
Agni as the bountiful, ṛta-sustaining fire who makes the sacrifice auspicious and protects the rite
Agni
Bright propitiatory and protective—an opening-fire (Agneya) confidence that turns praise into safeguarding power
R̥ṣi not provided in input; these Agni verses commonly circulate across multiple RV families in Sāmavedic selection with emphasis on ritual utility rather than explicit lineage in this excerpt.
அக்னியை ‘ருதாவான்’—ருதம் (புனித ஒழுங்கு) தாங்குபவன்—என்று யாகத்தில் நிலைநிறுத்தும் புகழ்ச்சி; இதனால் ஹவி, தானம், யாகச் செயல், ஸ்துதி அனைத்தும் ‘பத்ர/சிவ’ (மங்களகரம்) ஆகும். அக்னியின் ஒளிரும் பிரகாசம் (சுக்ர-சோசிஷ்) மற்றும் பெருமை (ப்ருஹத்) போற்றப்பட்டு, அவர் ‘விஷ்பதி’—இல்லம்/வேதி-வெளியின் அதிபதி-காவலன்—என்று அழைக்கப்படுகிறார். முறையாக ஏற்றப்பட்டு சரியாக அழைக்கப்பட்ட அக்னி ரக்ஷஸ் போன்ற தடையூட்டும் பகை சக்திகளை விரட்டி, யாகப் பரப்பை பாதுகாக்கிறார்; ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட ஸ்தோத்திரத்துடன் ‘உபஸ்துத்’ (அருகில் நிலைத்து) நிற்கும் யாஜகர்கள் இந்த மங்கள-முத்திரையை உறுதிப்படுத்துகின்றனர்.
Mantra 1
प्र मंहिष्ठाय गायत ऋताव्ने बृहते शुक्रशोचिषे उपस्तुतासो अग्नये
மிகப் பெருந்தானம் அளிப்பவனும், ருதத்தைத் தாங்குபவனும், மகத்தான ஒளிரும் சோசிஷ் உடையவனுமான அக்னிக்காகப் பாடுங்கள்; அருகில் நின்று புகழ் உரைக்கும் உபஸ்துதி செய்பவர்களாய் ஸ்துதி-பாடல் பாடுங்கள்.
Mantra 2
प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुवीराभिस्तरति वाजकर्मभिः यस्य त्वं सख्यमाविथ
ஓ அக்னியே! நீ உன் உதவிகளால் காத்தவனை, வீரச் சந்ததியால் செழிப்புற்றவனாக, வெற்றியைத் தரும் செயல்களால் எல்லாத் தடைகளையும் கடக்கச் செய்கிறாய்; அவனுக்கே நீ சখ্যம் (நட்பு) அருளினாய்.
Mantra 3
तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे देवत्रा हव्यमूहिषे
பொன்னொளி கொண்ட அவனைத் தேவர்கள் உயர்ந்த புகழ்ச்சியுடன் நிறுவினர்—தேவस्वரூபனாக, மருத்களுடன் இணைந்த அக்னியை; ஏனெனில் நீ தேவர்களிடம் ஹவி (ஆஹுதி) கொண்டு செல்பவன்.
Mantra 4
मा नो हृणीथा अतिथिं वसुरग्निः पुरुप्रशस्त एशः यः सुहोता स्वध्वरः
ஓ வஸு-ஸ்வரூப அதிதி அக்னியே! எங்கள்மேல் கோபம்கொள்ளாதே; ஏனெனில் இந்தப் பலவாறு புகழப்பட்ட அக்னி ‘ஸுஹோதா’, ‘ஸ்வத்வர’—ஒழுங்குற்ற யாகத்தின் ஆற்றுநன்.
Mantra 5
भद्रो नो अग्निराहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्वरः भद्रा उत प्रशस्तयः
எங்களுக்கு ஆஹூதமான அக்னி பத்திரன் (மங்களமயம்) ஆகட்டும்; ஓ சுபகா, தான-ராதி பத்திரமாகட்டும்; யஜ்ஞ-அத்வரமும் பத்திரமாகட்டும்; மேலும் ஸ்துதிகள் (ப்ரஶஸ்தயः) கூட பத்திரமாகட்டும்.
Mantra 6
यजिष्ठं त्वा ववृमहे देवं देवत्रा होतारममर्त्यम् अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम्
ஓ தேவா, யஜிஷ்டம் (மிகவும் வழிபடத்தக்க) உம்மையே நாம் வரிக்கிறோம்—தேவர்களிடையே ஹோத்ரு, அமர்த்தியன், இவ்வியஜ்ஞத்திற்கு சுக்ரது (நல்ல செயல்திறன் உடையவன்)।
Mantra 7
तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासाहा सदने कं चिदत्रिणम् मन्युं जनस्य दूढ्यम्
ஓ அக்னே, அந்த த்யும்னம் (ஒளிமிகு புகழ்) இங்கே கொண்டு வா—அது ஸதனே (புனித ஆசனத்தில்) வெற்றி பெற்று, எந்த அத்திரிணம் (உண்ணும் பகைவர்) ஆனாலும், மக்களின் ஒடுக்குமுறை மன்யு (கோபம்) யையும் வெல்லும்.
Mantra 8
यद्वा उ विश्पतिः शितः सुप्रीतो मनुषो विशे विश्वेदग्निः प्रति रक्षांसि सेधति
மனிதரின் ஜனத்திற்காக, கூர்மையான ஜ்வாலையுடன் ஒளிர்ந்து, மிக மகிழ்ந்து ‘விஸ்பதி’ (கிருஹபதி) அங்கு நிலைபெறும்போது, அனைத்தையும் அறியும் அக்னி எல்லா ராக்ஷஸர்களையும் எதிர்த்து தடுத்து அகற்றுகின்றான்.
It teaches that when Agni is properly praised and invoked, he upholds ṛta (right ritual order), makes the sacrifice auspicious, and protects the rite from obstruction.
Because the verses function as ritual affirmations: they declare the oblation, the gift, the adhvara (sacrifice), and the praises as ritually ‘propitious,’ ensuring correctness and success.
In Vedic ritual language, rakṣas are forces that disrupt sacrifice. A well-kindled, well-pleased Agni—established as viśpati (guardian)—is said to prevent such disturbances.