
Aindra praise: Indra as unstoppable helper, victor, and giver of wealth/protection to the sacrificer
Indra
Vīra–stuti (heroic energizing praise) with a closing tone of intimate reliance and protection
Rṣi not provided in the input. The verses reflect common RV-style Indra and Varuṇa diction; firm attribution requires the underlying Saṃhitā/Anukramaṇī mapping.
ஐந்திர ஸ்துதி: இந்திரன் தடுக்கமுடியாத துணை, வேகமிக்க, தோற்காத வீரன் எனப் போற்றப்பட்டு அழைக்கப்படுகிறான்—யஜமானனுக்கு ஊக்கமளித்து, தேரோட்டியாக/தூண்டுபவனாக யாகத்தையும் அதன் பலனையும் முன்னேற்றிக் கொண்டு சென்று, வெற்றியும் செல்வமும் பாதுகாப்பும் அளிப்பவன். ஸ்தோத்திரத்தின் பலன்-நியாயம்: புகழ்ச்சியால் மகிழும் இந்திரன் வளம் (ராதஸ்) மற்றும் அருளை வழங்குவான்; இறுதியில் தந்தை/சகோதரனைவிட நெருக்கமான சார்பு, தாய்போன்ற அடைக்கலம்-பாதுகாப்பு வேண்டுதல் வெளிப்படுகிறது. அதேசமயம் வருணன் குறுகியவாறு நினைவுகூரப்படுகிறான்—தத்தின் காவலன், பலவகை ஒழுங்குகள் (விவ்ரதானி) காக்கும் நிலைபேறு—ஸ்துதி ஒழுக்கமும் கோஸ்மிக்/யாகச் சட்டமும் உடன் இணைந்து சரியான பலன் தரும்படியாக.
Mantra 1
इत ऊती वो अजरं प्रहेतारमप्रहितम् आशुं जेतारं हेतारं रथीतममतूर्तं तुग्रियावृधम्
இங்கிருந்து உங்களுக்காக அந்த ஊதி (உதவி) வருகிறது—அஜர (அழியாத), ப்ரஹேதா (தூண்டுபவன்), அப்ரஹித (தடுக்கப்படாத); விரைவு, ஜேதா (வெற்றியாளர்), ஹேதா (இயக்குபவன்), ரதீத (ரதத்தில் இருப்பவன்), அமதூர்த (அடக்கமறாத/அபராஜித), துக்ரியாவ்ருத் (துக்ரியனை வளர்ப்பவன்).
Mantra 2
मो षु त्वा वाघतश्च नारे अस्मन्नि रीरमन् आरात्ताद्वा सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि
ஓ வீரா! எங்கள் பாடகர் (வாகத) ஐ எங்களிடமிருந்து துரத்தாதே; தூரத்தில் நில்லாதே. எங்கள் கூட்டு சதமாத (சக-விருந்து) க்கு வா; உண்மையாக இங்கே வா, வந்து அருகில் இருந்து கேள்.
Mantra 3
सुनोत सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे पचता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः
சோம-பாவனத்திற்காக சோமத்தைப் பிழியுங்கள்—சோமம் அருந்தும், வஜ்ரம் தாங்கும் இந்திரனுக்காக; (அவரின்) உதவிக்காக பக்தி/பக்வான்னங்களைச் சமைக்குங்கள்; இவ்விதிகளைச் செய்யுங்கள். ஏனெனில் அவரைத் திருப்திப்படுத்துவதில், திருப்திப்படுத்துபவனுக்கே ஆனந்தம் (மயஸ்) அளிக்கப்படுகிறது.
Mantra 4
यः सत्राहा विचर्षणिरिन्द्रं तं हूमहे वयम् सहस्रमन्यो तुविनृम्ण सत्पते भवा समत्सु नो वृधे
எங்கள் அழைப்பு அந்த இந்திரனுக்கே—எப்போதும் பகைவரை அழிப்பவன், அனைத்தையும் அறிபவன்; ஏ ஸஹஸ்ரமன்யு, துவிந்ரும்ண, ஸத்பதே! எங்கள் சமரங்களில் எங்கள் வளர்ச்சிக்காக உடனிரு.
Mantra 5
शचीभिर्नः शचीवसू दिवानक्तं दिशस्यतम् मा वां रातिरुप दसत्कदा च नास्मद्रातिः कदा च न
ஏ ஶசீ-சம்பன்னரே, ஶசீவஸூ! பகலும் இரவும் எங்கள்மேல் அருள்புரிவீராக; உங்கள் ரதி (தான-அனுகிரகம்) எப்போதும் குறையாதிருக்க, எங்கள் பங்கும் எந்நேரமும் குறையாதிருக்க.
Mantra 6
यदा कदा च मीढुषे स्तोता जरेत मर्त्यः आदिद्वन्देत वरुणं विपा गिरा धर्त्तारं विव्रतानाम्
எப்பொழுதாயினும், எந்த நேரமாயினும், ஒரு மானிட ஸ்தோதா தாராள (தேவனை)ப் புகழ்ந்தால்—அப்பொழுது ஞானி தன் ஸ்தோத்திர-வாக்கால், பலவகை வ்ரத/விதிகளைத் தாங்கி நிறுத்தும் வருணனை வணங்கட்டும்.
Mantra 7
पाहि गा अन्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे यः सम्मिश्लो हर्योर्यो हिरण्यय इन्द्रो वज्री हिरण्ययः
ஓ சோமரஸத்தின் மயக்கம் (மத), இந்திரனுக்காக அருந்து—யாகத்திற்குத் தகுந்த அதிதிக்காக; ஹரி (செம்மஞ்சள்) குதிரைகளால் சூழப்பட்டவர்—பொன்-ஒளி கொண்ட வஜ்ரதாரி இந்திரன் பொன்-பிரகாசமாய் விளங்குகின்றான்.
Mantra 8
उभयं शृणवच्च न इन्द्रो अर्वागिदं वचः सत्राच्या मघवान्त्सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत्
இந்திரன் எங்கள் (இருவகை) வேண்டுதலையும் கேட்பாராக; மேலும் இந்த எங்கள் ஸ்தோத்திரத்திற்காக உதார மகவன் இங்கே வருவாராக. மிகவல்லவன், எங்கள் தியா (பக்தி-புத்தி) மூலம், சோமபானத்திற்காக வருக.
Mantra 9
महे च न त्वाद्रिवः परा शुल्काय दीयसे न सहस्राय नायुताये वज्रिवो न शताय शतामघ
ஏ அத்ரிவஃ (கல்-தாரி), எங்கள் மகிமைக்காக உம்மை கூலிக்காக நாடுவதில்லை; ஆயிரத்திற்காகவும் அல்ல, பத்தாயிரத்திற்காகவும் அல்ல, ஏ வஜ்ரிவஃ, ஏ சதாமக—நூறுநூறு தானம் அருள்பவனே—கூலிப்பணியாளனென உம்மை அழைப்பதில்லை.
Mantra 10
वस्यां इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः माता च मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे
ஏ இந்திரா, எனக்கு நீ என் தந்தையைவிடவும் மேலான தானதரன்; (செல்வத்தை) பகிரும் சகோதரனைவிடவும் மேலானவன்; ஏ வசோ (செல்வமிகு), தாய்போல் என்னை மூடி காக்கிறாய்—வசுத்வம் (செல்வநிலை) மற்றும் ராதஸ் (தான-வளமை) பெறுவதற்காக.
It praises Indra as the swift, unaging, unconquered power who drives the sacrifice forward and gives victory, protection, and wealth to the worshipper.
Varuṇa appears as the sustainer of many ordinances (vivratāni), reminding that effective praise and reward rest on ṛta—cosmic and ritual order—alongside Indra’s might.
They are sung as a stotra to invigorate the Indra-invocation in the soma context, using melodic expansion (often via stobhas) to highlight epithets and petitions for aid and prosperity.