Dashati 9
Aindra stuti as protective and cosmic sovereignty—Indra’s might expressed through solar greatness, household stability, and riddle-like ritual symbolism
Indra (Aindra focus; often identified through epithets such as Vāstoṣpati)
Uplifting forceful laudation with moments of contemplative mystery (in the riddle-like Indrāgnī verse)
R̥ṣi and chandas are not specified in the provided input; the decad reflects a mixed Aindra collection where individual verses may trace to different Ṛgvedic seers. Identification requires arcika-to-Ṛgveda concordance.
இந்த தசதி ஐந்திர ஸ்துதியாக இந்திரனின் காவல்-சார்வபௌம அதிகாரத்தைப் பாடுகிறது—சூரியன் போன்ற சத்திய-ஒளி, இல்லமும் யாகநிலமும் நிலைபெறுதல் (வாஸ்தோஷ்பதி-ரூபம்), கோட்டை உடைக்கும் வெற்றி-முனைப்பு, முனிவர்களுடனான நட்பு மற்றும் ஊக்கமூட்டும் வாக்கு. ஸ்தோத்திரமே யாகத்தை முன்னேற்றும் செயல்திறன் கொண்ட ‘நாவு’ எனக் கருதப்படுகிறது; இறுதியில் இந்திராக்னியின் புதிர்-போன்ற மர்மப் படிமங்கள் கவனத்தையும் சடங்கு-தீவிரத்தையும் கூர்மையாக்குகின்றன.
Mantras
Mantra 1
यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठं यो वृत्रहा गृणे
மனிதர்களின் அரசனாகியவன், ரதங்களுடன் வருபவன், அஜேயன்; எல்லாப் போர்களிலும் முதன்மை வெற்றியாளன்—அந்த வ்ருத்ரஹா, அந்த ஜ்யேஷ்டன், ஸ்துதியில் பாடப்படுகிறான்.
Mantra 2
यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतये वि द्विषो वि मृधो जहि
ஓ இந்திரா! எதனால் எதனால் நாம் அஞ்சுகிறோமோ, அதிலிருந்து எங்களுக்கு அபயம் அருள்வாயாக. ஓ மகவன், எங்கள் உதவிக்குத் திறன் உடையவனாக இரு; பகைவர்களைச் சிதறடித்து, தாக்குவோரையும் முற்றிலும் வெல்லு.
Mantra 3
वास्तोष्पते ध्रुवा स्थूणां सत्रं सोम्यानाम् द्रप्सः पुरां भेत्ता शश्वतीनामिन्द्रो मुनीनां सखा
ஓ வாஸ்தோஷ்பதே, எங்கள் இல்லத்தின் உறுதியான தூணாக (த்ருவா ஸ்தூணா) இரு; ஸோம்ய யாகங்களின் ஸத்ரத்தைப் பாதுகாப்பாயாக. இந்திரன்—ஒளிமிகு, நிலைத்த புரங்களைப் பிளப்பவன், முனிவர்களின் நண்பன்—(எங்களை) அருள்வாயாக.
Mantra 4
बण्महां असि सूर्य बडादित्य महां असि महस्ते सतो महिमा पनिष्टम मह्ना देव महां असि
நீ மகான், ஹே சூர்யா; நீ மகான், ஹே ஆதித்யா. மகத்தானது உன் சத்திய-மகிமை, மிகச் சிறந்தது; உன் மகத்துவத்தால், ஹே தேவா, நீ மகான்.
Mantra 5
अश्वी रथी सुरूप इद्गोमां यदिन्द्र ते सखा श्वात्रभाजा वयसा सचते सदा चन्द्रैर्याति सभामुप
குதிரை-இணைந்த, ரதமேறிய, அழகிய உருவம், பசு-செல்வம் நிறைந்த—ஹே இந்திரா, உன் அந்த நண்பன், வீரத்தின் பங்காளி, எப்போதும் வலிமையுடன் உன்னைச் சேர்ந்தே நிற்கிறான்; ஒளிமிகு செல்வங்களுடன் சபையை நோக்கி அணைகிறான்.
Mantra 6
यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी
ஓ இந்திரா! வானங்களும் பூமிகளும் நூறு நூறாக இருந்தாலும், ஓ வஜ்ரதாரியே, ஆயிரம் சூரியர்களும் உனக்கு நிகராகாது; இரு உலகங்களும் உன்னைப் போன்ற ஒருவரை உருவாக்கவில்லை.
Mantra 7
यदिन्द्र प्रागपागुदग्न्यग्वा हूयसे नृभिः सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवे ऽसि प्रशर्ध तुर्वशे
ஓ இந்திரா! கிழக்கு, மேற்கு, வடக்கு, தெற்கு என எத்திசையிலிருந்தும் மனிதர் உன்னை அழைக்கும்போது, பல வழிபாட்டாளர்களின் ஊக்கத்தால் நீ வேண்டுபவர்க்கு துணையாவாய்; நீ தாக்குபவன், (உதவி அளித்து) துர்வசனுக்கு ஆதரமளிப்பவன்.
Mantra 8
कस्तमिन्द्र त्वा वसवा मर्त्यो दधर्षति श्रद्धा हि ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति
ஓ இந்திரா! செல்வமுடையவராயினும் மனிதர்களில் யார் உன்னை எதிர்க்கத் துணிவார்? ஏனெனில், ஓ மகவன், உன்னில் நம்பிக்கை வைத்து உயர்ந்த திவ்ய உலகில், வலிமைமிக்க வழிபாட்டாளர் வெற்றிப் பரிசு (வாஜ) பெற விரும்புகிறான்.
Mantra 9
इन्द्राग्नी अपादियं पूर्वागात्पद्वतीभ्यः हित्वा शिरो जिह्वया रारपच्चरत्त्रिंशत्पदा न्यक्रमीत्
இந்திரனும் அக்னியும்—‘அபாதி’ (காலற்றவன்) போல—காலுடையவர்களுள் இருந்து முன்னணியாகச் சென்றனர். தலையை விட்டுவிட்டு, நாவால் அது ஊர்ந்து நகர்ந்து சென்றது; ‘த்ரிம்ʼஶத்-பதா’ (முப்பது-பதமுடையது) முன்னேறியது.
Mantra 10
इन्द्र नेदीय एदिहि मितमेधाभिरूतिभिः आ शं तम शं तमाभिरभिष्टिभिरा स्वापे स्वापिभिः
இந்திரா, இன்னும் அருகே வா—மிதமேதா (அளவான ஞானம்) உடைய உதவிகளுடன். மிகச் சுபமான ‘ஶம்’ உடன் வா, மிக விரும்பத்தக்க ‘அபிஷ்டி’களுடன் வா; சு-ஸ்வாப (நல்ல ஓய்வு) உடன், அமைதியளிக்கும் ஸ்வாபி-களுடன் வா.
Frequently Asked Questions
“Aindra” names the dominant liturgical orientation and melody-family centered on Indra. A dashati can include allied praises (like Sūrya/Āditya) that reinforce the same theme of greatness and dependable power used in Indra’s stuti.
It is riddle-like praise (arthavāda) often interpreted ritually: images such as “tongue” point to Agni’s flame or to the chant/speech that carries the sacrifice forward. The paradoxes intensify attention and encode ritual correspondences rather than plain narrative.
“Baṭ” is an emphatic musical interjection. It strengthens the praise, marks cadences, and gives rhythmic lift so the repeated laudatory phrases land with greater ceremonial force.