Sarga 9
विभीषणोपदेशः — Vibhishana’s Counsel to Ravana
युद्धकाण्ड
இந்த சர்க்கத்தின் தொடக்கத்தில் ராட்சசர்களின் போர்த் தயாரிப்பு பட்டியல்போல் விரிவாகச் சொல்லப்படுகிறது. இந்திரஜித் முதலான தலைசிறந்த ராட்சச வீரர்கள் கோபத்தில் கொதித்து, பரிகம், பட்டிசம், பிராசம், சக்தி, சூலம், பரசு, வில்-அம்பு, கூரிய வாள்கள் ஆகிய கனமான ஆயுதங்களுடன் எழுந்து, ராமன், லக்ஷ்மணன், சுக்ரீவன், ஹனுமான் ஆகியோரைக் கொல்லத் தீர்மானம் செய்கிறார்கள். அப்போது விபீஷணன் இடையில் வந்து அந்த ஆயுதமணிந்த கூட்டத்தைத் தடுத்து, நெறியறம் சார்ந்த முறையான அறிவுரையை வழங்குகிறான். சாமம், தானம், பேதம்—இந்த மூன்று தூதுநெறிகளால் அடைய முடியாத செயலும், முன் நன்கு ஆராய்ந்து பின்னரே வீரத்தால் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்; இகழ்ச்சியாலும் அவசரத்தாலும் அல்ல, திட்டமிட்ட மதிப்பீட்டாலேயே வெற்றி கிடைக்கும் என்கிறான். பகைவரை இகழ வேண்டாம் என்று எச்சரித்து, ஹனுமான் கடலைத் தாண்டியது அவர்களின் அதிசய ஆற்றலுக்குச் சான்று எனக் காட்டுகிறான்; மேலும் சீதையை அபகரித்தது என்ற ராவணனின் முதற்குற்றம் தர்மநோக்கில் நியாயமா என்று கேள்வி எழுப்புகிறான். விபீஷணன் சமாதானத்தை வலியுறுத்துகிறான்—கோபத்தை விடு, தர்மநிஷ்டனும் உறுதியான விரதமும் கொண்ட ராமனுடன் வீண் பகை கொள்ளாதே, மைதிலி சீதையை மீட்டளி; இல்லையெனில் லங்கையும் ராட்சசர்களும் அழிவைச் சந்திப்பர் என எச்சரிக்கிறான். ராவணன் இதைக் கேட்டு சபையை கலைத்து அரண்மனைக்குள் சென்று விடுகிறான்; அறிவுரை வெளிப்படையாக முடிந்தாலும், அதன் சாரம் அவன் உள்ளத்தில் பதியவில்லை.
Shlokas
Verse 1
ततोनिकुम्भोरभसस्सूर्यशत्रुर्महाबलः ।सुप्तघ्नोयज्ञहारक्षोमहापार्श्वमहोदरौ ।।।।अग्निकेतुश्चदुर्धर्षोरश्मिकेतुश्चराक्षस: ।इन्द्रजिच्चमहातेजाबलवान्रावणात्मजः ।।।।प्रहस्तोऽथविरूपाक्षोवज्रदंष्ट्रोमहाबलः ।धूम्राक्षश्चातिकायश्चदुर्मुखश्चैवराक्षसः ।।।।परिघान्पट्टिशान्प्रासान्शक्तिशूलपरश्वधान् ।चापानिचसबाणानिखङ्गांश्चविपुलान्शितान् ।।।।प्रगृह्यपरमक्रुद्धास्समुत्पत्यचराक्षसाः ।अब्रुवन्रावणंसर्वेप्रदीप्ताइवतेजसा ।।।।
அப்போது நிகும்பன், ரபசன், மகாபலன் சூர்யசத்ரு, சுப்தக்னன், யாகம் கொள்ளையிடும் ராக்ஷசன், மகாபார்ஷ்வன், மகோதரன்; துர்தர்ஷன் அக்னிகேது, ரஷ்மிகேது; மேலும் மகாதேஜஸும் பலமும் உடைய ராவணபுத்ரன் இந்திரஜித்; பின்னர் பிரஹஸ்தன், விரூபாக்ஷன், மகாபலன் வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன், தூம்ராக்ஷன், அதிகாயன், துர்முகன்—இவ்வனைத்து ராக்ஷசரும் பரிகம், பட்டிசம், ஈட்டிகள், சக்தி, சூலம், பரசு, அம்புகளுடன் வில், அகன்ற கூர்மையான வாள்கள் ஆகியவற்றை எடுத்துக்கொண்டு, பேர்கோபத்துடன் பாய்ந்து எழுந்து, தீப்பொலிவுபோல் திகழ்ந்து ராவணனை நோக்கி உரைத்தனர்।
Verse 2
ततोनिकुम्भोरभसस्सूर्यशत्रुर्महाबलः ।सुप्तघ्नोयज्ञहारक्षोमहापार्श्वमहोदरौ ।।6.9.1।।अग्निकेतुश्चदुर्धर्षोरश्मिकेतुश्चराक्षस: ।इन्द्रजिच्चमहातेजाबलवान्रावणात्मजः ।।6.9.2।।प्रहस्तोऽथविरूपाक्षोवज्रदंष्ट्रोमहाबलः ।धूम्राक्षश्चातिकायश्चदुर्मुखश्चैवराक्षसः ।।6.9.3।।परिघान्पट्टिशान्प्रासान्शक्तिशूलपरश्वधान् ।चापानिचसबाणानिखङ्गांश्चविपुलान्शितान् ।।6.9.4।।प्रगृह्यपरमक्रुद्धास्समुत्पत्यचराक्षसाः ।अब्रुवन्रावणंसर्वेप्रदीप्ताइवतेजसा ।।6.9.5।।
அக்னிகேது மற்றும் துர்தர்ஷனான ரஷ்மிகேது என்னும் ராக்ஷசன் எழுந்தான்; மேலும் ராவணனின் மகன், மஹாதேஜஸும் பலவானுமான இந்திரஜித்தும் எழுந்தான்।
Verse 3
ततोनिकुम्भोरभसस्सूर्यशत्रुर्महाबलः ।सुप्तघ्नोयज्ञहारक्षोमहापार्श्वमहोदरौ ।।6.9.1।।अग्निकेतुश्चदुर्धर्षोरश्मिकेतुश्चराक्षस: ।इन्द्रजिच्चमहातेजाबलवान्रावणात्मजः ।।6.9.2।।प्रहस्तोऽथविरूपाक्षोवज्रदंष्ट्रोमहाबलः ।धूम्राक्षश्चातिकायश्चदुर्मुखश्चैवराक्षसः ।।6.9.3।।परिघान्पट्टिशान्प्रासान्शक्तिशूलपरश्वधान् ।चापानिचसबाणानिखङ्गांश्चविपुलान्शितान् ।।6.9.4।।प्रगृह्यपरमक्रुद्धास्समुत्पत्यचराक्षसाः ।अब्रुवन्रावणंसर्वेप्रदीप्ताइवतेजसा ।।6.9.5।।
இன்று நாம் ராமன், சுக்ரீவன், லக்ஷ்மணன் ஆகியோரை வதம் செய்வோம்; மேலும் லங்கா தாக்கப்படக் காரணமான அந்தத் துன்புற்ற ஹனுமானையும் கொல்வோம்।
Verse 4
ततोनिकुम्भोरभसस्सूर्यशत्रुर्महाबलः ।सुप्तघ्नोयज्ञहारक्षोमहापार्श्वमहोदरौ ।।6.9.1।।अग्निकेतुश्चदुर्धर्षोरश्मिकेतुश्चराक्षस: ।इन्द्रजिच्चमहातेजाबलवान्रावणात्मजः ।।6.9.2।।प्रहस्तोऽथविरूपाक्षोवज्रदंष्ट्रोमहाबलः ।धूम्राक्षश्चातिकायश्चदुर्मुखश्चैवराक्षसः ।।6.9.3।।परिघान्पट्टिशान्प्रासान्शक्तिशूलपरश्वधान् ।चापानिचसबाणानिखङ्गांश्चविपुलान्शितान् ।।6.9.4।।प्रगृह्यपरमक्रुद्धास्समुत्पत्यचराक्षसाः ।अब्रुवन्रावणंसर्वेप्रदीप्ताइवतेजसा ।।6.9.5।।
அவர்கள் பரிகம், பட்டிசம், பிராசம், சக்தி-ஈட்டி, சூலம், பரசு ஆகிய ஆயுதங்களையும்; அம்புகளுடன் வில்லுகளையும், அகன்ற கூர்மையான வாள்களையும் எடுத்துக் கொண்டனர்।
Verse 5
ततोनिकुम्भोरभसस्सूर्यशत्रुर्महाबलः ।सुप्तघ्नोयज्ञहारक्षोमहापार्श्वमहोदरौ ।।6.9.1।।अग्निकेतुश्चदुर्धर्षोरश्मिकेतुश्चराक्षस: ।इन्द्रजिच्चमहातेजाबलवान्रावणात्मजः ।।6.9.2।।प्रहस्तोऽथविरूपाक्षोवज्रदंष्ट्रोमहाबलः ।धूम्राक्षश्चातिकायश्चदुर्मुखश्चैवराक्षसः ।।6.9.3।।परिघान्पट्टिशान्प्रासान्शक्तिशूलपरश्वधान् ।चापानिचसबाणानिखङ्गांश्चविपुलान्शितान् ।।6.9.4।।प्रगृह्यपरमक्रुद्धास्समुत्पत्यचराक्षसाः ।अब्रुवन्रावणंसर्वेप्रदीप्ताइवतेजसा ।।6.9.5।।
ஆயுதங்களைப் பற்றிக் கொண்டு பேர்கோபத்துடன் எழுந்த ராட்சசர்கள் தம் தேஜஸால் அக்கினிபோல் ஒளிர்ந்து, அனைவரும் ஒன்றாக ராவணனை நோக்கி உரைத்தனர்।
Verse 6
अद्यरामंवधिष्यामस्सुग्रीवंसचलक्ष्मणम् ।कृपणंचहनूमन्तंलङ्कायेनप्रधर्षिता ।।।।
இன்று நாம் ராமன், சுக்ரீவன், லக்ஷ்மணன் ஆகியோரை வதம் செய்வோம்; மேலும் லங்கா தாக்கப்படக் காரணமான அந்தத் துன்புற்ற ஹனுமானையும் கொல்வோம்।
Verse 7
तान्गृहीतायुधान् सर्वान्वारयित्वाविभीषणः ।अब्रवीत्प्राञ्जलिर्वाक्यंपुनःप्रत्युपवेश्यतान् ।।।।
ஆயுதம் எடுத்த அனைவரையும் விபீஷணன் தடுத்து, மீண்டும் அமரச் செய்து; கைகூப்பி பணிவுடன் ராவணனிடம் நல்வார்த்தை உரைத்தான்।
Verse 8
अप्युपायैस्त्रिभिस्तातयोऽर्थःप्राप्तुंनशक्यते ।तस्यविक्रमकालांस्तान्युक्तानाहुर्मनीषिणः ।।।।
தாதா! மூன்று உபாயங்களாலும் ஒரு நோக்கம் பெற இயலாவிட்டால், ஞானிகள் கூறுவர்—அப்பொழுதே முறையான முயற்சியுடன் ஒழுங்குபட்ட வீரச் செயல் செய்ய வேண்டிய காலம் வரும்।
Verse 9
प्रमत्तेष्यभियुक्तेषुदैवेनप्रहतेषुच ।विक्रमास्तातसिध्यन्तिपरीक्ष्यविधिनाकृताः ।।।।
தாதா! கவனமற்றவர்கள்மீதும், ஏற்கெனவே நெருக்கடியில் உள்ளவர்கள்மீதும், விதியால் தாக்கப்பட்டவர்கள்மீதும்—நிலையை ஆராய்ந்து முறையுடன் செய்யப்படும் வீரச் செயல் வெற்றி பெறும்।
Verse 10
अप्रमत्तंकथंतंतुविजिगीषुंबलेस्थितम् ।जितरोषंदुराधर्षतंप्रधर्षयितुमिच्छथ ।।।।
எப்போதும் விழிப்புடன், வெற்றியை நாடி, பலத்தில் நிலைத்து, கோபத்தை வென்ற, அணுக இயலாத அவனை நீங்கள் எவ்வாறு அடக்க விரும்புகிறீர்கள்?
Verse 11
समुद्रंलङ्घयित्वातुघोरंनदनदीपतिम् ।गतिंहनूमतोलोकेकोविद्यात्तर्कयेतवा ।।।।
அச்சமூட்டும், ஆறுநதிகளின் அதிபதியான சமுத்திரத்தைத் தாண்டி ஹனுமான் செய்த அந்தப் பாய்ச்சலை இந்த உலகில் யார் அறிந்திருக்க முடியும், அல்லது யார் கற்பித்திருக்க முடியும்?
Verse 12
बलान्यपरिमेयानिवीर्याणिचनिशाचराः ।परेषांसहसाऽवज्ञानकर्तव्याकथञ्चन ।।।।
ஓ நிசாசரர்களே! எதிரிகளின் பலமும் வீரமும் அளவற்றவை; ஆகையால் அவசரத்தில் எவ்விதத்திலும் அவர்களை இகழ்ந்து அலட்சியப்படுத்துதல் கூடாது.
Verse 13
किंचराक्षसराजस्यरामेणापकृतंपुरा ।आजहारजनस्थानाद्यस्यभार्यांयशस्विनः ।।।।
மேலும் ராக்ஷசராஜனுக்கு ராமன் முன்பு என்ன தீங்கு செய்தான்? அதனால் அவன் ஜனஸ்தானத்திலிருந்து அந்தப் புகழ்மிக்கவனின் மனைவியை அபகரித்தான்?
Verse 14
खरोयद्यतिवृत्तस्तुरामेणनिहतोरणे ।अवश्यंप्राणिनांप्राणारक्षितव्यायथाबलम् ।।।।
வரம்பு மீறிய கரன் போரில் ராமனால் கொல்லப்பட்டிருந்தால் அது நியாயமே; ஏனெனில் ஒவ்வொரு உயிரும் தன் வலிமைக்கேற்ப தன் உயிரை அவசியம் காக்க வேண்டும்.
Verse 15
एतन्निमित्तंवैदेहीभयंनस्सुमहद्भवेत् ।आहृतासापरित्याज्याकलहार्थेकृतेनकिम् ।।।।
இதுவே காரணமாக வைதேஹி நமக்கு மிகப் பெரிய அச்சமாகிறாள்; அவள் இங்கே கொண்டு வரப்பட்டாள், ஆகவே அவளைத் திருப்பி அளிக்க வேண்டும்—சண்டையையே வளர்க்கும் செயலைப் பற்றிக் கொண்டிருப்பதில் என்ன பயன்?
Verse 16
नतुक्षमंवीर्यवतातेनधर्मानुवर्तिना ।वैरंनिरर्थकंकर्तुंदीयतामस्यमैथिली ।।।।
தர்மத்தைப் பின்பற்றும் அந்த வீரனுடன் பயனற்ற பகை வைத்திருப்பது பொருத்தமல்ல; மைதிலியை அவனுக்குத் திருப்பி அளிக்க வேண்டும்.
Verse 17
यावन्नसगजांसाश्वांबहुरत्नसमाकुलाम् ।पुरींदारयतेबाणैर्दीयतामस्यमैथिली ।।।।
அவன் தன் அம்புகளால் யானை-குதிரைகள் நிறைந்த, பல ரத்தினங்களால் செழித்த இந்த நகரைச் சிதைக்குமுன், மைதிலியை அவனுக்குத் திருப்பி அளியுங்கள்।
Verse 18
यावत्सुघोरामहतीदुर्धर्षाहरिवाहिनी ।नावस्कन्दतिनोलङ्कांतावत्सीताप्रदीयताम् ।।।।
மிகக் கொடுமையான, பெரும், எதிர்க்க முடியாத வானரப் படை லங்கையை முற்றுகையிடுமுன், சீதையைத் திருப்பி அளியுங்கள்।
Verse 19
विनश्येद्धिपुरीलङ्काशूरास्सर्वेचराक्षसाः ।रामस्यदयितापत्नीनस्वयंनयदिदीयते ।।।।
ராமனின் பிரியமான மனைவியை நீங்கள் தாமாகவே திருப்பி அளிக்காவிட்டால், லங்கா நகரமும் எல்லா ராக்ஷசர்களும்—வீரர்களும் கூட—நிச்சயமாக அழிந்துபோவார்கள்।
Verse 20
प्रसादयेत्वांबन्धुत्वात्कुरुष्यवचनंमम ।हितंतथ्यमहंब्रूमिदीयतामस्यमैथिली ।।।।
உறவின்மையால் உம்மை வேண்டுகிறேன்—என் சொல்லை ஏற்றருளுங்கள். நான் நன்மையும் உண்மையும் கூறுகிறேன்: மைதிலியை அவனுக்குத் திருப்பி அளியுங்கள்।
Verse 21
पुराशरत्सूर्यमरीचिसन्निभान्नवाग्रपुङ्खान् सुदृढान्नृपात्मजः ।सृजत्यमोघान्विशिखान्वधायतेप्रदीयतांदशरधायमैथिली ।।।।
சரத்காலச் சூரியக் கதிர்களைப் போல ஒளிரும், புதிய இறகுகளுடன் கூடிய, மிகத் திடமான, தவறாத அம்புகளை அரசகுமாரன் உன் வதைக்காக விடுவதற்கு முன்பே—மைதிலியை தாசரதி ராமனிடம் ஒப்படைத்திடு।
Verse 22
त्वजस्वकोपंसुखधर्मनाशनंभजस्वधर्मंरतिकीर्तिवर्धनम् ।प्रसीदजीवेमसपुत्रबान्धवाःप्रदीयतांदाशरथायमैथिली ।।।।
இன்பத்தையும் தர்மத்தையும் அழிக்கும் கோபத்தை விட்டுவிடு; நியாயமான மகிழ்ச்சியும் நிலையான புகழும் வளர்க்கும் தர்மத்தைச் சார்ந்து கொள். மனம் அமைதி பெறுக—நாம் மகன்களும் உறவினரும் உடன் வாழும்படியாக; மைதிலியை தாசரதி ராமனிடம் மீட்டளி।
Verse 23
विभीषणवच्शुत्वारावणोराक्षसेश्वराः ।विसर्जयित्वातान्सर्वान्प्रविवेशस्वकंगृहम् ।।।।
விபீஷணனின் சொற்களை கேட்ட ராக்ஷசாதிபதி ராவணன் அவர்களையெல்லாம் விடுத்து, தன் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தான்।
Frequently Asked Questions
The dilemma is whether Laṅkā should escalate into total war or pursue restitution by returning Sītā: Vibhīṣaṇa argues that Rāvaṇa’s initial act (abduction) is the true provocation, and that continuing enmity against a dharma-aligned opponent is strategically and ethically ruinous.
Upadeśa centers on nīti guided by dharma: do not disregard an enemy’s capacities, attempt recognized diplomatic means before force, abandon anger that destroys virtue, and choose actions that preserve life, kinship, and civic stability through just repair rather than pride.
Laṅkā functions as the threatened polity; the ocean (samudra) is referenced through Hanumān’s unprecedented crossing as proof of extraordinary agency; Janasthāna appears as the remembered site tied to earlier conflict and the abduction narrative.