
Indra’s sovereignty and exclusive praise at the Soma-pressing
Indra
Heroic and exalting (vīra-rasa) with an admonitory closing tone that enforces exclusive devotion and precision
R̥ṣi not determinable from the provided dashati excerpt; the diction and themes align with mainstream Indra-stuti traditions used for Sāman adaptation in the Aindra kanda.
இந்த தசதி, சோமப் பிழிதல்/அபிஷவத்தின் தருணத்தில் இந்திரனின் பேரரசாட்சியையும் ‘இந்த்ரம் இத்’—இந்திரனை மட்டுமே மீண்டும் மீண்டும், ஒருமுகமாகப் புகழ வேண்டிய விதியையும் முன்வைக்கிறது. நகரும் (ஜகத்) மற்றும் நிலைக்கும் (தஸ்துஷ) உலகங்களின் ஈசானனாக இந்திரனை ஏற்று, ‘பால்கறக்கப்படாத பசு’ போல் வற்றாத நிறைவு கொண்ட அளவிலா அர்ப்பணிப்புகள்/ஸ்துதிகளால் அவர் மகிமைப்படுத்தப்படுகிறார். புரந்தி (உதாரப் பரிசளிப்பு) வழியாக வாஜ (வலிமை, வெற்றி-பரிசு, போஷணம்) அருள வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது; மேலும் தரணி (கடத்தி-காப்பவன்) என அவரை அழைத்து, யஜமானனை அபாயத்தைத் தாண்டச் செய்து காப்பாற்றுமாறு பிரார்த்திக்கப்படுகிறது. நன்றாகப் பதிந்த சக்கர-வளையம் (felly) போன்ற நிலைத்தன்மை உருவகம், யாகத்தின் உறுதி, பாதுகாப்பு, மற்றும் கிரியா-சுத்தியைச் சுட்டுகிறது; இறுதியில் சோமப் பிழிதலில் துல்லியமான, குறையற்ற, ஒரே தேவதா-மையமான ஸ்தோத்திரம் செய்ய வேண்டிய கட்டளைத் தொனி வெளிப்படுகிறது.
Mantra 1
अभि त्वा शूर नोनुमो ऽदुग्धा इव धेनवः ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः
ஓ சூரனே! நாங்கள் உம்மைத் துதிக்கிறோம்—பாலால் நிறைந்த, இன்னும் கறக்கப்படாத பசுக்கள் போல; இந்திரனைத் துதிக்கிறோம்—இச் சராசர உலகின் ஈசானன், ஸ்வர்-தரிசி, நிலைத்தவற்றின் ஈசானனும் ஆவான்.
Mantra 2
त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कार्वः त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः
ஓ இந்திரா! யாகப் பரிசு (வாஜ) வெற்றிக்காக நாங்கள் பாடும் ரிஷிகள் நிச்சயமாக உம்மையே அழைக்கிறோம். ஓ சத்பதி! வ்ருத்ரம் போன்ற தடைகளின் நடுவிலும் மனிதர் உம்மையே வேண்டுகின்றனர்; மேலும் முயற்சியின் இலக்குகளில் உம்மை இலக்கை நோக்கிச் செல்லும் குதிரைபோல் (துணை) எனப் போற்றி பாடுகின்றனர்.
Mantra 3
अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति
ஆகையால் உங்களெல்லாருக்காக நாங்கள் சுராதஸம்—மிகச் சிறந்த கொடையுடைய—இந்திரனின் புகழை உயர்ந்து பாடுவோம்; அவன் அருளை முறையாகப் பெறுவதற்காக. ஏனெனில் மவா, பல செல்வம் உடையவன், புகழ்பாடுவோர்க்கு ஆயிரமடங்காகத் தருவது போல வழங்குகிறான்.
Mantra 4
तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे
உங்களுக்காக அந்த அதிசய இந்திரனை—தாக்குவோரைக் கட்டுப்படுத்துபவன், ஸோமரஸத்தில் மகிழ்பவன், வஸு (செல்வம்) அளிப்பவன்—நாம் புகழ்ச்சிப் பாடல்களால் உயர்த்துகிறோம். தம் குரலோசையால் கன்றை நோக்கி பால் மாடுகள் ஓடுவது போல, எங்கள் ஸ்தோத்திரங்கள் இந்திரனை நோக்கி விரைகின்றன.
Mantra 5
तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम्
தாரகமான துணைகளால், தாக்குவோரைக் தள்ளி விட்டு, உங்கள் உதவிக்காக செல்வம் அளிக்கும் இந்திரனை நான் அழைக்கிறேன். பிழிந்த ஸோமம் உள்ள அத்வர யாகத்தில், பெருங்கானம் பாடிக்கொண்டே, (அவரை) பாரம் சுமப்பவன், திறமையான செயல்வீரன் போல ஆஹ்வானிக்கிறேன்.
Mantra 6
तरणिरित्सिषासति वाजं पुरन्ध्या युजा आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्रुवम्
ஓ இந்திரா! தாரணி, மீட்பவனே—நீ உண்மையிலே புரந்தி (உதார தானம்) உடன் வலிமை/வாஜம் அளிக்க விரும்புகிறாய். பலமுறை அழைக்கப்படும் புருஹூத இந்திரனே! உமக்காக நான் கீரா—ஸ்தோத்திரவாணியால் வணங்குகிறேன்; சக்கரக்காரன் செதுக்கிய, நன்றாகப் பதிக்கப்பட்ட, உறுதியானதும் அசையாததும் ஆகிய நேமி (சக்கர வளையம்) போல் நிலைத்ததாக (உம்மை) வணங்குகிறேன்.
Mantra 7
पिबा सुतस्य रसिनो मत्स्वा न इन्द्र गोमतः आपिर्नो बोधि सधमाद्ये वृधे3 ऽस्मां अवन्तु ते धियः
ஓ இந்திரா! பிழிந்த ரஸமிக்க சோமத்தை அருந்து; எங்களுக்காக மத்ஸ்வ—மகிழ்ந்து உற்சாகமடை, கோமத் (மாடுச்செல்வம் நிறைந்த) இந்திரனே! சதமாத்ய (கூட்டு சோம-விருந்து) யில் வளர்ச்சிக்காக எங்கள் நண்பனாக இரு; உமது நல்வழி தரும் தியஃ (நற்கருத்துகள்/அறிவு) எங்களை காக்கட்டும்.
Mantra 8
त्वं ह्येहि चेरवे विदा भगं वसुत्तये उद्वावृषस्व मघवन्गविष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये
நீ உண்மையிலே வழிபடுபவனிடம் வா—வசுத்தயே (செல்வப் பெறுதலுக்கு) பக (நற்பேறு பங்கு) கொண்டு. மகவன் (தானவீர) இந்திரனே! கவிஷ்டயே (மாடுச்செல்வ வெற்றிக்காக) விரிந்து பொழி; மேலும், இந்திரனே, இஷ்டயே (விரும்பிய நிறைவேற்றத்துக்கு) அச்வம் (குதிரை)யையும் பொழிந்து/அருளு.
Mantra 9
न हि वश्चरमं च न वसिष्ठः परिमंस्ते अस्माकमद्य मरुतः सुते सचा विश्वे पिबन्तु कामिनः
உங்கள் பங்கு இறுதியல்ல; வசிஷ்டர் அதனைச் சிறிதென அளவிடுவதுமில்லை. ஆகவே இன்று, ஹே மருத்களே, சோமம் பிழிந்தபோது, ஆசையுடைய எல்லா (தேவர்கள்) எங்களுடன் சேர்ந்து பருகட்டும்.
Mantra 10
मा चिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सचा सुते मुहुरुक्था च शंसत
நண்பர்களே, சிறிதளவும் வேறொருவரைச் சாற்றாதீர்கள்; தவறு செய்யாதீர்கள். சோமம் பிழிந்தபோது, புகழ்பவன் வृषணன் எனும் வலிமைமிகு இந்திரனையே மட்டும் போற்றட்டும்; மேலும் உக்தங்களை மீண்டும் மீண்டும் உரைக்கட்டும்.
It proclaims Indra as the sovereign of the moving and unmoving worlds and urges the singers to praise him alone—especially when Soma is pressed—so the rite remains effective and error-free.
The image suggests abundance and readiness: the offerings and praises are full, undiminished, and waiting to be ‘drawn forth’ toward Indra, who can grant both earthly and heavenly benefits.
It is an instruction to maintain single-devatā focus at that moment of the Soma rite—no switching deities or careless wording—so the chant (stotra/uktha) stays correct and potent.