Sarga 8 Hero
Yuddha KandaSarga 824 Verses

Sarga 8

युद्धकाण्डे अष्टमः सर्गः — राक्षससभा-युद्धपरामर्शः (War-Council Boasts and Stratagems)

युद्धकाण्ड

யுத்தகாண்டத்தின் எட்டாம் சர்க்கத்தில், ஹனுமான் முன்பு ஏற்படுத்திய கலக்கத்திற்குப் பின் லங்கையின் ராக்ஷச சபையில் போர் ஆலோசனை நடைபெறுகிறது. பல ராக்ஷசத் தலைவர்கள் அச்சுறுத்தலை எவ்வாறு மதிப்பிடுவது, என்ன பதில் நடவடிக்கை எடுக்குவது என்று போட்டிபோட்டு கூறுகின்றனர். மேகம்போல் கருநிறமுடைய பிரஹஸ்தன் கைகூப்பி உரைத்து, ஹனுமானை இகழ்ந்து, வெறும் வீரத் திமிரால் அல்ல—உபாயம் (வஞ்சக யுக்தி) மற்றும் விழிப்புணர்வால் தான் வெற்றி கிடைக்கும் என வலியுறுத்துகிறான். ஆயிரக்கணக்கான காமரூப ராக்ஷசர்கள் மனித வேடத்தில் ராமனிடம் சென்று, பொய்மொழிகளால் ராம-லக்ஷ்மணரின் மனத்தைச் சலிக்கச் செய்ய வேண்டும் எனத் திட்டம் சொல்கிறான். பின்னர் ஆலோசனை பெருமிதமான கொலைப் பிரமாணங்களாக உயர்கிறது. துர்முகன் இந்த அவமானம் மன்னிக்க முடியாதது எனக் கண்டிக்கிறான்; வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன் இரத்தம் படிந்த இரும்புக் கதையைப் பிடிக்கிறான்; வஜ்ரஹனு முதலியோர் சுக்ரீவன், அங்கதன், ஹனுமான், மேலும் ராம-லக்ஷ்மணரையும் கொல்லவோ விழுங்கவோ செய்வோம் எனப் பெருமை பேசுகின்றனர். இன்னொரு சூழ்ச்சியும் கூறப்படுகிறது—பரதன் படையுடன் வருகிறான் என்று வதந்தி பரப்பி குழப்பம் உண்டாக்குவது. இவ்வாறு யுக்தி பேசப்பட்டாலும், அது மீண்டும் மீண்டும் காட்சிப்படுத்தும் போர்த் திமிரால் மறைக்கப்படுகிறது; தர்மநிலையான உறுதி மற்றும் அதர்ம வஞ்சகத்தின் நெறி வேறுபாடு இச்சர்க்கத்தில் வெளிப்படுகிறது.

Shlokas

Verse 1

ततोनीलाम्बुदनिभ: प्रहस्तोनामराक्षसः ।अब्रवीत्प्राञ्जलिर्वाक्यंशूरस्सेनापतिस्तदा ।।6.8.1।।

அப்போது நீல மேகம்போன்ற நிறமுடைய பிரஹஸ்தன் என்னும் வீர ராட்சச சேனாபதி, கைகூப்பி இவ்வசனத்தை உரைத்தான்.

Verse 2

देवदानवगन्धर्वाःपिशाचपतगोरगाः ।नत्वांधर्षयितुंशक्याःकिंपुनर्वानरारणे ।।6.8.2।।

தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள்—மேலும் பிசாசுகள், பறவைகள், பாம்புகளும் கூட—போரில் உம்மை எதிர்த்து நிற்க இயலார்; அப்படியிருக்க, யுத்தத்தில் வானரர்களைப் பற்றி என்ன சொல்ல வேண்டும்!

Verse 3

सर्वेप्रमत्ताविश्वस्तावञ्चितास्स्महनूमता ।नहिमेजीवतोगच्छेज्जीवन् सवनगोचरः ।।6.8.3।।

நாம் அனைவரும் அலட்சியமும் மிகை நம்பிக்கையும் கொண்டு ஹனுமான் மூலம் ஏமாற்றப்பட்டோம். நான் உயிருடன் இருக்கும் வரை, அந்த வனத்தில் உலாவும் வீரன் உயிரோடு தப்பிச் செல்லமாட்டான்.

Verse 4

सर्वांसागरपर्यन्तांसशैलवनकाननाम् ।करोम्यवानरांभूमिमाज्ञापयतुमांभवान् ।।6.8.4।।

என் ஆண்டவனே! கடல் எல்லை வரை, மலைகளும் காடுகளும் உடைய இந்த முழு பூமியையும் நான் வானரர் இல்லாததாகச் செய்வேன்; நீங்கள் எனக்கு ஆணையிடுங்கள்.

Verse 5

रक्षांचैवविधास्यामिवानराद्रजनीचर ।नागमिष्यतितेदुःखंकिञ्चिदात्मापराधजम् ।।6.8.5।।

ஓ இரவுலாவும் ரஜனீசரா! வானரர்களிடமிருந்து பாதுகாப்பை நான் நிச்சயமாக ஏற்படுத்துவேன். உன் சொந்த குற்றத்தால் உண்டாகும் சிறிதளவு துயரமும் உனக்கு வராது.

Verse 6

अब्रवीच्चसुसङ्कृद्धोदुर्मुखोनामराक्षसः ।इदंनक्षमणीयंहिसर्वेषांनःप्रधर्षणम् ।।6.8.6।।

அப்போது மிகக் கோபமுற்ற துர்முகன் என்னும் இராட்சசன் கூறினான்— “நம்மெல்லாருக்கும் ஏற்பட்ட இந்த அவமானமும் இழிவுப்படுத்தலும் மன்னிக்கத் தகாதது।”

Verse 7

अयंपरिभवोभूयःपुरस्यान्तःपुरस्यच ।श्रीमतोराक्षसेन्द्रस्यवानरेणप्रधर्षणम् ।।6.8.7।।

இது மேலும் ஒரு பெரும் இழிவு—செழிப்புடைய இராட்சசேந்திரனின் நகரத்திலும் அந்தப்புரத்திலும் ஒரு வானரன் செய்த தாக்குதலும் அவமதிப்பும் ஆகும்।

Verse 8

अस्मिन् मुहूर्तेगत्वैकोनिवर्तिष्यामिवानरान् ।प्रविष्टान् सागरंभीममम्बरंवारसातलम् ।।6.8.8।।

இக்கணமே நான் ஒருவனாகச் சென்று வானரர்களை முடித்துவிடுவேன்—அவர்கள் அச்சமூட்டும் கடலில் புகுந்திருந்தாலும், ஆகாயத்தில் இருந்தாலும், ரசாதலத்தில் இருந்தாலும் சரி।

Verse 9

ततोऽब्रवीत्सुसङ्कृद्धोवज्रदंष्ट्रोमहाबलः ।प्रगृह्यपरिघंघोरंमांसशोणितरूषितम् ।।6.8.9।।

பின்னர் மாபலன் வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன் கடும் கோபத்துடன் பேசினான்—மாம்சமும் இரத்தமும் படிந்த பயங்கரப் பரிகத்தை (இரும்புத் தண்டை) பற்றிக்கொண்டு।

Verse 10

किंवोहनुमताकार्यंकृपणेनतपस्विना ।रामेतिष्ठतिदुर्धर्षेससुग्रीवेऽपिसलक्ष्मणे ।।6.8.10।।

‘துன்புற்ற தவசியான ஹனுமான் என்னும் ஒருவனோடு நமக்கென்ன வேலை? அங்கே துர்தர்ஷனான ராமனும், சுக்ரீவனும், லக்ஷ்மணனும் நிற்கின்றபோது.’

Verse 11

अद्यरामंससुग्रीवंपरिघेणसलक्ष्मणम् ।आगमिष्यामिहत्वैकोविक्षोभ्यहरिवाहिनीम् ।।6.8.11।।

‘இன்றே நான் ஒருவனாகச் சென்று, இரும்புக் கம்பியால் ராமனையும் சுக்ரீவனையும் லக்ஷ்மணனையும் கொன்று, வானர சேனையை கலக்கமுறச் செய்து மீண்டு வருவேன்.’

Verse 12

इदंममापरंवाक्यंशृणुराजन् यदीच्छसि ।उपायकुशलोह्येवजयेच्छत्रूनतन्द्रितः ।।6.8.12।।

‘அரசே, நீங்கள் விரும்பினால் என் இன்னொரு சொல்லையும் கேளுங்கள்; உபாயங்களில் தேர்ந்தும் எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவனே பகைவரை வெல்ல முடியும்.’

Verse 13

कामरूपधराश्शूरास्सुभीमाभीमदर्शनाः ।राक्षसावैसहस्राणिराक्षसाधिपनिश्चिताः ।।6.8.13।।काकुत्स्थमुपसङ्गम्यबिभ्रतोमानुषंवपुः ।सर्वेह्यसम्भ्रमाभूत्वाब्रुवन्तुरघुसत्तमम् ।।6.8.14।।

ஏ ராக்ஷஸாதிபதியே! விரும்பிய வடிவம் எடுக்கும் வல்லமை உடைய, வீரமும் மிகப் பயங்கரத் தோற்றமும் கொண்ட ஆயிரக்கணக்கான ராக்ஷஸர்கள் மனித உடலைத் தாங்கி காகுத்ஸ்தன் ஸ்ரீராமனை அணுகி, அஞ்சாமலும் கலங்காமலும் ரகுகுலச் சிறந்தவரைச் சொல்வாராக.

Verse 14

कामरूपधराश्शूरास्सुभीमाभीमदर्शनाः ।राक्षसावैसहस्राणिराक्षसाधिपनिश्चिताः ।।6.8.13।।काकुत्स्थमुपसङ्गम्यबिभ्रतोमानुषंवपुः ।सर्वेह्यसम्भ्रमाभूत्वाब्रुवन्तुरघुसत्तमम् ।।6.8.14।।

ஏ ராக்ஷஸாதிபதியே! விரும்பிய வடிவம் எடுக்கும் வல்லமை உடைய, வீரமும் மிகப் பயங்கரத் தோற்றமும் கொண்ட ஆயிரக்கணக்கான ராக்ஷஸர்கள் மனித உடலைத் தாங்கி காகுத்ஸ்தன் ஸ்ரீராமனை அணுகி, அஞ்சாமலும் கலங்காமலும் ரகுகுலச் சிறந்தவரைச் சொல்வாராக.

Verse 15

प्रेषिताभरतेनैवभ्रात्रातवयवीयसा ।सहिसेनांसमुत्थाप्यक्षिप्रमेवोपयास्यति ।।6.8.15।।

உமது இளைய சகோதரன் பரதனே எங்களை அனுப்பினான். அவன் சேனையை எழுப்பி மிக விரைவில் இங்கே வந்து சேர்வான்.

Verse 16

ततोवयमितस्तूर्णंशूलशक्तिगदाधराः ।चापबाणासिहस्ताश्चत्वरितास्तत्रयामहे ।।6.8.16।।

அப்போது நாம் இங்கிருந்து உடனே அங்கே செல்வோம்—திரிசூலம், சக்தி, கதையைத் தாங்கி, வில்-அம்பும் வாளும் கையில் கொண்டு—போருக்குத் துரிதமாக.

Verse 17

आकाशेगणशस्थ्सित्वाहत्वातांहरिवाहिनीम् ।अश्मशस्त्रमहावृष्ट्याप्रापयामयमक्षयम् ।।6.8.17।।

நாங்கள் ஆகாயத்தில் குழுக்களாக நின்று அந்த வானரப் படையைத் தாக்கி அழிப்போம்; கற்களும் ஆயுதங்களும் பொழியும் பெருமழையால் அவர்களை யமலோகத்துக்கு அனுப்புவோம்।

Verse 18

एवंचेदुपसर्पेतामनयंरामलक्ष्मणौ ।अवश्यमपनीतेनजहतामेवजीवितम् ।।6.8.18।।

இவ்வாறு வஞ்சகத்தால் ராமன், லக்ஷ்மணன் துன்பத்தில் அகப்படுத்தப்பட்டால், நிச்சயமாக ஏமாற்றத்தினால் அவர்கள் உயிரையே துறக்க நேரிடும்।

Verse 19

कौम्भकर्णिस्ततोवीरोनिकुम्भोनामवीर्यवान् ।अब्रवीत्परमक्रुद्धोरावणंलोकरावणम् ।।6.8.19।।

அப்போது கும்பகர்ணனின் வீரமிகு, வல்லமைமிக்க மகன் நிகும்பன் மிகுந்த கோபத்துடன் உலகை அழவைக்கும் ராவணனிடம் உரைத்தான்।

Verse 20

सर्वेभवन्तस्तिष्ठन्तुमहाराजेनसङ्गताः ।अहमेकोहनिष्यामिराघवंसहलक्ष्मणम् ।।6.8.20।।सुग्रीवञ्चहनूमन्तंसर्वांनेवचवानरान् ।

நீங்கள் அனைவரும் மகாராஜனுடன் இங்கேயே நில்லுங்கள்; நான் ஒருவனே லக்ஷ்மணனுடன் ராகவனை, மேலும் சுக்ரீவன் ஹனுமான் உட்பட எல்லா வானரர்களையும் கொன்று விடுவேன்।

Verse 21

ततोवज्रहनुर्नामराक्षसःपर्वतोपमः ।।6.8.21।।क्रुद्ध: परिलिहन्सृक्कांजिह्वयावाक्यमब्रवीत् ।

அப்போது மலைபோல் பெரிதான வஜ்ரஹனு என்னும் ராக்ஷசன் கோபத்துடன் நாவால் உதடுகளை நக்கிக்கொண்டு இவ்வாறு சொன்னான்।

Verse 22

स्वैरंकुर्वन्तुकर्माणिभवन्तोविगतज्वराः ।।6.8.22।।एकोऽहंभक्षयिष्यामितांसर्वांहरियूथपान् ।स्वस्थाःक्रीडन्तुनिश्चिन्ताःपिबन्तुमधुवारुणीम् ।।6.8.23।।

நீங்கள் அனைவரும் கவலையின்றி, விருப்பம்போல் உங்கள் பணிகளைச் செய்யுங்கள். அந்த முழு வானர யூதபதிகளையும் நான் ஒருவனே விழுங்கி விடுவேன். நீங்கள் நலமுடன், அச்சமின்றி விளையாடி, தேன் போன்ற இனிய வாருணியை அருந்துங்கள்.

Verse 23

स्वैरंकुर्वन्तुकर्माणिभवन्तोविगतज्वराः ।।6.8.22।।एकोऽहंभक्षयिष्यामितांसर्वांहरियूथपान् ।स्वस्थाःक्रीडन्तुनिश्चिन्ताःपिबन्तुमधुवारुणीम् ।।6.8.23।।

நீங்கள் அனைவரும் கவலையின்றி, விருப்பம்போல் உங்கள் பணிகளைச் செய்யுங்கள். அந்த முழு வானர யூதபதிகளையும் நான் ஒருவனே விழுங்கி விடுவேன். நீங்கள் நலமுடன், அச்சமின்றி விளையாடி, தேன் போன்ற இனிய வாருணியை அருந்துங்கள்.

Verse 24

अहमेकोवधिष्यामिसुग्रीवंसहलक्ष्मणम् ।साङ्गदंचहनूमन्तंरामंचरणकुञ्जरम् ।।6.8.24।।

நான் ஒருவனே சுக்ரீவனை லக்ஷ்மணனுடன் சேர்த்து கொல்வேன்—அங்கதனையும் ஹனுமானையும், மேலும் அந்தப் போர்க்கள யானை போன்ற ராமனையும் கூட।

Frequently Asked Questions

The pivotal action is the proposal of deceptive approach—kāmarūpa Rākṣasas taking human form to speak misleadingly to Rāma—raising an ethical contrast between victory by manipulation (upāya framed as cunning) and the dharmic ideal of straightforward conduct.

The sarga implies that counsel without restraint becomes self-defeating: while vigilance and intelligent planning are praised, repeated vows of effortless annihilation reveal hubris, illustrating how court rhetoric can drift from realistic strategy into performative overconfidence.

No single pilgrimage-site is foregrounded; instead the chapter maps a wartime cosmology and theater—Laṅkā as the political center, the sky as an attack-domain, and ‘Yama’s abode’ as a cultural idiom for death—alongside a catalogue of weapons (parigha, śūla, śakti, gadā) that functions as a martial inventory.