ಣத்தில் அந்த சிவலிங்கம் ‘மோக்ஷத்தின் வாசல்’ எனப் புகழப்படுகிறது. ‘மஹாபல’ என்ற நாமத்தால் அறியப்படும் அது, ஓ இருபிறப்பாளர்களே, பூஜிக்கப் பெற்று ஸ்துதிக்கப்படுகிறது.

Verse 25

माघासितचतुर्दश्यां महाबलसमर्चनम् । विमुक्तिदं विशेषेण सर्वेषां पापिनामपि

மாசி (மா஘) மாதக் கிருஷ்ணபட்ச சதுர்தசியில் மஹாபலனை வழிபடுதல் சிறப்பாக முக்தி அளிப்பதாகும்—பாவத்தில் மூழ்கிய அனைவருக்கும் கூட.

Verse 26

अस्यां शिवतिथौ सर्वे महोत्सवदिदृक्षवः । आयांति सर्वदेशेभ्यश्चातुर्वर्ण्यमहाजनाः

இந்தப் புனித சிவத் திதியில் மகோৎসவத்தைத் தரிசிக்க விரும்புவோர் அனைவரும்—நான்கு வர்ணங்களின் சிறந்தோர்—எல்லாத் தேசங்களிலிருந்தும் வருகின்றனர்.

Verse 27

स्त्रियो वृद्धाश्च बालाश्च चतुराश्रमवासिनः । दृष्ट्वा तत्रेत्य देवेशं लेभिरे कृतकृत्यताम्

பெண்கள், முதியோர், குழந்தைகள்—மேலும் நான்கு ஆசிரமங்களிலும் உள்ளோர்—அங்கே வந்து தேவேசனைத் தரிசித்து வாழ்வின் பயன் நிறைவேறப் பெற்றனர்.

Verse 28

महाबलप्रभावात्तु तच्च लिंगं शिवस्य तु । सम्पूज्यैकाथ चाण्डाली शिवलोकं गता द्रुतम्

அந்த சிவலிங்கத்தின் மகாபலப் பிரபாவத்தால் ஒரு சாண்டாளி அதைச் சிறப்பாக வழிபட்டு விரைவில் சிவலோகம் அடைந்தாள்.