
Indra’s swift invitation to the Soma-rite through potent stotra and unhindered approach
Indra
Bright forceful and triumphant—an urgent ‘come hither’ atmosphere with victorious uplift
R̥ṣi cannot be fixed from the provided excerpt alone; the verses belong to the Aindra praise-stream used for Sāman performance rather than a single clearly identified family in the input.
இந்த தசதியில் இந்திரனை மிக வேகமாக அழைக்கிறது—ஹரி (செம்மஞ்சள் குதிரைகள்) இழுக்கும் பொன் ரதத்தில் உடனே யாகத்திற்கு வந்து சோமபானம் செய்யுமாறு. இங்கு ஸ்தோமம்/கிர் வெறும் புகழ்ச்சி அல்ல; அது ஒரு செயற்படும் புனிதப் பலம் (பிரஹ்ம/ஸ்தோமம்) ஆக இருந்து இந்திரனை இழுத்து வரச் செய்து, யாகத்தைத் தடுக்கின்ற கட்டுகள் மற்றும் தடைகள் (பாஶினः) ஆகியவற்றை உடைத்து, யஜமானனுக்கு வெற்றி-பரிசு (வாஜ), செல்வம், மற்றும் குறையாத துணை (அக்ஷிதோதி) அளிக்கிறது.
Mantra 1
न किष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्णुमोजसा
செயலால் எவரும் அவரை அடையார்—என்றும் வளர்கின்ற இந்திரனை; யாகங்களும் (புகழ்வதற்குரிய பொருளாக) எட்ட இயலாதவரை; எங்கும் போற்றப்படும், ரிப்வஸ், தாக்கமறியாத, தைரியமிகு அவரை—தன் ஓஜஸால்.
Mantra 2
य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः सन्धाता सन्धिं मघवा पुरूवसुर्निष्कर्ता विह्रुतं पुनः
வெளியுதவி இன்றியும், பழங்காலத்தில், மூட்டுகளில் இறுக்கப்பட்ட கட்டுகளைப் பிளந்து அகற்றியவர் (இந்திரன்); மூட்டினை மீண்டும் இணைக்கும் சந்தாதா; தானமிகு மகவா, பெருஞ்செல்வன் புரூவசு; இடம்பெயர்ந்ததை மீண்டும் சரியான இடத்தில் அமர்த்தும் நிஷ்கர்த்தா ஆவார்.
Mantra 3
आ त्वा सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये
இந்திரா! பிரார்த்தனை-ஸ்தோத்திரமான ‘பிரஹ்ம’த்தால் யோகிக்கப்பட்ட, கேசரநிறம், அலைபோல் அசையும் மயிர்க்குதிரைகள்—பொன்னிற ரதத்தில் பூட்டப்பட்டு—ஆயிரமும் நூறும் (வலிமையுடன்) உம்மை இங்கே சோமபானத்திற்காகக் கொண்டு வருக.
Mantra 4
आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः मा त्वा के चिन्नि येमुरिन्न पाशिनो ऽति धन्वेव तां इहि
வா, இந்திரா, உன் ஹரி (செம்பொன் நிற) குதிரைகளுடன்; இனிமை தரும், மகிழ்வூட்டும் ஸ்தோத்திர-ஒலிகளால் இழுக்கப்பட்டவனாய், மயூர-இறகுப் போன்ற ஒளிவிடும் அலங்காரங்களுடன். கட்டுபவர்கள் யாரும் உன்னைத் தடுக்க வேண்டாம்; வில்லைக் கடந்த அம்புபோல் அவர்களைத் தாண்டி—இந்த யாகத்தில் இங்கே வா.
Mantra 5
त्वमङ्ग प्र शंसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यम् न त्वदन्यो मघवन्नस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वचः
தேவனே! நீயே உண்மையிலேப் புகழப்பட வேண்டியவன்—மிக வல்லவன்—மர்த்தியனின் நலனுக்காக. தானமிகு இந்திரா! உன்னைத் தவிர இன்பம் அருள்வோர் வேறு யாருமில்லை. உனக்காக நான் இந்த நியத வாக்கை (வாக்) உரைக்கிறேன்.
Mantra 6
त्वमिन्द्र यशा अस्यृजीषी शवसस्पतिः त्वं वृत्राणि हंस्यप्रतीन्येक इत्पुर्वनुत्तश्चर्षणीधृतिः
இந்திரா! நீ புகழ்மிக்கவன், நேர்ச் செல்கையுடையவன்; நீ வலத்தின் அதிபதி. நீ எதிர்க்க முடியாதவனாய் வ்ருத்ரர்களை வதம் செய்கிறாய். நீ ஒருவனே—பழம்பெரும் தூண்டுபவன்—மக்களைத் தாங்குபவன் (சர்ஷணித்ருதி).
Mantra 7
इन्द्रमिद्देवतातय इन्द्रं प्रयत्यध्वरे इन्द्रं समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये
தேவத்துவம் அடைவதற்காக நாங்கள் இந்திரனையே (அழைக்கிறோம்); முன்னேறும் அத்வர யாகத்தில் இந்திரனை; மோதல்/சமீகத்தில் இந்திரனை. நாங்கள், லாபம் நாடுவோர், செல்வம் பெற இந்திரனை அழைக்கிறோம்.
Mantra 8
इमा उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम पावकवर्णाः शुचयो विपश्चितो ऽभि स्तोमैरनूषत
ஓ புரூவஸோ (இந்திரா), என் இவ்வழுத்தங்கள்—பாவக-வர்ணமுடைய, தூய, ஞானிகளால் உச்சரிக்கப்பட்டவை—ஸ்தோமங்களால் உம்மை நோக்கிப் பாடப்பட்டவை—உம்மை மேலும் வளர்த்திடுக.
Mantra 9
उदु त्ये मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव
அந்த மிக மதுமயமான ஸ்துதிகள் மேலெழுகின்றன; ஸ்தோமங்கள் இயக்கமடைகின்றன—என்றும் வெற்றியுடைய, செல்வமிக்க, அசையாத உதவியுடைய—வாஜம் (பரிசு) ஏந்தி, ரதங்களைப் போல.
Mantra 10
यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम् आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सचा पिब
தாகமுற்ற கௌரன் (காளை) தயார் செய்யப்பட்ட நீர்களை நோக்கி, நட்பிடத்தை நோக்கிச் செல்வதுபோல்—அவ்வாறே விரைந்து வா; எங்கள் ஆபித்வத்தில், எங்கள் ப்ரபித்வத்தில் (பித்ரு-சங்கத்தில்); கண்ண்வர்களிடையே, நல்ல தோழமையுடன், ஸோமம் பருகு.
It is a forceful invitation for Indra to come swiftly to the Soma-rite on his tawny steeds, unhindered by obstacles, so he may drink Soma and grant victory and prosperity.
They present the chant itself as an effective sacred power: the stomas ‘rise’ and ‘move’ like chariots, overcoming impediments and carrying the sacrificer toward the prize (vāja).
As an Indra-focused Sāman in the Soma service, sung by the Sāmavedic singers to draw Indra near, stabilize the rite against obstructions, and secure his sustaining help.