Sarga 96

Verse 1

आर्तानांराक्षसीनांतुलङ्कायांवैकुलेकुले ।रावणःकरुणंशब्दंशुश्रावपरिदेवितम् ।।6.96.1।।

லங்கையில் வீடு வீடாகத் துயருற்ற ராக்ஷஸி பெண்களின் கருணைமிகு புலம்பல் எழுந்தது; அந்தச் சோகமயமான அழுகுரலை ராவணன் கேட்டான்.

Verse 2

स तुदीर्घंविनिःश्वस्यमुहूर्तंध्यानमास्थितः ।बभूवपरमक्रुद्धोरावणोभीमदर्शनः ।।6.96.2।।

அவன் நீண்ட நெடுமூச்சு விட்டுத் துளிநேரம் சிந்தனையில் நின்றான்; பின்னர் பயங்கரத் தோற்றமுடைய ராவணன் மிகுந்த கோபத்தால் கொதித்தெழுந்தான்।

Verse 3

सन्दश्यदशनैरोष्ठंक्रोधसम्रक्तलोचनः ।राक्षसैरपिदुर्दर्शःकालाग्निरिवमूर्छितः ।।6.96.3।।

பற்களுக்கிடையில் உதட்டை கடித்து, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் ராவணன் ராட்சசர்களுக்கே அச்சமூட்டும் திகிலான தோற்றமாயினான்—காலாக்னி எரிந்து எழுந்ததுபோல்।

Verse 4

उवाच च समीपस्थान्राक्षसान्राक्षसेश्वरः ।क्रोधाव्यक्तकथस्तत्रनिर्दहन्निवचक्षुषा ।।6.96.4।।महोदरंमहापार्श्वंविरूपाक्षं च राक्षसम् ।शीघ्रंवदतसैन्यानिनिर्यातेतिममाज्ञया ।।6.96.5।।

அப்போது ராட்சசர்களின் அரசன் அருகில் நின்ற ராட்சசர்களை நோக்கி உரைத்தான்—கோபத்தால் சொற்கள் அடங்க, கண்கள் எரிப்பதுபோல் இருந்தன. அவன் மகோதரன், மகாபார்ஷ்வன், விரூபாக்ஷன் ஆகிய ராட்சசர்களிடம்—“விரைவாக படைகளைப் புறப்படச் செய்க; இது என் ஆணை” என்று கூறினான்.

Verse 5

उवाच च समीपस्थान्राक्षसान्राक्षसेश्वरः ।क्रोधाव्यक्तकथस्तत्रनिर्दहन्निवचक्षुषा ।।6.96.4।।महोदरंमहापार्श्वंविरूपाक्षं च राक्षसम् ।शीघ्रंवदतसैन्यानिनिर्यातेतिममाज्ञया ।।6.96.5।।

அப்போது ராட்சசர்களின் அரசன் அருகில் நின்ற ராட்சசர்களை நோக்கி உரைத்தான்—கோபத்தால் சொற்கள் அடங்க, கண்கள் எரிப்பதுபோல் இருந்தன. அவன் மகோதரன், மகாபார்ஷ்வன், விரூபாக்ஷன் ஆகிய ராட்சசர்களிடம்—“விரைவாக படைகளைப் புறப்படச் செய்க; இது என் ஆணை” என்று கூறினான்.

Verse 6

तस्यतद्वचनंश्रुत्वाराक्षसास्तेभयार्दिताः ।चोदयामासुरव्यग्रान्राक्षसांस्तान्नृपाज्ञया ।।6.96.6।।

தங்கள் அரசனின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட ராட்சசர்கள் அச்சத்தால் தளர்ந்தனர்; ஆயினும் அரசாணையின்படி, நிலைத்திருந்த பிற ராட்சசர்களைத் தூண்டி முன்னே செலுத்தினர்।

Verse 7

तेतुसर्वेतथेत्युक्त्वाराक्षसाभीमदर्शनाः ।कृतस्वस्त्वयनाःसर्वेतेरणाभिमुखाययुः ।।6.96.7।।

அப்போது அச்சமூட்டும் தோற்றமுடைய அந்த ராட்சசர்கள் அனைவரும் “ததாஸ்து” என்று கூறி, மங்கள ஸ்வஸ்த்யயனங்களைச் செய்து, போர்முனை நோக்கி புறப்பட்டனர்।

Verse 8

प्रतिपूज्ययथान्यायंरावणंतेमहारथाः ।तस्थुःप्राञ्जलयःसर्वेभर्तुर्विजयकाङ्क्षिणः ।।6.96.8।।

முறையின்படி ராவணனைப் பிரதிபூஜை செய்து, அந்த மகாரதிகள் அனைவரும் கைகூப்பி நின்றனர்; தம் ஆண்டவனின் வெற்றியை விரும்பி.

Verse 9

अथोवाचप्रहस्यैतान्रावणःक्रोधमूर्छितः ।महोदरमहापार्श्वौविरूपाक्षं च राक्षसम् ।।6.96.9।।

அப்போது கோபத்தில் மயங்கிய இராவணன் நகைத்து, அந்த இராட்சசர்களிடம் கூறினான்—மஹோதரன், மஹாபார்ஷ்வன், விரூபாக்ஷன்.

Verse 10

अद्यबाणैर्धनुर्मुक्स्सैर्युगान्तादित्यसन्निभैः ।राघवंलक्ष्मणंचैवनेष्यामियमसादनम् ।।6.96.10।।

இன்று நான் வில்லிலிருந்து விடும், யுகாந்தச் சூரியனைப் போல் எரியும் அம்புகளால் ராகவனையும் லக்ஷ்மணனையும் யமனின் இல்லத்திற்கே அனுப்புவேன்.

Verse 11

खरस्यकुम्भकर्णस्यप्रहसेन्द्रजितोस्तथा ।करिष्यामिप्रतीकारमद्यशत्रुवधादहम् ।।6.96.11।।

இன்று பகைவரை வதம் செய்து, கரன், கும்பகர்ணன், அதுபோல பிரஹஸ்தன் மற்றும் இந்திரஜித் ஆகியோருக்கான பழிவாங்குதலை நான் நிறைவேற்றுவேன்.

Verse 12

नैवान्तरिक्षं न दिशो न नद्यौर्नापिसागराः ।प्रकाशत्वंगमिष्यन्तिमद्बाणजलदावृताः ।।6.96.12।।

என் அம்புகளின் மேகக்கூட்டத்தால் மூடப்பட்டால் ஆகாயமும் அல்ல, திசைகளும் அல்ல, நதிகளும் அல்ல, கடல்களும் கூட தங்கள் ஒளிவிளக்கத்தைத் தக்கவைக்க முடியாது।

Verse 13

अद्यवानरमुख्यानांतानियूथानिभागशः ।धनुषाशरजालेनवधिष्यामिपतत्रिणा ।।6.96.13।।

இன்று என் வில்லிலிருந்து இறகுடைய அம்புகளின் வலையால் அந்த முதன்மை வானரப் படைகளை துண்டு துண்டாகக் கொன்று வீழ்த்துவேன்।

Verse 14

अद्यवानरसैन्यानिरथेनपवनौजसा ।धनुस्समुद्रादुद्भूतैर्मथिष्यामिशरोर्मिभिः ।।6.96.14।।

இன்று நான் தேரில் ஏறி, காற்றின் வேகத்துடன், என் வில்-கடலிலிருந்து எழும் அலைபோன்ற அம்புப் பெருக்கால் வானர சேனைகளை மத்தித்து சிதறடிப்பேன்।

Verse 15

व्याकोशपद्मवक्त्राणिपद्मकेसरवर्चसाम् ।अद्ययूथतटाकानिगजवत्प्रमथाम्यहम् ।।6.96.15।।

முழுதும் மலர்ந்த தாமரை போன்ற முகங்களும், தாமரைத் தந்துக்கள்போன்ற ஒளியும் உடைய வானரர்களின் படை-குளங்களை இன்று நான் யானைபோல் மிதித்து அழிப்பேன்।

Verse 16

सशरैरद्यवदनैस्सङ्ख्येवानरयूथपाः ।मण्डयिष्यन्तिवसुधांसनालैरिवपङ्कजैः ।।6.96.16।।

இன்று போரில் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட முகங்களுடன் வானரத் தலைவர்கள், தண்டுடன் கூடிய தாமரைகள் போல, பூமியை அலங்கரிப்பார்கள்।

Verse 17

अद्ययूथप्रचण्डानांहरीणांद्रुमयोधिनाम् ।मुक्तेनैकेषुणायुद्धेभेत्स्यामि च शतंशतम् ।।6.96.17।।

இன்று போரில் நான் விடும் ஒவ்வொரு அம்பாலும் மரங்களால் போரிடும் அந்தக் கடுஞ்சின வானரர்களின் நூறு நூறாகப் பலரைத் துளைத்துவிடுவேன்।

Verse 18

हतोभर्ताहतोभ्रातायासां च चतनयोहतः ।वधेनाद्यरिपोस्तासांकरोम्यश्रुप्रमार्जनम् ।।6.96.18।।

யாருடைய பெண்களின் கணவர் கொல்லப்பட்டார், சகோதரர் கொல்லப்பட்டார், மகனும் கொல்லப்பட்டார்—அந்தப் பெண்களின் கண்ணீரை இன்று பகைவனை வதைத்து நான் துடைப்பேன்।

Verse 19

अद्यमद्भाणनिर्भिन्नैःप्रकीर्णैर्गतचेतनैः ।करोमिवानरैर्युद्धेयत्नावेक्ष्यतलांमहीम् ।।6.96.19।।

இன்று போரில் என் அம்புகளால் பிளக்கப்பட்டு சிதறிக் கிடக்கும் உயிரற்ற வானரர்களால் பூமியை அப்படியே நிரப்புவேன்; தரைத் தளமே முயன்றால்தான் காணப்படும்.

Verse 20

अद्यगोमयवोगृध्राश्चये च मांसाशिनोऽपरे ।सर्वांस्तांस्तर्पयिष्यामिशत्रुमांसैश्शरार्दितैः ।।6.96.20।।

இன்று நரிகள், கழுகுகள் மற்றும் பிற மாமிச உண்ணிகளையெல்லாம்—என் அம்புகளால் கிழிக்கப்பட்ட பகைவர்களின் மாமிசத்தால்—திருப்தியடையச் செய்வேன்।

Verse 21

कल्प्यतांमेरथंशीघ्रंक्षिप्रमानीयतांधनुः ।अनुप्रयान्तुमांयुद्धेयेऽत्रशिष्टानिशाचराः ।।6.96.21।।

என் தேரை உடனே ஆயத்தப்படுத்துங்கள்; என் வில்லையும் விரைவாகக் கொண்டு வாருங்கள். இங்கே மீதமுள்ள நிசாசரர்கள் யுத்தத்தில் என்னைத் தொடர்ந்து வரட்டும்.

Verse 22

तस्यतद्वचनंश्रुत्वामहापार्श्वोऽब्रवीद्वचः ।बलाध्यक्षान् स्थिथांस्तत्रबलंसंत्वर्यतामिति ।।6.96.22।।

அவன் சொற்களை கேட்ட மகாபார்ஷ்வன் அங்கே நின்றிருந்த படைத்தலைவர்களிடம்— “படையை விரைவாகத் தயாராக்குங்கள்!” என்று கூறினான்.

Verse 23

बलाध्यक्षास्तुसम्रब्दाराक्षसांस्तान् गृहेगृहे ।चोदयन्तःपरिययुर्लङ्कांलघुपराक्रमाः ।।6.96.23।।

அப்போது படைத்தலைவர்கள் விரைந்து செயல்பட்டு, லங்கையில் வீடு வீடாகச் சென்று அந்த ராக்ஷசர்களை எழுப்பி ஒன்று கூடுமாறு தூண்டினர்.

Verse 24

ततोमुहूर्तान्निष्पेतूराक्षसाभीमदर्शनाः ।नदन्तोभीमवदनानानाप्रहरणैर्भुजैः ।।6.96.24।।असिभिःपट्टसै: शूलैर्गदाभिर्मुसलैर्हलैः ।शक्तिभिस्तीक्ष्णधाराभिर्महद्भि: कूटमुद्गरैः ।।6.96.25।।यष्टिभिर्विमलैश्चक्रैर्निशितैश्चपरश्वथै: ।भिन्दिपालैःशतघ्नीभिरन्यैश्चापिवरायुधैः ।।6.96.26।।

பின்னர் சிறிது நேரத்திலேயே பயங்கரத் தோற்றமுடைய ராக்ஷசர்கள் வெளியே பாய்ந்தனர். அவர்கள் கொடுமுகத்துடன் கர்ஜித்து, பலவகை ஆயுதங்களைத் தம் புஜங்களில் ஏந்தியிருந்தனர்.

Verse 25

ततोमुहूर्तान्निष्पेतूराक्षसाभीमदर्शनाः ।नदन्तोभीमवदनानानाप्रहरणैर्भुजैः ।।6.96.24।।असिभिःपट्टसै: शूलैर्गदाभिर्मुसलैर्हलैः ।शक्तिभिस्तीक्ष्णधाराभिर्महद्भि: कूटमुद्गरैः ।।6.96.25।।यष्टिभिर्विमलैश्चक्रैर्निशितैश्चपरश्वथै: ।भिन्दिपालैःशतघ्नीभिरन्यैश्चापिवरायुधैः ।।6.96.26।।

அப்போது ராவணனின் ஆணையின்படி படைத்தலைவன் விரைந்து, சாரதியுடன் கூடிய, எட்டு குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட வேகமான தேரை கொண்டு வந்தான். அப்போது தன் ஒளியால் ஜொலிக்கும் பயங்கர ராவணன் அதில் ஏறினான்.

Verse 26

ततोमुहूर्तान्निष्पेतूराक्षसाभीमदर्शनाः ।नदन्तोभीमवदनानानाप्रहरणैर्भुजैः ।।6.96.24।।असिभिःपट्टसै: शूलैर्गदाभिर्मुसलैर्हलैः ।शक्तिभिस्तीक्ष्णधाराभिर्महद्भि: कूटमुद्गरैः ।।6.96.25।।यष्टिभिर्विमलैश्चक्रैर्निशितैश्चपरश्वथै: ।भिन्दिपालैःशतघ्नीभिरन्यैश्चापिवरायुधैः ।।6.96.26।।

அவர்கள் தண்டங்கள், தூய ஒளிவீசும் சக்கராயுதங்கள், கூர்மையான பரசுகள் ஆகியவற்றுடன்—பிந்திபாலங்கள், சதக்னிகள் மற்றும் பிற சிறந்த ஆயுதங்களையும் ஏந்தி முன்னே புறப்பட்டனர்।

Verse 27

अथानयद्बलाध्यक्षस्सत्वरोरावणाज्ञया ।द्रुतंसूतसमायुक्तंयुक्ताष्टतुरगंरथम् ।आरुरोहतदाभीमोदीप्यमानंस्वतेजसा ।।6.96.27।।

அப்போது ராவணனின் ஆணையின்படி படைத்தலைவன் விரைந்து, சாரதியுடன் கூடிய, எட்டு குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட வேகமான தேரை கொண்டு வந்தான். அப்போது தன் ஒளியால் ஜொலிக்கும் பயங்கர ராவணன் அதில் ஏறினான்.

Verse 28

ततःप्रयातस्सहसाराक्षसैर्भहुभिर्वृतः ।।6.96.28।।रावणःसत्त्वगाम्भीर्याद्दारयन्निवमेदिनीम् ।

பின்னர் பல ராட்சசர்கள் சூழ ராவணன் திடீரெனப் புறப்பட்டான்; தன் பெருமிதமான வலிமை-கம்பீரத்தின் பாரத்தால் பூமியையே பிளப்பதுபோல் தோன்றினான்।

Verse 29

रावणेनाभ्यनुज्ञातौमहापार्श्वमहोदरौ ।विरूपाक्षश्चदुर्धर्षोरथानारुरुहुस्तदा ।।6.96.29।।

ராவணன் அனுமதி அளிக்க, மகாபார்ஷ்வன், மகோதரன், மேலும் வெல்ல இயலாத வீரூபாக்ஷனும் அப்போது தத்தம் ரதங்களில் ஏறினர்।

Verse 30

तेतुहृष्टाविवर्धन्तोभिन्दन्तइवमेदिनीम् ।नादंघोरंविमुञ्चन्तोनिर्ययुर्जयकाङ्क्षिणः ।।6.96.30।।

அவர்கள் மகிழ்ச்சியால் களிகூர்ந்து, அகந்தையால் பெருகி, நிலத்தைப் பிளப்பதுபோல் முன்னேறி, பயங்கர முழக்கத்தை எழுப்பி, வெற்றியை நாடி வெளியே புறப்பட்டனர்।

Verse 31

ततोयुद्धायतेजस्वीरक्षोगणबलैर्वृतः ।निर्ययावुद्यतधनुःकालान्तकयमोपमः ।।6.96.31।।

அப்போது ஒளிமிக்க ராவணன், ராட்சசக் கூட்டத்தின் வலத்தால் சூழப்பட்டு, வில்லைக் கையில் உயர்த்தி போருக்குப் புறப்பட்டான்—பிரளயாந்தக யமனைப் போல।

Verse 32

ततःप्रजविताश्वेनरथेन स महारथः ।द्वारेणनिर्ययौतेनयत्रतौरामलक्ष्मणौ ।।6.96.32।।

பின்னர் அந்த மகாரதி, மிக வேகமான குதிரைகள் பூட்டிய தேரில், ராமன்-லக்ஷ்மணன் நிற்கும் இடத்திற்குச் செல்லும் அதே வாயிலின் வழியே வெளியேறினான்।

Verse 33

ततोनष्टप्रभःसूर्योदिशश्चतिमिरावृताः ।द्विजाश्चनेदुर्घोराश्चसञ्चचाल च मेदिनी ।।6.96.33।।

அப்போது சூரியனின் ஒளி மங்கியதுபோல் தோன்றியது; திசைகள் இருளால் மூடப்பட்டன; பறவைகள் அச்சமூட்டும் ஒலியுடன் கத்தின; பூமியும் நடுங்கத் தொடங்கியது।

Verse 34

ववर्षरुधिरंदेवश्चस्खलुश्चतुरङ्गमाः ।ध्वजाग्रेन्यपतद्गृध्रोविनेदुश्चाशिवाःशिवाः ।।6.96.34।।

வானம் இரத்தமழை பொழிந்ததுபோல் இருந்தது; குதிரைகள் தடுமாறின; கொடியின் உச்சியில் கழுகு வந்து அமர்ந்தது; அசுபச் சைகையாய் நரிகள் பயங்கரமாக ஊளையிட்டன।

Verse 35

नयनंचास्फुरद्वामंवामोबाहुरकम्पत ।विवर्णवदनश्साकतिंचिदभ्रश्यतस्वनः ।।6.96.35।।

அவனுடைய இடக்கண் துடித்தது; இடக்கை நடுங்கியது. முகம் வெளிறி, குரலும் சிறிது தளர்ந்து கரகரப்பாக முறிந்தது॥

Verse 36

ततोनिष्पततोयुद्धेदशग्रीवस्यरक्षसः ।रणेनिधनशंसीनिरूपाण्येतानिजज्ञिरे ।।6.96.36।।

போருக்கு பாய்ந்து சென்ற தசக்ரீவ ராக்ஷசனுக்கு, போர்க்களத்தில் மரணத்தை அறிவிக்கும் இவ்வபசகுன வடிவங்கள் தோன்றின॥

Verse 37

अन्तरिक्षात्पपातोल्कानिराघतसमनिर्घास्वना ।विनेदुरशिवागृध्रावायसैरभिमिश्रिताः ।।6.96.37।।

வானிலிருந்து ஒரு உல்கை விழுந்தது; இடியென முழங்கும் பேரொலி எழுந்தது. கழுகுகளும் காகங்களும் சேர்ந்தே, அபசகுனமான நரிகளின் அலறல்கள் ஒலித்தன॥

Verse 38

एतानचिन्तयन्घोरानुत्पातान्समवस्थितान् ।निर्ययौरावणोमोहाद्वधार्थंकालचोदितः ।।6.96.38।।

எழுந்த இக்கொடூர அபசகுனங்களை எண்ணாமலே, மயக்கத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு காலத்தின் தூண்டுதலால் ராவணன் தன் வதத்திற்கே புறப்பட்டான்॥

Verse 39

तेषांतुरथघोषेणराक्षसानांमहात्मनाम् ।वानराणामपिचमूर्युद्धायैवाभ्यवर्तत ।।6.96.39।।

அந்த மகாத்ம ராக்ஷசர்களின் ரதங்களின் முழக்கத்தைக் கேட்டு, வானர சேனையும் முன்னே நகர்ந்தது—போருக்கே அணிவகுத்து॥

Verse 40

तेषांतुतुमुलंयुद्धंबभूवकपिरक्षसाम् ।अन्योन्यमाह्वयानानांक्रुद्धानांजयमिच्छताम् ।।6.96.40।।

பின்னர் வானரர்களுக்கும் ராட்சசர்களுக்கும் இடையில் கடும் போர் எழுந்தது. இரு தரப்பும் கோபத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் சவால் செய்து, வெற்றியை நாடினார்கள்.

Verse 41

ततःक्रुद्धोदशग्रीवश्शरैःकाञ्चनभूषणैः ।वानराणामनीकेषुचकारकदनंमहत् ।।6.96.41।।

அப்போது கோபமுற்ற தசக்ரீவன் பொன்னலங்காரமுடைய அம்புகளால் வானரர்களின் படைவியூகங்களில் பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தினான்.

Verse 42

विकृत्तशिरसःकेचिद्रावणेनवलीमुखाः ।केचिद्विच्छिन्नहृदयाःकेचिच्छ्रोत्रविवर्जिताः ।।6.96.42।।

ராவணனால் சில வானரர்களின் தலைகள் சிதைந்தன; சிலரின் இதயங்கள் துளைக்கப்பட்டன; சிலர் காதுகளை இழந்தனர்.

Verse 43

निरुच्छवासाहताःकेचित्केचित्पार्श्वेषुदारिताः ।केचिद्विभिन्नशिरसःकेचिच्चक्षुर्विनाकृताः ।।6.96.43।।

சிலர் தாக்கப்பட்டு மூச்சற்றவர்களாக விழுந்தனர்; சிலரின் பக்கங்கள் கிழிக்கப்பட்டன; சிலரின் தலைகள் நொறுங்கின; சிலர் கண்களை இழந்தனர்.

Verse 44

கோபத்தால் கண்கள் விரிந்து மாறுபட்ட நிலையில் தசானனன் தேரில் எங்கே எங்கே முன்னேறினானோ, அங்கே அங்கே வானர யூதபதிகள் அவன் அம்புமழையின் வேகத்தைத் தாங்க இயலவில்லை।