
Aindra stuti at Soma-pressing: praising Indra’s might and inviting him to drink the expressed Soma for protection and welfare
Indra
Rousing heroic and propitiatory—an energetic call to Indra at the pressing
Ṛṣi attribution is not provided in the input; this dashati is treated as Aindra by thematic and ritual placement rather than explicit family colophon here.
சோமப் பிழிதல் வேளையில் ஐந்திர ஸ்துதி: இந்திரனின் மகிமையும் வல்லமையும் போற்றி, பிழிந்த சோமத்தை அருந்த வருமாறு அழைத்து—அவர் காவலனாக இருந்து நலம் (ஶம்), மாட்டுச் செல்வம், மேலும் மனிதரை கொல்லும் பகைவர்களைத் தள்ளும் அச்சமின்மையை அருள வேண்டுதல்.
Mantra 1
तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने शं यद्गवे न शाकिने
சோம-சவனத்தில், உடனிணைந்து பாடுங்கள்—பலமுறை அழைக்கப்படும், வல்லமைமிகு இந்திரனுக்காக; மேலும், வலிமைமிக்க ‘சாகின்’ (சமர்த்தன்) அவர்க்கு, பசுக்களுக்கு வரம் போலிய நலத்தைத் தரும் அந்தக் கல்யாணப் பாடலைப் பாடுங்கள்.
Mantra 2
यस्ते नूनं शतक्रतविन्द्र द्युम्नितमो मदः तेन नूनं मदे मदेः
ஏ சதக்ரது இந்திரா, இப்போது உன்னுடைய அந்த உல்லாசம்/மதம்—மிகவும் ஒளிமிக்கது—அதனால் நீ இப்போது, ஒவ்வொரு ஒவ்வொரு மதத்திலும், மதித்திரு.
Mantra 3
गाव उप वदावटे महि यज्ञस्य रप्सुदा उभा कर्णा हिरण्यया
பசுக்கள் வதாவடத்தின் அருகே அணைகின்றன; அவை மகா யாகத்திற்கு ஒளி/பொலிவை அளிக்கின்றன; அவற்றின் இரு காதுகளும் பொன்னினால் ஒளிர்கின்றன.
Mantra 4
अरमश्वाय गायत श्रुतकक्षारं गवे अरमिन्द्रस्य धाम्ने
குதிரைக்காக விதிப்படி பாடுங்கள்; பசுவிற்காகப் புகழ்பெற்ற ‘கக்ஷார’ (ஸ்துதி) பாடுங்கள்; இந்திரனின் தாமம்/இருப்பிடத்திற்காகவும் விதிப்படி பாடுங்கள்.
Mantra 5
तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे स वृषा वृषभो भुवत्
அந்த இந்திரனை நாம் வலிமைப்படுத்துகிறோம்; அவர் மகா வ்ருத்ரனை வதம் செய்யட்டும்; அவர் வृषபன்—மிகுந்த வல்லமை உடையவன்—ஆகட்டும்.
Mantra 6
त्वमिन्द्र बलादधि सहसो जात ओजसः त्वं सन्वृषन्वृषेदसि
ஓ இந்திரா! நீ வலிமையில் தலைசிறந்தவன்; வீரத்திலிருந்து பிறந்தவன், ஓஜஸால் நிறைந்தவன். நீ எப்போதும் வृषப-சொரூபனாய், நிச்சயமாக மிகப் பேராற்றலுடையவன்.
Mantra 7
यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् चक्राण ओपशं दिवि
யஜ்ஞம் இந்திரனை வளர்த்தது—அவன் பூமியை விரித்தபோது, மேலும் த்யுலோகத்தில் ஆதாரம் (ஓபஶ) அமைத்தபோது.
Mantra 8
यदिन्द्राहं तथा त्वमीशीय वस्व एक इत् स्तोता मे गोसखा स्यात्
ஓ இந்திரா! நான் உன்னைப் போலவே ஆள இயன்றால்—செல்வத்தின் ஒரே ஆண்டவனாய்—என் ஸ்தோதா எனக்கு கோ-சகா (மாடு-செல்வத்தின் துணை) ஆகட்டும்.
Mantra 9
पन्यंपन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय सोमं वीराय शूराय
ஓ சோம-பிழிப்போர் வீரர்களே, விரைந்து ஓடுங்கள்—மிகப் பிரியமான, மிகப் பிரியமான சோமத்தை கொண்டு வாருங்கள்; மத்திய-உல்லாசத்திற்காக, வீரனுக்காக, சூரன் (இந்திரன்) க்காக।
Mantra 10
इदं वसो सुतमन्धः पिबा सुपूर्णमुदरम् अनाभयिन्ररिमा ते
ஓ வசு, இந்நிசோடிய சோம-ரஸத்தை அருந்து; நன்கு நிரம்பிய உன் வயிற்றை நிறை; அச்சமின்றி இரு—மனிதரை அழிக்கும் பகைவர் உன்னிடமிருந்து தொலைவில் இருக்கட்டும்।
It invites Indra to the Soma-pressing, praises his overwhelming power, and asks for prosperity (especially cattle-wealth), protection, and fearlessness.
These are ritual time-and-action markers: the hymns are meant to be sung when Soma is freshly pressed, calling Indra to drink the offered draught and empower the rite’s benefits.
Puruhūta presents Indra as the deity repeatedly invoked in stotras, while vṛṣan highlights virile, rain-and-victory potency—supporting the prayer for strength, protection, and the defeat of foes.