Dashati 3
Aindra praise of Indra as the Soma-empowered remover of obstruction and giver of victory and welfare
Indra
Heroic and propulsive (vīrya-rasa) with a confident victory-seeking uplift
Rṣi not identifiable from the provided dashati excerpt; the selection reflects an Aindra hymn-stream with occasional cosmogonic brahman/vena material used in Sāman adaptation.
இந்த தசதியில் இந்திரனைப் பற்றிய ஐந்திரப் புகழ்ச்சி வெளிப்படுகிறது—சோமத்தால் வலிமை பெற்ற இந்திரன் தடைகளை உடைப்பவன், பகைவரின் கட்டுப்பாடுகளைச் சிதைப்பவன், வெற்றியும் நலனும் அளிப்பவன். சோமப் பிழிதலும் ஸ்தோத்ர/பாடலும் வழியாக இந்திரன் அழைக்கப்படுகிறான்; வ்ருத்ர-வதம், மலைப் பிளந்து நீரை விடுவித்த வீரச் செயல் நினைவுகூரப்பட்டு, ‘வாஜ’ (வலிமை/பரிசு) மற்றும் ‘சுவித’ (நல்வழி, நலநிலை) வேண்டப்படுகிறது. குலப் பாதுகாப்பு—‘தனா த்மனா’, அதாவது சந்ததி மற்றும் தன்னையே—கருதி நிலையான காவலும் நீடித்த ஆற்றலும் பிரார்த்திக்கப்படுகிறது. துணைத் தெய்வவியல் சட்டகமாக ‘ப்ரஹ்மன்/வேன’ எனும் ஆதிப் பிரகாசம் கூறப்படுகிறது: புனித வாக்கும் பாடலும் முதற்பிறந்த சக்தியாக இருந்து, சோமத்துடன் இணைந்து அடைக்கப்பட்ட செழிப்பைத் திறக்கிறது—இந்திரனின் கோச்மிக் செயல் யாகத்தில் செயல்படும் உண்மையாய் பிரதிபலிப்பதுபோல்.
Mantras
Mantra 1
असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा न स्तोममन्धसो मदेषु
தேவனுக்காக இந்த ஒளிமிகு, தூய்மையாக்கும், உற்சாகமூட்டும் சோம-ரசம் பிழியப்பட்டது; இதிலேயே இந்திரன் இயல்பினால் (தன் இருப்பை) அறிவித்தான். ஹர்யஶ்வா (மஞ்சள் குதிரையுடையவனே), யாகங்களால் உன்னை நாம் விழிப்புறச் செய்கிறோம்; சோமத்தின் மத-மகிழ்ச்சிகளின் நடுவே எங்கள் ஸ்தோத்ரத்தை நினைவு கொள்.
Mantra 2
योनिष्ट इन्द्र सदने अकारि तमा नृभिः पुरूहूत प्र याहि असो यथा नो ऽविता वृधश्चिद्ददो वसूनि ममदश्च सोमैः
இந்திரனே, மனிதர்கள் உனக்காக சதனத்தில் ஆசனத்தை அமைத்துள்ளனர்; புரூஹூதா, முன்னே வா—நீ எங்கள் காவலனாக இருக்க; மேலும் மகத்துவமுடையவனாக இருந்தும் செல்வங்களை அருளி, சோமப் பானங்களால் மகிழ்வாயாக.
Mantra 3
अदर्दरुत्समसृजो वि खानि त्वमर्णवान्बद्बधानां अरम्णाः महान्तमिन्द्र पर्वतं वि यद्वः सृजद्धारा अव यद्दानवान्हन्
நீ ஊற்றை பிளந்தாய்; நீ கால்வாய்களையும் வழிகளையும் விரித்தாய்; கடல்செல்வம் நிறைந்தவனாய், அடக்கப்பட்ட (நீருக்கு) இடம் செய்தாய். இந்திரனே, நீ மகத்தான மலையைப் பிளந்தபோது, நீரோடைகள் கீழே பாய்ந்தன—நீ தானவனை வதைத்தபோது.
Mantra 4
सुष्वाणास इन्द्र स्तुमसि त्वा सनिष्यन्तश्चित्तुविनृम्ण वाजम् आ नो भर सुवितं यस्य कोना तना त्मना सह्यामा त्वोताः
ஓ இந்திரா! விதிப்படி சோமத்தைப் பிழிந்த நாங்கள் உன்னைப் புகழ்கிறோம்; பெறுதலை நாடும் நாங்களும், பேராற்றல் உடைய உன்னை—வலிமை அடைவதற்காக—புகழ்கிறோம். எங்களுக்கு ‘சுவித’ (நலன்) கொண்டு வா; அதனால், உன் துணையுடன், எங்கள் சந்ததியோடும் எங்கள் சொந்த உடல்-மனத்தோடும், (எதிரிகளை) வெல்ல இயலுமாறு ஆகுக।
Mantra 5
जगृह्मा ते दक्षिणमिन्द्र हस्तं वसूयवो वसुपते वसूनाम् विद्मा हि त्वा गोपतिं शूर गोनामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिन्दाः
ஓ இந்திரா! செல்வத்தை நாடும் நாம் உன் வலது கரத்தைப் பற்றினோம். ஓ வசுபதி, வசுக்களின் அதிபதியே! ஏனெனில் உன்னை கோபதி, வீரன், கோநாம்-ஸ்வாமி என்று அறிகிறோம்—எங்களுக்கு சித்ர (ஒளிமிகு), வ்ருஷண (மிகுதியான) ரயி (செல்வம்) அருள்வாயாக.
Mantra 6
इन्द्रं नरो नेमधिता हवन्ति यत्पार्या युनजते धियस्ताः शूरो नृषाता श्रवसश्च काम आ गोमति व्रजे भजा त्वं नः
யாகத்தில் முறையாக அமர்ந்த மனிதர்கள், புகழ்ச்சிக்காக தங்கள் தியஸ் (புனித சிந்தனைகள்) இணைக்கும்போது, இந்திரனை அழைக்கின்றனர். ஓ வீரா, ந்ருஷாத (எதிரி-அழிப்பவனே), ஶ்ரவஸ் (புகழ்) வேண்டுபவனே! கோமதி வ்ரஜே (மாடுகள் நிறைந்த தொழுவில்) எங்களுக்கும் பங்கு அளி; எங்களுக்கு ஒதுக்கு.
Mantra 7
वयः सुपर्णा उप सेदुरिन्द्रं प्रियमेधा ऋषयो नाधमानाः अप ध्वान्तमूर्णुहि पूर्धि चक्षुर्मुमुग्ध्या3स्मान्निधयेव बद्धान्
நல்ல இறகுகள் உடைய பறவைகள் போல, பிரியமேத (பிரிய-யாகம்/பிரிய-மேதை) ரிஷிகள், நாதமான (ஸ்துதி ஒலியெழுப்பி) இந்திரனை அணுகி அமர்ந்தனர். இருளை அகற்று; பார்வையை நிறைவு செய்; நிதிக்காக கட்டப்பட்டவர்கள் விடுவிக்கப்படுவது போல எங்களை விடுவி.
Mantra 8
नाके सुपर्णमुप यत्पतन्तं हृदा वेनन्तो अभ्यचक्षत त्वा हिरण्यपक्षं वरुणस्य दूतं यमस्य योनौ शकुनं भुरण्युम्
வானில், அந்த அழகிய சிறகுடைய (தூதன்) அருகே பறந்து செல்லக் காணப்படும் போது, இதயத்தால் உணர்ந்து அறியும் ஞானிகள் உன்னைத் தரிசிக்கின்றனர்—பொன்-சிறகுடைய பறவை, வருணனின் தூதன், யமனின் யோனி-இடத்தில் உள்ள, வேகமுடைய, நல்விளக்குச் சகுனம் (சகுனப் பறவை).
Mantra 9
ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्ताद्वि सीमतः सुरुचो वेन आवः स बुध्न्या उपमा अस्य विष्ठाः सतश्च योनिमसतश्च विवः
பிரம்மம் (புனித வாக்கு) பழங்காலத்தில் முதலில் தோன்றியது; இரு எல்லைகளிலிருந்து ஒளிமிகு வேனன் வெளிப்பட்டான். அவனுடைய நிலைகள் ஆழ்ந்த அடித்தளங்கள்; இருப்பதும் இல்லாததும்—இரண்டினதும் மூலத்தை அவன் சமமாக வெளிப்படுத்தினான்.
Mantra 10
अपूर्व्या पुरुतमान्यस्मै महे वीराय तवसे तुराय विरप्शिने वज्रिणे शन्तमानि वचांस्यास्मै स्थविराय तक्षुः
முன்னெப்போதும் இல்லாத, மிகப் பெருமளவான—அவனுக்காக, அந்த மாபெரும் வீரன், வலிமைமிக்கவன், வேகமிக்கவன், தூரம் எட்டுபவன், வஜ்ரம் தாங்குபவன்—என, ரிஷிகள் மிக நல்வாழ்த்துச் சொற்களை அமைத்தனர்; அந்த நிலைத்த (ஸ்தவிர) ஒருவனுக்காக அவர்கள் ஸ்தோத்திரங்களை வடித்தனர்.
Frequently Asked Questions
It celebrates Indra as the deity who, strengthened by Soma and praise, breaks obstructions (like the mountain holding back waters) and grants strength, victory, and welfare to the worshippers.
It highlights the theological foundation of the rite: sacred utterance (brahman) is portrayed as a primordial power of revelation, supporting the idea that the sung stotra itself helps disclose and obtain prosperity.
As a sung stotra by the Sāmavedic singers, it invites Indra to the Soma, recalls his archetypal victory over blockage, and turns that myth into a present request for vāja (prize/strength) and suvita (well-being).